Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 9 czerwca 2017 roku (sygn. akt IV SA/Wa 3323/16) oddalił skargę [...]S.A. w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] września 2016 roku (nr [...]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Burmistrz Miasta Sokołowa Podlaskiego prowadził postępowanie egzekucyjne mające na celu wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji tego organu z dnia [...].08.2012 r. Decyzją tą nałożono na [...]S.A. w L. obowiązki obejmujące wykonanie w terminie 90 dni licząc od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna urządzeń zapobiegających szkodom na gruntach sąsiednich.
Burmistrz Miasta Sokołowa Podlaskiego postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. (nr [...]):
- 1) nałożył na [...]S.A. w L., grzywnę w kwocie 20 000 zł i wezwał do uiszczenia tej grzywny w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie stanie się ostateczne, zaznaczając zarazem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie, zostanie ona przymusowo ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej;
- 2) wezwał do wykonania w terminie do dnia 28.12.2015 r. obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...].08.2014 r. wystawionym przez siebie. Wskazał zarazem, że w przypadku niewykonania obowiązku w powyższym terminie, nakładane będą grzywny w tej samej lub wyższej kwocie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...]S.A. w L.. Zarzuciła naruszenie:
- - art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.) w zw. z art. 7 § 1, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż egzekwowany obowiązek ma charakter niezastępowalny,
- - art. 119 § 1 i § 2 u.p.e.a., z uwagi na nałożenie grzywny w celu przymuszenia, w sytuacji gdy egzekwowany obowiązek jest niewykonalny oraz
- - art. 59 § 1 pkt 5 u.p.e.a. z uwagi na brak umorzenia postępowania egzekucyjnego w sytuacji, kiedy egzekwowany obowiązek jest niewykonalny.
Akcentując niewykonalność egzekwowanego obowiązku Spółka wskazała, że przedłożyła do akt sprawy pismo Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie z dnia 23 grudnia 2014 r. Z dokumentu tego wynika brak zgody tego Zarządu na zrzucanie wód opadowych do kolektora przy ul. [...]. Podkreśliła przy tym, że nie ma żadnego instrumentu prawnego, aby taką zgodę otrzymać wbrew stanowisku zarządcy kolektora. Przesądza to – zdaniem Spółki – o niewykonalności obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego oraz o konieczności umorzenia postępowania egzekucyjnego (art. 59 § 1 pkt 5 u.p.e.a.). Brak zgody właściciela kolektora na zrzut wód opadowych i roztopowych powoduje, że nakładanie sankcji na zobowiązanego jest sprzeczne z ideą grzywny w celu przymuszenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. (nr [...]) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2016 r. (sygn. akt IV SA/Wa 174/16) uchylił to postanowienie.
W następstwie powyższego wyroku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. rozpatrzyło opisane wyżej zażalenie i orzekło w ten sposób, że:
- 1) uchyliło pkt 2 postanowienia Burmistrza Sokołowa Podlaskiego oraz,
- 2) wezwało Spółkę do wykonania - w terminie do dnia 28.12.2016 r. - obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...].08.2014 r. wystawionego przez Burmistrza Miasta Sokołowa Podlaskiego. SKO wskazało zarazem, iż w przypadku niewykonania obowiązku w terminie, nakładane będą grzywny w tej samej lub wyższej kwocie (art. 122 § 2 pkt 2 u.p.e.a.).
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał m.in., że z akt sprawy wynika, że Burmistrz Sokołowa Podlaskiego doręczył zobowiązanej – [...]S.A. w L. tytuł wykonawczy z dnia [...].08.2014 r. Zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wniesione przez zobowiązaną zostały ostatecznie oddalone. Brak wykonania egzekwowanego obowiązku spowodował nałożenie przez Burmistrza Sokołowa Podlaskiego grzywny w celu przymuszenia, co nastąpiło postanowieniem z dnia 28.09.2015 r. Wysokość tej grzywny ustalona została na kwotę 20 000 zł. W zakresie niewykonalności egzekwowanego obowiązku – SKO odwołało się do swojego stanowiska zawartego w postanowieniu z dnia [...].05.2015 r. (Nr [...]), w którym rozpatrzone zostały zgłoszone przez Spółkę zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W postanowieniu tym Kolegium wskazało, iż w stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego decyzji z dnia [...].08.2012 r., Burmistrz Sokołowa Podlaskiego nakazał Spółce wykonanie przyłącza kanalizacyjnego w celu odprowadzenia do kanalizacji deszczowej zlokalizowanej przy ul. [...]- wód opadowych i roztopowych z działki nr [...] na wskazanych w decyzji warunkach określonych przez właściciela kanalizacji deszczowej, tj. Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie.
SKO w Siedlcach zwróciło uwagę, iż Spółka nie wykazała, aby opracowała operat wodnoprawny określający ilość i jakość ścieków deszczowych ani, aby wystąpiła do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych o wydanie zgody na zwiększenie ilości zrzutu wód z kanalizacji deszczowej przy ul. [...] do cieku wodnego K. o ścieki deszczowe i roztopowe z terenu działki nr [...], ani też, aby wystąpiła o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie przyłącza i zrzut wód z powyższej działki. W ocenie SKO, dopiero po spełnieniu wskazanych warunków, [...] S.A. powinna wystąpić do Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich o zawarcie stosownego porozumienia, w którym zostaną uregulowane zasady związane z włączeniem przyłącza kanalizacji deszczowej do istniejącej kanalizacji. Podkreślał organ II instancji, że z dołączonego przez Spółkę do akt sprawy pisma z dnia 23.12.2014 r. wynika, iż na zlecenie [...]S.A. została sporządzona opinia techniczna dotycząca odwodnienia działki nr [...] do kolektora deszczowego w pasie drogi wojewódzkiej nr [...].
W ocenie Kolegium, treść tego pisma nie uzasadnia przyjęcia, że egzekwowany obowiązek jest trwale niewykonalny. W dotychczasowym postępowaniu Spółka nie wykazała, iż podjęła jakiekolwiek działania określone w decyzji Burmistrza Miasta Sokołowa Podlaskiego z dnia [...].08.2012 r. zmierzające do wykonania określonego tą decyzją obowiązku. Nie wykazała też, że egzekwowany obowiązek jest niewykonalny, tzn., że po przystąpieniu do jego wykonania na określonych w decyzji warunkach wystąpiły przeszkody o charakterze nieusuwalnym, uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach wskazało, że o niewykonalności obowiązku można mówić wyłącznie wówczas, gdy niewykonalność jest następstwem przeszkód o charakterze nieusuwalnym. Trudności ekonomiczne czy techniczne związane z wykonaniem nałożonego obowiązku nie świadczą o niewykonalności tego obowiązku.
Co do rozstrzygnięcia dotyczącego ustalenia nowego terminu wykonania obowiązku SKO wskazało, że było to konieczne ze względu na to, iż w dacie orzekania przez organ II instancji upłynął już termin określony w punkcie 2. postanowienia Burmistrza Sokołowa Podlaskiego.
Organ II instancji zwrócił także uwagę na art. 122 u.p.e.a. oraz podkreślił, że w sprawie nałożony na Spółkę obowiązek wynikał z art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne.
Skargę do WSA w Warszawie na opisane wyżej postanowienie SKO w Siedlcach z dnia 29.09.2016 r. wniosła [...]S.A. w L.. Zarzuciła naruszenie następujących przepisów:
- 1. art. 59 § 1 pkt 5 u.p.e.a. poprzez zaniechanie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy egzekwowany obowiązek okazał się niewykonalny;
- 2. art. 77 k.p.a. w związku 59 § 1 pkt 5 u.p.e.a. poprzez nienależyte rozpatrzenie dowodu z dokumentu w postaci pisma Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie z dnia 23.12.2013 r. w którym wskazano na niewykonalność egzekwowanego obowiązku;
- 3. art. 77 i 80 k.p.a. poprzez dowolne przyjęcie, że wystąpienie do Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich o wydanie zgody na zrzut wód opadowych do kolektora drogowego było przedwczesne oraz, że przeszkoda w uzyskaniu przez skarżącego dostępu do kolektora deszczowego nie ma charakteru trwałego;
- 4. art. 7 k.p.a. poprzez brak oceny przeznaczenia kolektora deszczowego zarządzanego przez Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie w aspekcie odmowy przyjęcia wód opadowych z terenu stanowiącego własność skarżącej;
- 5. art. 77 i 80 k.p.a. w związku art. 119 § 1 i 2 u.p.e.a. z uwagi na nałożenie grzywny w celu przymuszenia, w sytuacji gdy egzekwowany obowiązek jest niezastępowalny;
- 6. art. 77 i 80 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania oceny wysokości nałożonej grzywny.
W uzasadnieniu skargi Spółka podała, że niezasadne było stanowisko SKO w Siedlcach, iż odmowa zrzutu wód opadowych do kolektora Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie jest pozbawiona mocy prawnej ponieważ nie została poprzedzona operatem wodnoprawnym lub pozwoleniem wodnoprawnym. Odmowa Zarządu Dróg wyrażona w piśmie z dnia 23.12.2013 r. czyniła egzekwowany obowiązek niewykonalnym. Skarżąca nie ma żadnego instrumentu prawnego, aby taką zgodę otrzymać wbrew woli zarządcy kolektora. Okoliczność, że skarżący rozpoczął wykonanie egzekwowanego obowiązku właśnie od starania o zgodę Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich świadczyła jedynie o racjonalności jego działania, a nie o rzekomo błędnej kolejności składania odpowiednich wniosków. Nie byłoby bowiem celowe sporządzanie operatu wodnoprawnego i uzyskiwanie pozwolenia wodnoprawnego w sytuacji braku zgody zarządcy kolektora deszczowego.
Spowodowałby to jedynie powstanie zbędnych kosztów. Skarżąca Spółka zwróciła uwagę na istotę grzywny w celu przymuszenia podkreślając, że grzywna ma doprowadzić do wykonania egzekwowanego obowiązku. W sytuacji gdy zobowiązana nie ma zgody właściciela kolektora na zrzut wód opadowych i roztopowych, to jakiekolwiek stosowanie wobec niej sankcji jest sprzeczne z ideą grzywny w celu przymuszenia.
[...] S.A. nie podzieliła stanowiska SKO w Siedlcach odnośnie tego, że brak zgody Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich W Warszawie na zrzut wody nie ma charakteru trwałego. Podkreśliła, że nie jest znany mechanizm prawny pozwalający na przymusowe uzyskanie tego rodzaju zgody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 9.06.2017 r. oddalił skargę. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie sprawy sąd I instancji powołał art. 119 § 1 u.p.e.a. oraz wyjaśnił charakter prawny grzywny w celu przymuszenia. Zdaniem sądu I instancji nie budzi wątpliwości dochowanie przez organy egzekucyjne wymogów zawartych w art. 119-122 u.p.e.a. odnoszących się do trybu i zasad wymierzania grzywny w celu przymuszenia.
W kwestii niewykonalności egzekwowanego obowiązku WSA w Warszawie zauważył, że niewykonalność ta może mieć przyczynę faktyczną lub prawną. Przesłanką uznania decyzji za niewykonalną nie mogą być trudności w jej wyegzekwowaniu, wiążące się z niezadowoleniem adresatów decyzji lub innych osób zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy albo trudności uwarunkowane względami ekonomicznymi i finansowymi. Zwrócił uwagę sąd I instancji, że obowiązek jest niewykonalny z przyczyn faktycznych, jeżeli nie istnieją techniczne możliwości jego realizacji. Niewykonalność obowiązku niepieniężnego musi mieć charakter obiektywny. Bez znaczenia są ewentualne utrudnienia, czy koszty.
W ocenie WSA w Warszawie, skarżąca Spółka nie wykazała, iż przypadek takiej niewykonalności wystąpił w niniejszej sprawie i że jej postawa nie zmierza do uchylenia się od wykonania obowiązku odwodnienia terenu a wynikającego z pozostającej w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Burmistrza Sokołowa Podlaskiego z dnia [...].08.2012 r. Jeżeli obowiązek ten miałby być istotnie trwale niewykonalny, w szczególności z uwagi na konsekwentny i nie podlegający zmianie brak zgody właściciela kanalizacji deszczowej, tj. Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie (w tym kontekście Spółka powołuje się wyłącznie na pismo tej jednostki, pochodzące z 2014 r., przedłożone organowi po długim okresie swej bezczynności), to jednoznacznym potwierdzeniem takiego stanu rzeczy winno było być doprowadzenie przez Spółkę do wyeliminowania decyzji Burmistrza z obrotu prawnego lub jej zmiany w stosownych trybach (np. art. 145, 155, 156, 162 k.p.a.). Działania takie nie zostały jednakże podjęte, co w ocenie sądu I instancji czyni gołosłownymi twierdzenia skarżącej Spółki.
Skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku WSA w Warszawie z dnia 9.06.2017 r. wniosła [...]S.A. w L..
Wyrokowi temu zarzucono naruszenie:
- 1. art. 59 par. 1 pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 7, 77 K.p.a. z uwagi na dowolne przyjęcie, iż w realiach sprawy niewykonalność egzekwowanego obowiązku o charakterze niepieniężnym powinna być stwierdzona poprzez wyeliminowanie z obrotu prawnego w stosownych trybach decyzji Burmistrza Sokołowa Podlaskiego z dnia [...].08.2012 r.;
- 2. art. 7 i art. 77 K.p.a. ze względu na dowolne przyjęcie, iż pismo Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie z dnia 23.12.2014 r. jest niewystarczające aby stwierdzić niewykonalność egzekwowanego obowiązku.
W oparciu o te zarzuty Spółka domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, ewentualnie uchylenia wyroku i uwzględnienia skargi na postanowienie SKO w Siedlcach z dnia [...].09.2016 r. Żądała także zasądzenia kosztów postępowania.
Uzasadniając podstawy skargi kasacyjnej wskazano, że egzekwowany obowiązek jest niewykonalny z przyczyn prawnych. Wiąże się to z brakiem zgody właściciela kolektora deszczowego na wykonanie odprowadzenia wody do tego kolektora. Skarżący nie ma instrumentu prawnego aby wymusić na właścicielu kolektora zmianę jego stanowiska bądź uzyskania zgody wbrew jego woli (np. w drodze orzeczenia sądowego lub administracyjnego). Nawet do uzyskania operatu wodnoprawnego oraz pozwolenia wodno-prawnego niezbędne jest posiadanie stosownej zgody zarządcy kolektora deszczowego. Przedmiotowy kolektor służy do odwodnienia pasa drogowego, przyczynia się zatem do bezpieczeństwa ruchu na drodze. Jakakolwiek samowolna ingerencja w tego rodzaju urządzenie sankcjonowana jest w ustawie o drogach publicznych. To przesądza o niewykonalności obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego oraz o konieczności zastosowania art. 59 par. 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Podkreślała skarga kasacyjna, że istotą grzywny w celu przymuszenia jest to, że ma ona doprowadzić do wykonania w przyszłości obowiązku. Skoro w tej sprawie nie ma zgody właściciela kolektora na zrzut wód opadowych i roztopowych, to jakiekolwiek stosowanie sankcji wobec zobowiązanego jest sprzeczne z ideą tego rodzaju grzywny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego określone w art. 183 par. 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Powyższe oznacza, że zakres rozpoznawania sprawy wyznaczyła, przez wskazanie podstaw kasacyjnych, strona wnosząca skargę kasacyjną. Strona, która kwestionuje orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnosząc skargę kasacyjną, obowiązana jest wskazać przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania, które jej zdaniem zostały przez sąd naruszone (art. 174 p.p.s.a.), a nadto obowiązana jest uzasadnić przytoczone podstawy kasacyjne (art. 176 par. 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlegała oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).
Na wstępie należy zauważyć, że złożona w tej sprawie skarga kasacyjna nie przedstawiała zarzutów odnoszących się zarówno do prawidłowości samej procedury nałożenia na [...]S.A. w L. grzywny w celu przymuszenia, jak też do ustalonej przez organ egzekucyjny wysokości tej grzywny. Brak sformułowania zarzutów w powyższym zakresie oznacza, że kwestie te, jako nieobjęte skargą kasacyjną, nie mogą być aktualnie przedmiotem ocen NSA.
W skardze kasacyjnej zaprezentowane zostały natomiast zarzuty kwestionujące pogląd sądu I instancji odnośnie do wykonalności egzekwowanego obowiązku. W niniejszej sprawie źródłem tego obowiązku jest ostateczna decyzja Burmistrza Sokołowa Podlaskiego z dnia [...].08.2012 r. Na mocy tej decyzji nałożono na skarżącą kasacyjnie Spółkę obowiązki polegające na wykonaniu urządzeń zapobiegających szkodom na gruntach sąsiednich, a obejmujące wykonanie przyłącza kanalizacyjnego w celu odprowadzenia do kanalizacji deszczowej zlokalizowanej przy ul. [...], wód opadowych i roztopowych z działki nr [...], na wskazanych w decyzji warunkach wydanych przez właściciela kanalizacji deszczowej, tj. Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie. Nie ulega przy tym wątpliwości to, że skoro w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja nakładająca na dany podmiot określone obowiązki, to winny być one wykonane, a w razie bezczynności w tym względzie zobowiązanego, wierzyciel uprawniony jest, na mocy art. 6 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2018 r., poz. 1314; dalej u.p.e.a.) do uruchomienia środków prawnych niezbędnych do realizacji tych obowiązków.
Stwierdzić zatem należy, iż nie było wadliwe i nie naruszało powołanych w skardze kasacyjnej przepisów art. 59 par. 1 pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 7, 77 K.p.a. - to stanowisko sądu I instancji, które akcentowało wykonalność decyzji będącej podstawą egzekwowanego obowiązku w aspekcie braku wyeliminowania z obrotu prawnego tej decyzji. Z akt sprawy nie wynika bowiem aby skarżąca kasacyjnie uruchomiła nadzwyczajny tryb weryfikacji ostatecznej decyzji oparty np. na art. 156 par. 1 pkt 5 K.p.a., bądź oparty na innych podstawach prawnych. Skoro tak, to pozostająca w obrocie prawnym ostateczna decyzja administracyjna wywiera wszelkie skutki prawne i podlega wykonaniu. Stanowisku temu nie przeczy przy tym treść przedłożonego przez zobowiązaną pisma Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie z dnia 23.12.2014 r. W szczególności, wbrew twierdzeniom skarżącej kasacyjnie Spółki, z powyższego pisma nie sposób wyprowadzić wniosku o niewykonalności decyzji Burmistrza Sokołowa Podlaskiego z dnia [...].08.2012 r. Zauważyć bowiem trzeba, iż obowiązki adresata powołanej decyzji określone zostały m.in. przez wskazanie, że zasady na jakich zostanie włączona kanalizacja deszczowa do istniejącej kanalizacji w ul. [...] zostaną ustalone w porozumieniu między [...] S.A., a Mazowieckim Zarządem Dróg Wojewódzkich.
Z treści powołanego pisma nie wynika natomiast to, iż skarżąca kasacyjnie zwróciła się do wskazanego podmiotu (dysponenta kolektora) o określenie warunków włączenia kanalizacji deszczowej do istniejącej kanalizacji, z podaniem zasad na jakich włączenie to może nastąpić. Stanowisko Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich zawiera wyłącznie hipotetyczne założenie, iż "kolektor w okresie dużych i gwałtownych opadów deszczu może nie być w stanie przyjąć dodatkowych wód". Stwierdzenie to nie tylko kategorycznie nie wyklucza włączenia kanalizacji do kolektora ale nadto w ogóle nie uwzględnia wariantów na jakich możliwe byłoby zwiększenie pojemności i wydajności przedmiotowego kolektora (np. poprzez możliwość jego rozbudowy), celem umożliwienia włączenia do niego kanalizacji deszczowej. Z powyższych względów, treść tego pisma nie mogła ukształtować podstawy faktycznej rozstrzygnięcia zgodnie z oczekiwaniem strony skarżącej kasacyjnie. W tych okolicznościach stwierdzić należało, iż sąd I instancji nie uchybił powoływanym w skardze kasacyjnej art. 7 i art. 77 K.p.a. w zakresie nietrafnej oceny analizowanego dokumentu.
Dodatkowo zauważyć trzeba, że z akt sprawy wynika, iż ostatecznie oddalone zostały zgłoszone przez zobowiązaną Spółkę zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, a oparte także na niewykonalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a.