Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 marca 2015 r., II OSK 2035/13 oddalił skargę kasacyjną "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2013 r., VII SA/Wa 2437/12 w sprawie ze skargi "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. [...] sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o wykładnię wyroku z dnia 24 marca 2015 r., II OSK 2035/13 (we wniosku omyłkowo wpisano "II OSK 2035/12"). Spółka wskazała na niektóre fragmenty uzasadnienia wyroku, które – jak stwierdziła dalej – budzą jej wątpliwości.
[...] sp. z o.o. zaznaczyła, że w wyroku II OSK 2035/13 Naczelny Sąd Administracyjny zawarł stanowisko, iż organ administracji publicznej, do którego został skierowany wniosek o wznowienie postępowania jest uprawniony do wydania postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, jeżeli uzna, że wniosek został skierowany przez podmiot niebędący stroną postępowania. W jej ocenie ze stwierdzeniem tym nie jest spójna wypowiedź w dalszej części uzasadnienia wyroku, gdzie wskazano, że powodem odmowy wznowienia nie może być brak podstaw do wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.
Mając na uwadze powyższe [...] sp. z o. o. uznała, że zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Spółka wskazała następnie na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące zagadnienia prawnego będącego przedmiotem sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2010 r., II GSK 406/09, z dnia 28 stycznia 2010 r., II GZ 1/10 oraz z dnia 23 września 2008 r., I OZ 698/08).
Takie poglądy prezentowane są również w doktrynie (por. T. Woś. Komentarz do art. 158 (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 576).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku z dnia 24 marca 2015 r. Treść jego uzasadnienia, którą poddaje pod wątpliwość wnioskująca o wykładnię spółka, jest sformułowana w sposób jasny i jednoznaczny.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że w części wstępnej uzasadnienia wyroku II OSK 2035/13 wskazano na ogólne zasady kwalifikowania wniosków o wznowienie postępowania pod kątem tego, czy postępowanie wznowieniowe powinno być przez organ wszczęte i prowadzone, względnie, czy a limine można wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – zwanej dalej "K.p.a."). W kolejnych zdaniach wyraźnie wskazano przy tym, że powodem odmowy wznowienia postępowania "nie może być jednak brak podstaw do wznowienia postępowania z przyczyn np. wymienionych w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., gdyż prowadziłoby to do oceny podstaw wznowienia przed wydaniem postanowienia o jego wznowieniu".
Wreszcie, w dalszej części uzasadnienia wyroku odnoszącej się do konkretnych okoliczności sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na charakter podstawy wznowieniowej zawartej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., która sprowadza się do zarzutu, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (ta przesłanka wznowieniowa w danym przypadku powinna być zatem badana w toku samego postępowania wznowieniowego i stanowi jego przedmiot). Wyjaśnił, że wobec takiego określenia przedmiotu postępowania, nie można jednocześnie przyjmować, że to samo zagadnienie powinno być badane jeszcze przed wydaniem postanowienia w przedmiocie wznowienia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska [...] sp. z o.o., że uzasadnienie wyroku II OSK 2035/13 budzi jakiekolwiek wątpliwości i wymaga wyjaśnienia. Domaganie się wykładni uzasadnienia wyroku w trybie art. 158 P.p.s.a., w takim zakresie jak we wniosku, jest więc nieuzasadnione.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.