Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 24 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 2005/09

Uzasadnienie

1. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2009 r. IV SA/Wa 442/09 oddalił skargę J. S. na uchwałę Rady Miasta w Ostrołęce z dnia 3 kwietnia 2008, nr 179/XXIX/2008 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrok ten został wydany w następującym stanie sprawy:
2. a) Rada Miasta Ostrołęka w dniu 3 kwietnia 2008 r. podjęła uchwałę nr 179//XXIX/2008 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "Gorbatowa" w Ostrołęce, obejmujący obszar położony w rejonie skrzyżowania ulic Brata Zenona Żebrowskiego i Gorbatowa w Ostrołęce.
3. b) Pismem z dnia 14 lipca 2008 r. J. S. wezwała Radę Miasta Ostrołęka do usunięcia naruszenia prawa
4. c) Rada Miasta Ostrołęka podjęła w dniu 11 września 2008 r. uchwałę nr 248/XXXV/2008 w sprawie odmowy uchylenia uchwały z dnia 3 kwietnia 2008 r. Uchwała została podjęta z wniosków właścicieli nieruchomości. Przed przekazaniem projektu tej uchwały pod obrady Rady Miasta, Prezydent Miasta dokonał merytorycznej analizy dotyczącej zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Wojewoda Mazowiecki w piśmie z dnia 15 maja 2008 r. wskazał, iż przedmiotowa uchwała została podjęta z naruszeniem prawa, lecz nie jest to naruszenie istotne, które uzasadniałoby stwierdzenie jej nieważności.
5. c) J. S. wniosła skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta Ostrołęka z dnia 3 kwietnia 2008, nr 179//XXIX/2008 oraz na uchwałę Rady Miasta Ostrołęka z dnia 25 października 2007, nr 118/XIX/2007 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu "Śródmieście Płd. - Goworowska" w Ostrołęce.

W piśmie i na rozprawie skarżąca wskazała, że przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta Ostrołęka z dnia 3 kwietnia 2008 r. Interes prawny wynika z prawa własności do nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością R. T., dla której podjęto zaskarżoną uchwałę.

1. 2. Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2009 r., IV SA/Wa 442/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. na uchwałę Rady Miasta w Ostrołęce z dnia 3 kwietnia 2008, nr 179/XXIX/2008.

Uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest jedynie uchwałą intencyjną wyrażającą zamiar gminy ustalenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego - zasad zagospodarowania terenu (art.14 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Dz.U. nr 80, poz.717 z późn.zm. powoływana w dalszym ciągu niniejszego uzasadnienia jako "u.plan.zag.prz."). Wiążące ustalenia w tym zakresie zawarte są dopiero w samym planie.

Konsekwencją podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego jest wyłącznie wszczęcie procedury planistycznej. Zaskarżona uchwała nie przesądza przeznaczenia ani możliwości zagospodarowania jakiejkolwiek nieruchomości. Wyznacza jedynie obszar, który zostanie objęty planem miejscowym. Ustalenia zaskarżonej uchwały nie oddziałują na wykonywanie prawa własności przez właścicieli nieruchomości objętych przyszłym planem, a tym bardziej - na wykonywanie prawa własności przez skarżącą, jako właściciela nieruchomości położonej jedynie przy granicy obszaru, jaki w przyszłości będzie objęty planem.

Zaskarżona uchwała Rady Miasta Ostrołęka z dnia 3 kwietnia 2008, nr 179/XXIX/2008 nie narusza interesu prawnego skarżącej w rozumieniu art.101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001, nr 142 poz.1591 ze zm. dalej zwana "u.s.g.").

1. 3. J. S. w skardze kasacyjnej wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
2. - art.134 § 1 w zw. z art.141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., powoływana w dalszym ciągu niniejszego uzasadnienia jako "P.p.s.a. ") przez brak ustosunkowania się Sądu do podniesionych w skardze zarzutów i całkowite ich pominięcie w uzasadnieniu wyroku;
3. - art.145 § 1 pkt 1 lit.c P.p.s.a. w zw. z art.14 ust.1 i art.27 u.plan.zag.prz., przez błędne przyjęcie, że zaskarżona uchwała Rady Miasta Ostrołęki była wyłącznie uchwałą intencyjną.

Sądowi I.instancji zarzucono również naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art.14 ust.5 w zw. z art.34 ust.2 u.plan.zag.prz. w zw. z art.32 ust.1. Konstytucji RP przez nierówne traktowanie inwestorów w planie.

Sąd I. instancji nie tylko nie ustosunkował się w ogóle do podniesionych w skardze zarzutów, ale je po prostu pominął w uzasadnieniu wyroku, przyjmując za podstawę orzeczenia argument strony przeciwnej o intencjonalnym charakterze zaskarżonej uchwały. Uzasadnia to zarzut naruszenia przez Sąd I. instancji art.art.134 § 1 w zw. z art.144 § 4 P.p.s.a.

Nieruchomości, o których mowa w zaskarżonej uchwale, były objęte uchwałą Rady Miejskiej w Ostrołęce nr 118/XIX/2007 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Śródmieście Płd-Goworowska" (Dz.Urz. Województwa Mazowieckiego nr 248, poz.7264). W tym też planie nieruchomości skarżącej stanowiła część jednostki strukturalnej, oznaczonej jako UU 19. Intencją Rady była zmiana istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego dokonana z pominięciem obowiązujących procedur (art.14 ust.1 w zw. z art.27 lub art.33 i 34 u.plan.zag.prz.). Sąd w zaskarżonym wyroku nie wziął powyższych okoliczności pod uwagę, czym naruszył art.145 § 1 pkt 1 lit.c P.p.s.a. w zw. z art.14 ust.1 i w zw. art.27 u.plan.zag.prz.

Bezpośrednim skutkiem uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Gorbatowa" będzie utrzymanie w mocy treści pozwoleń na budowę, wydanych Skarżącej (art.34 ust.2 w zw. z art.2 pkt 19 u.plan.zag.prz.). Restrykcje jakie uwzględniono przy wydawaniu tych decyzji nie będą stosowane wobec innych właścicieli nieruchomości na terenie objętym przyszłym planem. Naruszona zostanie w ten sposób konstytucyjna zasada równości podmiotów prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W ocenie Sądu I.instancji "skarżąca ma interes prawny w sprawie, albowiem jest współwłaścicielką nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością położoną w obszarze objętym zaskarżoną uchwałą. Jednakże interes ten nie został zaskarżoną uchwałą naruszony." (s.2 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Takie stwierdzenie jest równoznaczne z ustaleniem przez Sąd I. instancji braku legitymacji skargowej w rozumieniu art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, co implikuje zakaz merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi na uchwałę, będącą przedmiotem skargi.

Skarga kasacyjna nie zakwestionowała powyższego ustalenia, dokonanego przez Sąd I. instancji. "Należy częściowo zgodzić się z wyrażonym w uzasadnieniu wyroku stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że zaskarżona uchwała Rady Miasta Ostrołęka wprost nie ingeruje w prawo własności skarżącej." W niniejszej sprawie źródłem interesu prawnego do udziału w sprawie oraz przesłanką ustalenia ewentualnego naruszenia interesu prawnego Skarżącej jest jej prawo własności nieruchomości. Skoro to prawo w żaden sposób nie zostało "dotknięte" przez zaskarżoną uchwałę, więc rację miał Sąd I. instancji odmawiając merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje to stanowisko Sądu I.instancji za całkowicie prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 P.p.s.a. — oddalił skargę kasacyjną.