Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2723/13 odrzucił skargę J. N. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Sąd I instancji wskazał, że w piśmie z dnia 16 grudnia 2013 r., wezwano skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie w budynku Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi pouczając, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie to doręczone zostało skarżącej w dniu 18 grudnia 2014 r. jednakże pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji Sąd I instancji stwierdził, że wniesioną skargę należało odrzucić.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła J. N. reprezentowana przez adwokata z urzędu, zaskarżając je w całości. W skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 67 § 5Pp.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi wskutek nieuprawnionego przyjęcia, że w sprawie upłynął termin do uzupełnienia braków formalnych, który z uwagi na brak prawidłowego doręczenia wezwania nie rozpoczął biegu. W konsekwencji skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśliła, że w sprawie, w której ustanowiono pełnomocnika doręczenia należy dokonać tym osobom. Skoro skarżąca w terminie otwartym do uzupełnienia braków fiskalnych skargi wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, to wezwanie nadane do strony, także dotyczące podpisania skargi, przez ustanowieniem pełnomocnika, jej zdaniem, uznać należy za wadliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Stosownie do treści art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do podpisania wniesionej skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 18 grudnia 2014 r. Złożenie w terminie otwartym do uzupełnienia tego braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie wstrzymuje, ani nie przedłuża tego terminu.
Pełnomocnik z urzędu wyznaczony został w dniu 27 maja 2014 r., a pismo z tą informacją wpłynęło do Sądu w dniu 3 czerwca 2014 r. Od tej chwili korespondencja z Sądu kierowana była na adres kancelarii pełnomocnika. Oczekiwanie jednak, że z momentem ustanowienia pełnomocnika odżywają terminy wszystkich dokonanych już czynności procesowych pozbawione jest podstawy prawnej.
Przywołane w skardze kasacyjnej orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, jakkolwiek powszechnie akceptowane, nie wspiera wskazanego w tej skardze kierunku zaskarżenia. Nie budzi wątpliwości, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika bezskuteczne jest doręczenie wezwania bezpośrednio do strony, nawet jeśli określonej czynności może dokonać samodzielnie. W sprawie niniejszej jednak należy pamiętać, że w czasie wystosowania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, strona skarżąca nie była reprezentowana przez pełnomocnika. Wezwanie to zostało stronie prawidłowo doręczone i zawierało pouczenie o skutkach niewykonania wezwania. Późniejsze ustanowienie pełnomocnika pozostaje bez wpływu na prawidłowość dokonanej przez Sąd I instancji oceny skutków nieusunięcia braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a.