Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę H.W. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z [...] października 2015 r. w przedmiocie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca. W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, obecnie Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako "p.p.s.a.").
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ. oraz z 5 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1332/15, nie publ.). Tylko prawidłowo uzasadniony wniosek może zostać rozpoznany zgodnie z intencją strony, bowiem brak uzasadnienia czy też uzasadnienie niepełne, lakoniczne nie pozwala na ocenę, czy opisane powyżej przesłanki w danej sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego formułowania argumentów uzasadniających wniosek o wstrzymanie, a obowiązek w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy.
W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca wskazała, że obowiązek jest zbyt daleko idący, wykraczający poza ramy przywrócenia stosunków wodnych na gruncie i jest niewykonalny. Skarżąca nie odniosła się więc do przesłanek wskazanych w cytowanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., a jej argumentacja jest formową kwestionowania zaskarżonej decyzji i rozwinięciem zarzutów kasacyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do odniesienia się do tego rodzaju argumentów na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.