Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 marca 2011 r. A. Spółki jawnej (dalej jako "skarżąca spółka") wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 93/12 w sprawie ze skargi skarżącej spółki na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie obowiązku doprowadzenia przebudowy pomieszczeń do stanu poprzedniego.
Pismem z dnia 26 sierpnia 2013 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie skarg na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2010 r. nr CXV/1555/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogiła". Spółka wyjaśniła, że na skutek skarg wniesionych na powyższą uchwałę (jedną ze skarg wniosła skarżąca spółka), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 351/11 stwierdził nieważność planu miejscowego. Wyrok nie jest prawomocny i została wniesiona od niego skarga kasacyjna. W ocenie spółki, kwestia ta ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie z punktu widzenia "drugiego z podniesionych zarzutów skargi kasacyjnej".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje fakultatywne zawieszenie postępowania. Od uznania Sądu zależy, czy w danym wypadku celowe jest wstrzymywanie biegu sprawy. Dokonując takiej oceny Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej spółki.
Drugi z zarzutów skargi kasacyjnej sformułowany w niniejszej sprawie dotyczy naruszenia prawa materialnego – art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2010, nr 243, poz. 1623 ze zm.) w związku z § 8 ust. 1 pkt 6 oraz § 52 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2010 r. nr CXV/1555/10. Już po wydaniu zaskarżonego w niniejszej sprawie wyroku oraz wniesieniu skargi kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 351/11 stwierdził nieważność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego na mocy powołanej wyżej uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2010 r. nr CXV/1555/10. Od powyższego wyroku Gmina Kraków wniosła skargę kasacyjną zarejestrowaną pod sygn. akt II OSK 2304/13, które oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest więc rozstrzygnięciem nieprawomocnym.
Należy jednak podkreślić, że przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie będzie wyznaczona granicami skargi kasacyjnej zgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 93/12. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w dacie powyższego wyroku plan miejscowy jeszcze obowiązywał. Stąd też kwestia, czy nieważność przedmiotowego planu zostanie czy też nie zostanie prawomocnie przesądzona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II OSK 2304/13 nie ma zasadniczego znaczenia dla niniejszej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest zarzutami skargi kasacyjnej i będzie zobowiązany rozstrzygnąć, czy w dacie orzekania Sąd I instancji dokonał prawidłowej wykładni powołanych w zarzucie kasacyjnym przepisów planu miejscowego. Ewentualne prawomocne stwierdzenie nieważności przepisów planu miejscowego nie będzie oznaczać, że Naczelny Sąd Administracyjny odstąpi od oceny zarzutu kasacyjnego w powyższym zakresie, bowiem zarzut ten pozostanie aktualny. Z tych też przyczyn brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej spółki o zawieszenie postępowania.
Z tych względów i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.