Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 316/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę L. N. i L. N. na postanowienie z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] znak [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I nakazał zwrócić skarżącym kwotę 100 zł tytułem wpłaconego wpisu od skargi.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że L. N. i L. N. (dalej skarżący) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, złożyli skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...].znak [...] (dalej postanowienie z [...] grudnia 2014 r.) Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej WINB, bądź Wojewódzki Inspektor; k. 57-60, 83-86 akt sądowych).
Postanowieniem z 12 grudnia 2014 r. Wojewódzki Inspektor stwierdził niedopuszczalność odwołania L. N. i L. N. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat G. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] o nałożeniu na H B i A B obowiązku sporządzenia i przedstawienia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji pn. "Modernizacja na cele biurowe oficyny budynku przy ul. Ż. [...] w K.".
Powyższe rozstrzygnięcie doręczono skarżącym dnia 19 grudnia 2014 r. Dnia 12 lutego 2015 r. skarżący nadali w urzędzie pocztowym operatora publicznego przesyłkę, zawierającą skargę i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia (k. 12, 15, 16 akt WINB).
W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, że w styczniu 2015 r. oboje zachorowali i byli bardzo osłabieni, a dodatkowo jedno z nich doznało nagłego i poważnego pogorszenia stanu zdrowia. Z tych powodów nie byli w stanie podjąć czynności sporządzenia skargi i udania się do siedziby organu bądź do placówki pocztowej. Skarżący wskazali, że dnia 5 lutego 2015 r. stan ich zdrowia uległ poprawie na tyle, że udali się do kancelarii radcy prawnego, któremu zlecili sporządzenie skargi w ich imieniu, którą złożyli wraz z przygotowanym przez nich wnioskiem o przywrócenie terminu.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. II SA/Kr 316/15 (dalej postanowienie z 14 kwietnia 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia powyższej skargi uznając, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminowi do jej wniesienia. (k. 89-92, 98, 99 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 15 maja 2015r. sygn. akt II SA/Kr 316/15 (dalej postanowienie z 15 maja 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę odrzucił i orzekł o zwrocie 100 zł tytułem wpłaconego wpisu od skargi. Uzasadniając powołał art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa); o zwrocie kosztów orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, który stanowi, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na fakt, że skarżący uiścili wpis w kwocie 100 zł, kwota ta podlega zwrotowi z urzędu.
Skargę kasacyjną na postanowienie z 15 maja 2015 r. wywiódł L.N. reprezentowany przez r. pr. S. K., na podstawie z art. 174 pkt 2 ppsa zarzucając postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- 1. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. art. 86 § 1 i art. 87 § 1-3 ppsa przez uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przestanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym o których mowa w art. 86 § 1 i art. 87 § 1-3, a w konsekwencji wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi;
- 2. art. 141 § 4 ppsa przez brak wymaganego tym przepisem wystarczającego uzasadnienia Sądu w zakresie motywów uznania zasadności odrzucenia skargi.
Wskazując na powyższe, wniósł o:
- 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania,
- 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Na podstawie art. 182 § 2 ppsa o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 183 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu NSA z 26.10.2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1).
W sprawie nie zachodziły przesłanki zastosowania art. 182 § 2 ppsa, bowiem podstawą rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym jest art. 182 § 1 ppsa.
Sąd I instancji nie mógł w postanowieniu z 15 maja 2015 r. zastosować art. 86 § 1 i art. 87 § 1-3 ppsa, bowiem o braku przesłanek do przywrócenia terminu do wywiedzenia skargi datowanej 11 lutego 2015 r. Sąd I instancji rozstrzygnął prawomocnym postanowieniem z 14 kwietnia 2015 r. Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, nie skorzystali z możliwości wywiedzenia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu (art. 86 § 3 ppsa; k. 89-92, 99 akt sądowych). Skarżący kasacyjnie nie może skutecznie podnosić zarzutu naruszenia art. 86 § 1 i art. 87 § 1-3 ppsa w postępowaniu ze skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 ppsa przez odrzucenie skargi nie jest usprawiedliwiony. Skoro termin do wniesienia skargi do sądu upłynął bezskutecznie dnia 19 stycznia 2015 r., a skarżący złożyli skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia dnia 12 lutego 2015 r., a wniosek ten został prawomocnie oddalony, to obowiązkiem Sądu I instancji było skargę odrzucić (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa; k. 3, 56, 57-60, 89-92,99 akt sądowych).
Za niezasadny należy uznać zarzut, że Sąd naruszył art. 141 § 4 ppsa, przez brak wymaganego tym przepisem wystarczającego uzasadnienia w zakresie motywów uznania zasadności odrzucenia skargi. Sąd w postanowieniu z 15 maja 2015 r. odniósł się do wszystkich istotnych zagadnień dotyczących odrzucenia skargi, nie mógł zaś odnieść się do tego "dlaczego uznał, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przywrócenia terminu do niesienia skargi przez skarżącego" (s. 4 skargi kasacyjnej), bowiem zagadnienie to podlegało badaniu wyłącznie postanowieniem z 14 kwietnia 2015 r.
Uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji. Brak było podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, wobec rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym (postanowienie NSA z 15.10.2013 r., II OSK 2568/13, cbosa).