Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M.P. na uchwałę Rady Miasta Pruszcz Gdański z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 28 kwietnia 2009 r. Rada Miasta Pruszcz Gdański podjęła zaskarżoną uchwałę. M.P. wezwała organ do usunięcia naruszenia pismem z dnia 18 czerwca 2009 r., które organ otrzymał w dniu 22 czerwca 2009 r. Organ pismem z dnia 24 czerwca 2009 r. zawiadomił skarżącą, że jej wezwanie zostanie załatwione do dnia 10 września 2009 r.
M.P. wniosła skargę na przedmiotową uchwałę w dniu 24 sierpnia 2009 r. Kolejne pisma skarżącej zatytułowane "skarga" datowane na 25 sierpnia 2009 r. i 3 września 2009 r. zostały dołączone do akt sprawy jako pisma procesowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, że przepis art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy dotyczy sytuacji, gdy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie - wynosi on 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Drugi dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - wynosi on 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, o ile jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga.
Udzieleniem odpowiedzi na wezwanie, o którym mowa w powyższym przepisie jest nie udzielenie jakiekolwiek odpowiedzi na wezwanie, lecz udzielenie odpowiedzi merytorycznej, z której wynika, czy organ uwzględnił wezwanie, czy też że go nie uwzględnił.
W ocenie Sądu I instancji, nie ma w sprawie niniejszej znaczenia, że w dniu 2 września 2009 r. Rada Miasta Pruszcz Gdański podjęła uchwałę o oddaleniu wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia jako bezzasadnego.
Skarżąca nadała wezwanie do usunięcia naruszenia listem poleconym i wpłynęło ono do organu w dniu 22 czerwca 2009 r. Skoro więc organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., to skargę należało - zgodnie z treścią przywołanego przepisu - wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia, czyli do 21 sierpnia 2008 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 24 sierpnia 2009 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 101 i 102a ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 53 § 2 i art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skargę, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym należy wnosić nie oczekując na rozpoznanie wezwania przez organ w przewidzianym do tego terminie dwóch miesięcy (art. 35 § 3 k.p.a.). Zarzucono nadto naruszenie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 6 – 9 k.p.a. oraz art. 53 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarga wniesiona po upływie 60 dni od złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest spóźniona, w sytuacji gdy organ świadomie wyznaczył termin na załatwienie wezwania po upływie 60-dniowego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela interpretacji cytowanego wyżej przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. zaprezentowanego w treści skargi kasacyjnej, całkowicie aprobując pogląd, zgodnie z którym przepis ten wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie.
Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2007 r. II OSK 986/06, nie publ.).
Tymczasem interpretacja zaprezentowana w skardze kasacyjnej prowadziłaby do całkowicie nieuzasadnionych skutków. Przede wszystkim uznać by należało, że niezależnie od upływu czasu, termin do wniesienia skargi może w każdej chwili rozpocząć bieg na nowo na skutek udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Powstałoby zatem pytanie o zasadność ustalania przez ustawodawcę terminu sześćdziesięciodniowego wskazanego w przepisie art. 53 § 2 p.p.s.a. Celem wprowadzenia tego przepisu i tak ustalonych terminów, jest zapewnienie pewności prawa, a zatem zamknięcie przedziału czasu, w jakim uchwały czy zarządzenie organów gminy mogą zostać zakwestionowane w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pogląd przedstawiony w skardze kasacyjnej ten cel przynajmniej częściowo niweczy. Bez znaczenia pozostaje również wyznaczenie przez organ terminu na załatwienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w ostatnich dniach biegu terminu 60-dniowego czy też już po jego upływie.
To na stronie spoczywa bowiem obowiązek złożenia skargi w odpowiednim terminie, a ustawodawca w żaden sposób nie uzależnił skuteczności skargi od udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.