Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2023 r., sygn. akt II OSK 2357/20, Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając skargę kasacyjną P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dawniej P. sp. z o.o. z siedzibą w W.), uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1289/19, i oddalił skargę "zwykłą" P. M. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 8 sierpnia 2019 r., nr IFXIV.7840.7.5.2019, w przedmiocie pozwolenia na budowę.
W piśmie z dnia 14 sierpnia 2023 r. uczestnik na prawach strony – Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] z siedzibą w R. wniosło o wyjaśnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny wątpliwości co d wyroku oraz jego uzasadnienia przez:
- 1. precyzyjne określenie, jaka konkretna jednostka rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko stanowiła podstawę prawną skargi kasacyjnej, wyroku, ponieważ ww. akt prawny zawiera paragrafy, punkty i litery i tylko kompletne jednostki podlegają ocenie przez Trybunał Konstytucyjny;
- 2. precyzyjne wskazanie wszystkich przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę przepisu celem umożliwienia mi złożenia skargi do Trybunału Konstytucyjnego;
- 3. z jakimi rzekomo przepisami ochrony środowiska zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane jest zgodny projekt budowlany, jeżeli nawet w nim oraz wyroku nie podano ustawowej definicji środowiska;
- 4. z jakich powodów odstąpiono od zbadania inwestycji z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane;
- 5. wskazanie przepisu prawa oraz uzasadnienie stanowiska w zakresie mocy wiążącej odnoszącej się uzasadnienia uchwały NSA z 7 listopada 2022 r., sygn. akt III OPS 1/22, w której bezprawnie podkreślono, że uwzględnia się moce oraz tilty podane przez inwestora.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.
W orzecznictwie ukształtowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni wyroku (sentencji i uzasadnienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest niejasna i z tego powodu może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, sposobu jego wykonania oraz zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z 22 stycznia 2015 r., II OZ 22/15). Wykładnia wyroku nie może prowadzić ani do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia rozstrzygnięcia poprzez przytoczenie nowej dodatkowej argumentacji, poszerzenia dotychczasowych motywów lub modyfikacji pierwotnego poglądu (por. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2014 r., I OSK 662/09).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, treść wyroku z dnia 28 czerwca 2023 r., sygn. akt II OSK 2357/20, i jego uzasadnienia jest jasna, nie nastręcza trudności w prawidłowym odczytaniu stanowiska i poglądu Sądu w omawianych tam kwestiach, stąd wbrew twierdzeniu zawartym we wniosku, nie zachodzi potrzeba rozstrzygania wątpliwości co do treści ani wyroku, ani jego uzasadnienia.
W przedmiotowym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się, które przepisy prawa stanowiły podstawę wydania ww. wyroku, w tym, które stanowiły podstawę do uwzględnienia w niniejszej sprawie ww. uchwały NSA o sygn. akt III OPS 1/22. W istocie przedmiotowy wniosek stanowi polemikę z treścią tej uchwały, zgodnie z którą przy kwalifikacji instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych na podstawie ww. przepisów jako inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy brać pod uwagę równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznaczoną dla pojedynczej anteny także wówczas, gdy w skład instalacji wchodzi kilka anten.
Ponadto w wyroku objętym wnioskiem o wykładnię oceniono, że projektowany tilt nie ma w okolicznościach niniejszej sprawy wpływu na występowanie zagrożeń dla miejsc dostępnych dla ludzi. A zatem kwestie dotyczące ochrony środowiska zostały przedstawione w ww. wyroku. Natomiast okoliczności podane we wniosku, jak powody odstąpienia od zbadania inwestycji z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane, w gruncie rzeczy zmierzają do uzupełnienia uzasadnienia wyroku, co świetle art. 158 p.p.s.a. jest niedopuszczalne, o czym wyżej była mowa, tym bardziej, że Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego wyroku jedynie w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, skoro nie zachodzi potrzeba rozstrzygnięcia zgłoszonych wątpliwości, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.