Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 251/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku K.K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] listopada 2002 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki oraz toczącego się obecnie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Małopolskiego WINB znak [...] do czasu zakończenia postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, bowiem wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę może wywołać trudne do odwrócenia skutki i narazić skarżącego na znaczne skutki finansowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przypadku wydania przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalny jest również na etapie postępowania kasacyjnego i podlega wówczas rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny (J.P.Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Warszawa 2006 r. s. 191).
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W przedmiotowej sprawie skarżący domaga się wstrzymania decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] listopada 2002 r., która była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 3 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 3283/02 oddalił skargę. Natomiast niniejsze postępowanie w sprawie zostało zainicjowane skargą na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2013 r. odmawiające wznowienia postępowania.
Skarżący domaga się więc wstrzymania decyzji wydanej w przedmiocie rozbiórki budynku gospodarczo-garażowego, która nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy, tj. sprawy w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Zwrócić bowiem należy uwagę, że postępowanie wznowieniowe nie zostało jeszcze uruchomione. Sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy ono sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Z taką zaś sytuacja będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu, stanu faktycznego i podstawy prawnej (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2010 r., sygn. II GZ 246/10 i uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. FPS 12/99).
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, w którym wydana została decyzja objęta przedmiotowym wnioskiem o ochronę tymczasową, to między tymi sprawami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Postępowanie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania jest odrębną sprawą od postępowania dotyczącego nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Nie ma przy tym znaczenia, że strona domaga się wznowienia postępowania, w którym wydana została decyzja w przedmiocie rozbiórki.
Odnośnie toczącego się obecnie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Małopolskiego WINB wskazać należy, iż obowiązek nałożony postanowieniem w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia nie ma charakteru nieodwracalnego, czyli nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto stosownie do art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu.
Zatem skarżący kasacyjnie, może w każdej chwili uniknąć zagrożenia egzekucji nałożonej grzywny poprzez wykonanie obowiązku określonego tytułem wykonawczym z dnia [...] października 2013 r., nr [...]. Nałożenie grzywny ma wyłącznie na celu wykonanie nałożonego obowiązku, co do którego aktualnie nie ma żadnych wątpliwości i jego realizacja zależy wyłącznie od woli skarżącego kasacyjnie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.