Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 1398/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę D.A. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła skarżąca. W jej treści zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki do czasu rozpoznania wniesionego środka odwoławczego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie zakwestionowanej decyzji wyrządzi jej niepowetowaną szkodę – pozbawi ją jedynego źródła dochodu, z którego utrzymuje siebie i rodzinę oraz doprowadzi do zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. uchwała NSA z dnia 16.04.2007r. I GPS 1/07, opubl. ONSAiWSA 2007 r., z. 4, poz. 77).
W niniejszej sprawie wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej obejmował decyzję nakazującą skarżącej rozbiórkę obiektu tymczasowego – namiotu o konstrukcji stalowej, posadowionego w K. na wskazanej w decyzji działce.
Oceniając zasadność złożonego wniosku w tej sprawie należy mieć na uwadze, iż zasadniczo wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak i z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Rozbiórka obiektu przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa będzie iluzoryczna. Takie stanowisko, wyrażane wielokrotnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadniało także w okolicznościach niniejszej sprawy konieczność uwzględnienia rozpoznawanego wniosku (porównaj: postanowienie NSA z 28.04.2016 r. II OSK 868/16, npubl.).
Nadto wskazać należy, że za spełnieniem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. przemawia i to, iż w przedmiotowym pawilonie skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, z której dochód stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie tylko zaskarżonej decyzji, mimo że wniosek strony obejmował także decyzję organu pierwszej instancji, gdyż powyższe jest wystarczające do osiągnięcia zamierzonego przez skarżącą celu.
A zatem, wobec spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.