Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2651/13 oddalił skargę E. A. i A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku E. A. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że istnieje uzasadnione ryzyko, iż wykonanie scalenia gruntów zgodnie z projektem scalenia, z którym nie zgadzają się skarżący, wywoła skutki, których odwrócenie będzie niezmiernie trudne i czasochłonne. Sytuacja prawna w jakiej znajdą się wówczas skarżący, w przypadku uwzględnienia podnoszonych przez nich zarzutów, wymagać będzie zainicjowania stosownych postępowań, które z uwagi na stopień skomplikowania związane będą z długotrwałymi procedurami.
Ponadto, wstrzymanie wykonania decyzji znajduje uzasadnienie wobec przytoczonego w skardze faktu wywołania szkody majątkowej po stronie skarżących, poprzez uniemożliwienie skorzystania przez nich z dofinansowania pieniężnego. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wobec braku rozstrzygnięcia spornych kwestii wynikłych w postępowaniu scaleniowym, odmawiała uznania wniosków skarżących o dofinansowanie, wymuszając na nich wprowadzenie stosownych zmian do wniosków, tj. zgodnych z projektem scalenia gruntów, na który skarżący nie wyrażali zgody. W rezultacie skarżący zostali pozbawieni dofinansowania pieniężnego przysługującego im z tytułu posiadanych przez nich działek, objętych spornym projektem scalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Rzeczą Sądu jest zaś zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. O znacznej szkodzie, w tym szkodzie majątkowej, można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju.
Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak, więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
Analizując pod tym względem argumentację skarżącej, uznać należy, że nie uprawdopodobniła ona wystąpienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podane we wniosku okoliczności, wskazujące na konieczność zainicjowania stosownych postępowań, które z uwagi na stopień skomplikowania związane będą z długotrwałymi procedurami, jak również ogólnikowe, niepoparte żadnymi dokumentami twierdzenia o pozbawieniu skarżącej dofinansowania pieniężnego przysługującego jej z tytułu posiadanych działek nie uzasadniają zastosowania ochrony tymczasowej, nie wynika z nich bowiem, aby wykonanie decyzji spowodowało wystąpienie po stronie skarżącej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.