Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1276/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Warszawie od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Od powyższego wyroku skarżąca Wspólnota wniosła skargę kasacyjną. Wspólnota wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż "wykonanie decyzji organu II instancji pociąga za sobą bardzo wysokie koszty prac budowlanych, a także konieczność zakupu równie kosztownych materiałów budowlanych." Wskazano również, że wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do powstania szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wskazany powyżej wniosek.
W dniu 31 stycznia 2011 roku Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Warszawie złożyła kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że na obecnym etapie postępowania istnieje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia Wspólnocie szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazano, wykonanie decyzji organu II instancji pociąga za sobą bardzo wysokie koszty nieuzasadnionych prac budowlanych, a ponadto "wykonanie wskazanych robót spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazane prace wiążą się z istotną ingerencją w elewację budynku dlatego też w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej, skutki powstałe w wyniku wykonania decyzji organu II instancji bez wątpienia będą trudne do odwrócenia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak ustawodawca, w art. 61 § 3 powołanej ustawy uregulował instytucję wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wyjątek od zasady ogólnej nie wstrzymywania wykonania aktu lub czynności w razie wniesienia skargi.
Ponadto zgodnie z treścią art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3 art. 61 p.p.s.a., sad może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Stwierdzić należy, że ze złożonego z niniejszym wnioskiem kompletnego protokołu wraz ze szczegółowym raportem z kontroli okresowej z września 2009 roku oraz z takiego raportu z września 2010 roku wynika, na co powołuje się w swym wniosku Wspólnota, że "poprzez zrealizowane w 2009 roku dodatkowe zabezpieczenie wadliwie wykonanych elewacji, wyeliminowane jest potencjalnie największe zagrożenie dla dalszego bezpieczeństwa użytkowania budynku, jakim byłoby niekontrolowane odpadanie fragmentów izolacji termicznej jego ścian zewnętrznych".
Tym niemniej wskazać należy, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu strona skarżąca ma obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. (post. NSA z dnia 8 listopada 2006r., II FZ 666/06).
Strona skarżąca, podobnie jak w uprzednim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazała tymczasem, że wykonanie tej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wynika to także z okoliczności i charakteru sprawy. Również podnoszone we wniosku argumenty, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociąga za sobą bardzo wysokie koszty prac budowlanych, a także konieczność zakupu równie kosztownych materiałów budowlanych, nie zasługują na uwzględnienie.
Jak już podkreślano w postanowieniu NSA z dnia 19 stycznia 2011 roku przesłanką wstrzymania wykonania orzeczenia jest ocena zmiany sytuacji strony skarżącej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Ewentualne pogorszenie sytuacji finansowej Wspólnoty spowodowane wykonaniem zaskarżonej decyzji nie stanowi w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a przesłanki do jej wstrzymania. Strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonego aktu, mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Obciążenia finansowe związane z wykonaniem decyzji nie powodują nieodwracalnego skutku z samej swej istoty, zawsze bowiem możliwe jest ustalenie ich kwoty i wartości oraz zasad zwrotu.
Wskazać równocześnie należy, że wbrew dyspozycji art. 61 § 4 p.p.s.a. skarżąca Wspólnota nie wykazała, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy, które dawałyby podstawę do zmiany lub uchylenia postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 w zw. z art. 193 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.