Uzasadnienie
W. F. D. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubinie z dnia 12 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 479/09, oddalającego skargę I. S.-D. i W. D. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lutego 2009 r., którą nakazano rozbiórkę samowolnie zrealizowanego budynku.
W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona może wnioskować do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej (art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Przesłanki tego rodzaju należy wiązać w szczególności z wykonaniem aktu administracyjnego zaskarżonego do sądu, gdy skarga zostanie następnie uwzględniona. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów własnych wnioskodawcy (art.50 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (art.61 § 3 P.p.s.a.) zostały w niniejszej sprawie spełnione.
W sprawie zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że zaskarżona decyzja nakłada obowiązek wykonania nakazu rozbiórki budynku. Rozbiórka budynku z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki budynku, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.