Uzasadnienie
W treści skargi kasacyjnej wniesionej przez [...] S.A. z siedzibą w W., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 20136 r. IV SA/Wa 2848/16 oddalającego skargę [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia środowiska do stanu właściwego, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jej wykonanie wyrządzi spółce znaczną szkodę w postaci obarczenia jej kosztami remediacji gruntu, które powinien ponieść inny podmiot – [...] S.A.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W orzecznictwie przyjmuje się, iż warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, a dostarczenie odpowiednich informacji czy dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zobacz: B. Dauter, komentarz do art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] Bogusław Dauer, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie VI, 2016).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji objętych wnioskiem. Z uzasadnienia wniosku nie wynika bowiem, że w wyniku wykonania decyzji nakładającej na skarżącą spółkę obowiązek przywrócenia środowiska do stanu właściwego w związku z zanieczyszczeniami substancjami ropopochodnymi środowiska gruntowo-wodnego, na terenie stacji paliw lokomotyw w [...] (działka nr [...]), spółce może zostać wyrządzona znaczna szkoda o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Szkodę tę spółka utożsamia z wysokimi kosztami remediacji gruntu, które będzie musiała ponieść, mimo że decyzja została skierowana do podmiotu niewłaściwego.
W niniejszej sprawie nie jest możliwa ocena czy na skutek wykonania zaskarżonej decyzji spółce może zostać wyrządzona znaczna szkoda. Spółka nie podała bowiem ani orientacyjnych kosztów wykonania obowiązku, ani nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej. Zaś sama okoliczność, iż wykonanie decyzji związane jest z poniesieniem kosztów, nie przesądza automatycznie o konieczności zastosowania ochrony tymczasowej.
Ponadto wyjaśnić należy, że argumentacja oparta na niezgodności decyzji z prawem nie może być w tym incydentalnym postępowaniu brana pod uwagę.
Reasumując, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, spółka nie uprawdopodobniła, by na skutek wykonania zakwestionowanej decyzji mogło zajść niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W konsekwencji brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.