Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 863/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę N. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku N. G. wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] kwietnia 2016 r. znak:[...]. Powyższy wniosek uzasadniono tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, która poniosła wysokie koszty odbudowy ogrodzenia, a jego rozbiórka naraża ją na niepowetowaną szkodę. Nadto rozbiórka spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci braku możliwości ponownego postawienia ogrodzenia przez skarżącą, a wymaganego treścią zawartej pomiędzy stronami ugody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z treści art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, ani czynności. Od powyższej zasady są wyjątki. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sądowi, sąd może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Innymi słowy warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy.
Pojęcie wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć w taki sposób, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Przekładając powyższe na realia sprawy należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie nie wykazała okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, albowiem podawane przez nią okoliczności nie stanowią wypełnienia dyspozycji art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest bowiem wystarczające powołanie się przez skarżącą ogólnie na okoliczność poniesienia nakładów finansowych (nawet wysokich) na budowę ogrodzenia, bez podania rzeczywistych i konkretnych kosztów niezbędnych do poniesienia w związku z wykonaniem decyzji. Skarżąca nie podała również żadnych danych dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej, zatem nie można ocenić, jak ewentualne koszty finansowe związane z budową ogrodzenia, oraz koniecznością wykonania rozbiórki kształtują się w odniesieniu do tejże sytuacji.
Oczywiście konieczność wykonania nakazu rozbiórki łączy się z pewnymi dolegliwościami, nie można jednak, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, automatycznie uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków czy też znacznej szkody. Nie można też zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że w późniejszym czasie nie będzie mogła odbudować ogrodzenia, skoro obowiązek jego posadowienia wynika z ugody zawartej przed sądem w 1996 r., zgodnie z warunkami w niej wskazanymi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.