Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zwolnił skarżącą z wpisu od skargi oraz oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Odpis tego orzeczenia został doręczony skarżącej w dniu 30 grudnia 2016 r.
W dniu 7 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła kserokopię sprzeciwu od powyższego postanowienia. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 20 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego ww. sprzeciwu przez jego podpisanie wskazując, że brak ten może zostać uzupełniony przez nadesłanie oryginału sprzeciwu lub podpisanie sprzeciwu w siedzibie Sądu. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 10 lutego 2017 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 17 lutego 2017 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu. W dniu 21 lutego 2017 r., a zatem po upływie terminu, podpisała w siedzibie Sądu sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. Za podpis nie można uznać wydruku komputerowego, gdyż tylko podpis własnoręczny w dostateczny sposób identyfikuję osobę, która wniosła pismo. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła kserokopię sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2016 r. Koniecznym warunkiem formalnym pisma strony jest natomiast umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. Wobec stwierdzenia braku formalnego Przewodniczący Wydziału wezwał stronę do podpisania wniesionego sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Pomimo skutecznego wezwania do podpisania sprzeciwu, skarżąca podpisała sprzeciw, jednakże czynności tej dokonała po upływie terminu. Przyjąć tym samym należało, iż sprzeciw, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlegał odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Na marginesie wskazać jedynie należy, że termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu jest terminem ustawowym, tym samym nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, możliwość taka istnieje bowiem tylko w odniesieniu do terminów sądowych.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji.