Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę [...] S.A. w T. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzją organu I instancji z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Prezydent Miasta Krakowa na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm. – zwanej dalej Prawem budowlanym) oraz art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] sp. z o. o. w T. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego "Rozbudowa istniejącej stacji paliw o wiatę ze stanowiskami: do tankowania ON-TIR (istniejące), pompowania kół i z odkurzaczem do samoobsługowej myjni samochodowej czterostanowiskowej z odkrytym jednym stanowiskiem zewnętrznym - wiatą z kontenerem technicznym i zadaszeniem poliwęglanowym wraz z przebudową ul. M. i budową zjazdu oraz przyłączami do istniejącej stacji paliw i projektowanej myjni: wodociągowego, kanalizacji sanitarnej i opadowej do sieci ogólnospławnej, a także przebudowa instalacji wewnętrznych w i do stacji paliw i kontenera myjni: wod. - kan., gazowej, elektrycznej i technologicznych myjni na działkach nr [...] ". Odnośnie wniesionych w toku postępowania uwag i zastrzeżeń Prezydent wyjaśnił, że dla przedmiotowego zamierzenia zaprojektowano uzgodniony z Zarządem Infrastruktury Komunalnej w Krakowie zjazd oraz przebudowę ul. M., a nadto przebudowę kabla elektroenergetycznego NN-0,4kV.
W kwestii natomiast przyłączenia inwestycji do sieci kanalizacji ogólnospławnej uzyskano oświadczenie Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. w Krakowie z dnia 22 listopada 2013 r., zapewniono "dostawę wody i odbiór ścieków przemysłowych oraz wód opadowych dla stacji paliw i myjni samochodowej zlokalizowanej: przy ul. M. [...] ".
Odwołanie od powyższej decyzji złożyło [...] S.A. w K., stwierdzając, że nie udzieliło zgody na włączenie przyłącza kanalizacyjnego do kolektora ogólnospławowego fi 600 mm, stanowiącego jego własność.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewoda Małopolski na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 K.p.a. i art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy nie stwierdził niezgodności projektowanego zamierzenia z obowiązującym prawem, a odnosząc się do zarzutów odwołania powołał się na pismo Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A., w którym stwierdzono, że "rozpatrywany odcinek sieci, zlokalizowany na nieruchomości gruntowej będącej własnością [...] S.A., stanowi miejską sieć kanalizacyjną i wchodzi w skład naszego przedsiębiorstwa", a co wyjaśnia kwestię dysponowania odcinkiem istniejącej kanalizacji. W sytuacji, w której inwestor posiada techniczne możliwości przyłączenia inwestycji do istniejącej sieci, kwestia własności tej sieci nie mieści się w sferze interesu prawnego stron postępowania.
Skargę na powyższą decyzję złożył [...] S.A., zarzucając jej naruszenie art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 w związku z art. 80 K.p.a. i podkreślając, że nie wyrażał zgody na włączenie przyłącza kanalizacyjnego do kolektora ogólnospławnego fi 600 mm przez inwestora lub Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. Jak podkreślił, na mocy decyzji Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 8 listopada 1993 r. to jemu przysługuje prawo własności do wszystkich obiektów, w tym uzbrojenia podziemnego jako następcy prawnego [...], które było inwestorem tworzonej kanalizacji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie.
Rozpoznając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał ją za niezasadną. Odwołując się do wymogów art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, które zakreślają granice postępowania wyjaśniającego niezbędnego do oceny złożonego przez inwestora wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, Sąd podkreślił, że organy prowadzące takie postępowanie nie są uprawnione do badania kwestii niewymienionych w tych przepisach. Jak zauważył Sąd, w kontrolowanym postępowaniu kluczową kwestią było to, czy wniosek inwestora spełniał wymogi dotyczące podłączenia planowanej inwestycji do sieci kanalizacyjnej. Tego zagadnienia dotyczy regulacja zawarta w art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego. Jak zauważył Sąd, nie ulega wątpliwości, że tom I projektu budowlanego zawiera oświadczenie Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Krakowie z dnia 22 listopada 2013 r., z którego jednoznacznie wynika, że ww. Przedsiębiorstwo zapewnia dostawę wody i odbiór ścieków przemysłowych oraz wód opadowych dla stacji paliw i myjni samochodowej zlokalizowanej przy ul. M., działki nr [...] oraz ustala szczegółowo opisane w piśmie warunki przyłączenia ww. nieruchomości do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.
Dokument ten stanowił wypełnienie przez inwestora wymogu z art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty dotyczące fragmentu sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, do której ma być podłączona planowana inwestycja, potwierdzają, że jest to sieć miejska zarządzana przez MPWiK w Krakowie, czyli jednostkę, która wydała oświadczenie wymagane przez art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego. Niespornym też jest, że kwestionowany fragment sieci kanalizacyjnej jest połączony w sposób trwały z miejską siecią kanalizacyjną (oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej złożone na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2015 r.). Jeżeli natomiast istnieje spór co do własności tego właśnie fragmentu sieci, to rozstrzygnięcie takiego sporu nie należy do kompetencji organów architektoniczno – budowlanych oraz wykracza poza niniejsze postępowanie i należy do właściwości sądu powszechnego. Tego rodzaju sytuacja nie może być jednak uznana za zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.
Wskazując na powyższe, Sąd pierwszej instancji uznał za niezasadne zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Inwestor przedłożył stosowne oświadczenie właściwej jednostki organizacyjnej dotyczące zapewnienia dostaw wody, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, a niespornym było spełnienie przez inwestora pozostałych wymogów z art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło [...] S.A. w T., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie:
- - przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. art. 134 § 1 P.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zaniechanie wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od twierdzeń i zarzutów podniesionych w skardze przez skarżącą, w szczególności poprzez zaniechanie wnikliwego zbadania zagadnienia, czy w niniejszej sprawie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., skutkujące koniecznością zawieszenia postępowania administracyjnego,
- 2. art. 141 § 4 w związku z art. 3 § 1 P.p.s.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia sytuacji potencjalnego wystąpienia w sprawie zagadnienia wstępnego, a co za tym idzie nie wywiązanie się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z obowiązku wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, który umożliwili przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny,
- - prawa materialnego:
- 3. art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na wskazaniu, że uzyskanie przez inwestora nieprawdziwego oświadczenia właściwej jednostki organizacyjnej o zapewnieniu dostaw wody oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowej i kanalizacji, stanowi wypełnienie przez inwestora wymogu z art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a.
Wskazując na powyższe zarzuty kasacji, skarżące Przedsiębiorstwo wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz o zasądzenie od Wojewody Małopolskiego na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu kasacji podkreślono, że na gruncie niniejszej sprawy wyłoniło się zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., kto jest faktycznym właścicielem fragmentów sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Niezbędnym było zatem wyjaśnienie kwestii prawa do dysponowania przez MPWiK w Krakowie kanalizacją wodociągową, będącą własnością strony skarżącej, w szczególności w zakresie prawa do składania oświadczeń o zapewnianiu dostawy wody i odbioru ścieków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Oceniając wniesioną w sprawie kasację w granicach określonych treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie nie wystąpiło zagadnienie wstępne wymagające zawieszenia postępowania administracyjnego. Jak trafnie podkreślał to Sąd pierwszej instancji, obowiązkiem inwestora wynikającym z art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego (w stanie prawnym obowiązującym na dzień wydania decyzji ostatecznej) było zawarcie w projekcie budowlanym oświadczenia m.in. właściwej jednostki organizacyjnej o zapewnieniu dostaw wody i odbioru ścieków. Ponieważ inwestor takie oświadczenie zarządcy miejskiej sieci kanalizacyjnej załączył do projektu budowlanego (pismo z dnia 22 listopada 2013 r.), to tym samym spełnił ustawowy warunek do zatwierdzenia projektu budowlanego.
Podkreślić przy tym trzeba, że warunkiem tym nie było uzyskanie zgody na przyłączenie do właściwej jednostki, a jedynie złożenie oświadczenia tej jednostki. Tym samym brak zależności pomiędzy kwestią własności odcinka sieci kanalizacyjnej, a zatwierdzeniem projektu budowlanego wykluczał uznanie tej kwestii za zaganianie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Jak trafnie spuentował to Sąd pierwszej instancji, jeżeli istnieje spór co do własności fragmentu sieci, to do jego rozstrzygnięcia właściwy jest sąd powszechny, a nie organ architektoniczno – budowlany. Podkreślić również należy, że ewentualny spór dotyczyłby skarżącego i zarządcy sieci miejskiej, a nie inwestora, który nie miał żadnej możliwości ustalenia, komu przysługuje prawo własności do przedmiotowego odcinka. Skarżąca kasacyjnie Spółka natomiast przez cały okres postępowania administracyjnego i sądowego nie przedstawiła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby choćby to, że wystąpiła ona do sądu o ochronę swojej własności.
Wbrew twierdzeniom formułowanym w rozpoznawanej kasacji nie przedstawiła też żadnych obiektywnych dokumentów, które mogłyby świadczyć o posiadanym przez nią prawie własności przedmiotowego odcinka sieci kanalizacyjnej.
Z tych też przyczyn jako niezasadny należało ocenić zarzut naruszenia art. 134 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. oraz naruszenia art. 141 § 4 w związku z art. 3 § 1 P.p.s.a. W konsekwencji powyższego nie można było również podzielić zarzutu naruszenia art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego. Inwestor złożył wymagane ww. przepisem oświadczenie właściwej jednostki organizacyjnej o zapewnieniu dostaw wody i odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci kanalizacyjnej, a prawdziwość tego oświadczenia nie została podważona ani w toku postępowania administracyjnego ani sądowego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.