Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 kwietnia 2015 r., sygnatura akt VII SA/Wa 2007/14, oddalił skargi N. S., J. J., A. J., R. C.-L., T. L., A. P., J. P., K. S. i K. D.-S. na decyzję Wojewody [...] z [...] maja 2014 r., którą uchylono decyzję Prezydenta W. z [...] sierpnia 2013 r. wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i przekazano sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody i nieodwracalnych skutków prawnych, a także spowodowania bezprzedmiotowości prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego i uniemożliwienia dokonania sądowej kontroli wydanej decyzji. Jak podali, organ pierwszej instancji, po ponownym rozpoznaniu sprawy, wydał "kolejne pozwolenie na budowę", nie oczekując na prawomocne zakończenie postępowania sądowego dotyczącego zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygnatura akt I GPS 1/07 przyjął, że na podstawie tego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.
Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu zobowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zasadą jest też, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przy czym wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym wykonania nałożonych na adresata obowiązków lub przyznanych praw. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że co do zasady wszelkie orzeczenia kasacyjne, w tym w szczególności decyzje kasacyjne wydawane na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., nie nadają się do wykonania, gdyż mają charakter czysto procesowy, nie wywołują skutków materialnoprawnych, a tym samym skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. Skutki prawne, o których mowa w tym przepisie, wystąpić mogą, co do zasady, dopiero wskutek wydania decyzji załatwiającej sprawę administracyjną co do jej istoty.
W tej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzja taka jest decyzją kasacyjną, wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., która w ocenie NSA, nie stanowi aktu podlegającego wykonaniu. Nie wywołuje ona bowiem żadnych skutków materialnych, nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też znoszenia zachowania innych podmiotów. Jedyny skutek, jaki decyzja ta wywołuje, to skutek procesowy w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Już z tej przyczyny nie mógł być zatem uwzględniony wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Niezależnie jednak od tego, wobec argumentów skarżących, wyjaśnić należy, że w tej sprawie ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji kasatoryjnej i tak nie przyniosłoby skutku, którego oczekują skarżący w postaci zaprzestania prowadzenia postępowania w przedmiocie wniosku inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, chociażby z uwagi na fakt, że jak wskazali sami skarżący, organ pierwszej instancji ponownie rozstrzygnął już sprawę co do istoty. Decyzja ta podlega osobnemu trybowi odwoławczemu, a w dalszym etapie postępowania – sądowoadministracyjnemu. Wbrew obawom skarżących, wydanie ponownej decyzji merytorycznej nie spowodowało też bezprzedmiotowości niniejszego postępowania, ani nie uniemożliwiło dokonania sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, czego dowodem jest zaskarżony skargą kasacyjną wyrok Sądu pierwszej instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.