Uzasadnienie
II OSK 2541 / 12
Wyrokiem z dnia 6 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r., którą utrzymano w mocy decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r., odmawiającą uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2007 r. o uchyleniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach z dnia [...] stycznia 2007 r. w zakresie terminu i wyznaczeniu nowego terminu wykonania obowiązku zamurowania 5 otworów okiennych w ścianie budynku mieszkalnego i utrzymaniu w mocy tej decyzji w pozostałej części.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył D. N. W piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o "wstrzymanie decyzji z dnia [...]stycznia 2007 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach ([...]), co do której decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ([...]) odmówił wznowienia postępowania". W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż doprowadzenie w trybie przymusu egzekucyjnego do zamurowania istniejących otworów okiennych może spowodować nieodwracalne skutki dla osób korzystających z przedmiotowego budynku z uwagi na pozbawienie światła dziennego, które doprowadzi do negatywnych konsekwencji zdrowotnych osób tam przebywających. Nadto wywoła to znaczącą szkodę w majątku skarżącego, powodując uszkodzenie elewacji zewnętrznej budynku oraz powierzchni jego ścian.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji powyższego przepisu wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji.
W okolicznościach niniejszej sprawy, niezależnie od motywów wniosku, trzeba podkreślić, że nie mógł on zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył on wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krapkowicach z dnia [...] stycznia 2007 r., a więc decyzji organu I instancji. Tymczasem skarżona decyzja wydana była w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, a więc miała inny charakter niż ww. decyzja organu powiatowego. Ponieważ przedmiotowy wniosek został złożony po wniesieniu skargi kasacyjnej przez umocowanego do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym radcę prawnego M. H. nie mógł on zostać także konwalidowany w trybie art. 6 P.p.s.a.
W konsekwencji powyższego niemożliwym pozostawała ocena wystąpienia niebezpieczeństw z art. 61 § 3 P.p.s.a., co skutkowało koniecznością oddalenia wniosku przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a.