Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 946/15 oddalił skargę Stowarzyszenia P. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], którą uchylono w całości decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2015 r. i odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] oraz umorzono postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy Kozłowo z dnia [...] czerwca 2009 r. w stosunku do S. M..
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Stowarzyszenie P. z siedzibą w K. wniosło o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2009 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą w rejonie miejscowości K., gmina K., na działkach nr [...], nr [...] obręb Z., nr [...] i nr [...] obręb K., nr [...] i nr [...] obręb P., nr [...] i nr [...] obręb N. oraz nr [...] obręb Z..
W ocenie Stowarzyszenia wykonanie powyższej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w środowisku naturalnym, zwłaszcza w zakresie flory, oraz oddziaływać na ogół członków społeczeństwa. Ponadto planowana inwestycja jako przedsięwzięcie o znaczeniu lokalnym będzie najbardziej uciążliwa dla mieszkańców wsi, których działki mają bezpośrednio sąsiadować z turbinami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54). Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów, nie podlega również wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z jej treścią. Na podstawie takiej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Akt ten wydawany jest na wstępnym etapie postępowania dotyczącego zamierzenia inwestycyjnego i stanowi jedną z przesłanek warunkujących możliwość uzyskania przez inwestora kolejnych decyzji wymaganych przez prawo. Nie ma zatem żadnych podstaw, by na tym etapie postępowania ocenę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. odnosić do skutków, jakie mogą wynikać z realizacji inwestycji.
Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego - w ocenie Stowarzyszenia szkodliwego dla środowiska naturalnego i lokalnej społeczności - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.