Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 listopada 2009 r. odrzucił skargę R.Z. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 lipca 2009 r. w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że R.Z. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła opisaną wyżej skargę.
Pełnomocnik R.Z. nie uiścił należnego stałego wpisu sądowego od skargi wraz z wniesieniem skargi, dlatego też skargę należało odrzucić.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca, zarzucając naruszenie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez przyjęcie, że pełnomocnik skarżącej obowiązany był uiścić wpis stały wraz z wniesieniem skargi do sądu, bez wcześniejszego wezwania, w sytuacji gdy skarga wnoszona była za pośrednictwem organu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu.
W świetle art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) - skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Zarzut naruszenia art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, Sąd I instancji nie był zobowiązany do wzywania strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt: SK 11/05 (Dz. U z dnia 17 marca 2006 r. Nr 4, poz. 322), Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) z art. 221 przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W obecnym stanie prawnym, brak jest podstaw do różnicowania pism objętych wpisem stałym, wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, a w konsekwencji stwierdzenia, że tylko pisma wnoszone bezpośrednio do sądu administracyjnego, muszą zostać opłacone wraz z wniesieniem pisma.
Zastosowanie znajdzie zatem w tym przypadku przepis art. 221 ustawy, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Z tych względów, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.