Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Wyrokiem z dnia 10 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 59/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. Sz. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków mających na celu doprowadzenie budynku do odpowiedniego stanu technicznego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył skarżący wnosząc w niej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje nieuzasadnione nakłady finansowe. Wykonanie naprawy tarasu, w sposób wskazany przez organy, jest niezgodne ze sztuką budowlaną i będzie wymagało kolejnych nakładów, których można uniknąć wykonując od razu kompleksową jego naprawę z właściwą warstwą wykończeniową. Ponadto, orzekające organy nadzoru budowlanego nie dały skarżącemu możliwości (choćby alternatywy) wyboru materiałów, przy których użyciu mają zostać przeprowadzone prace remontowe.
W ocenie wnioskodawcy, zastosowanie mogą znaleźć również tańsze materiały ("zamienniki"), będące dostatecznym substytutem materiałów zakreślonych w decyzji. Okazać się zatem może, że na zakup materiałów/wykonanie prac wskazanych przez organy nadzoru skarżący będzie musiał przeznaczyć więcej środków, niż byłoby to niezbędne, gdyby zastosować tańsze materiały. Zawyżony w ten sposób wydatek będzie nieodwracalny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r., z. 4, poz. 77).
Wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania konkretnych okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem w niniejszej sprawie, skarżący nie wykazał, by niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogło skutkować w stosunku do skarżącego powstaniem niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Za okoliczność usprawiedliwiającą wniosek strony nie może być uznana ogólna informacja o poniesieniu nieuzasadnionych kosztów związanych z wykonaniem przedmiotowej decyzji. Twierdzenia w tym zakresie nie zostały poparte stosownymi dokumentami, w tym dotyczącymi sytuacji finansowej skarżącego. Dopiero takie informacje umożliwiają Sądowi, ocenę, czy istotnie wykonanie zaskarżonego aktu będzie wiązało się z wyrządzeniem szkody majątkowej, która będzie znaczna w kontekście ogólnej sytuacji finansowej strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu.
Brak zobrazowania tej sytuacji powoduje, że niemożliwe jest dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji w tej konkretnej sytuacji może się wiązać z ryzykiem wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia i niepoparte stosownymi dokumentami, nie mogą natomiast stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Ponadto wskazać trzeba, że nie bez znaczenia dla oceny wniosku pozostaje również i to, że zaskarżona decyzja wydana została w związku z nieodpowiednim stanem technicznym budynku, co może powodować realne zagrożenie dla zdrowia czy życia ludzi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.