Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 maja 2013 roku, sygn. akt II OSK 2696/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lipca 2011 roku, sygn. akt II SA/Po 310/11 w sprawie ze skarg J. M. i K. M.na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.
Pismem, które wpłynęło do Naczelnego Sadu Administracyjnego w dniu [...] lipca 2013 roku działający w imieniu Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. Z.G. wniósł na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) o rozstrzygnięcie postanowieniem wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2013 roku poprzez wyjaśnienie jak należy rozumieć istotę prawa własności oraz wskazanie, "jaki przepis odrębny a nie stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zgodnie z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP pozwolił spółce [...] na ograniczenie w zagospodarowaniu terenu należącego do obywateli Polski oraz narażenie ich życia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Będący przedmiotem rozpoznania wniosek został złożony w trybie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią tego przepisu sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z powyższego, postanowienie zawierające wykładnię wyroku ma wyjaśniać wątpliwości, co do jego treści.
Z samej natury i istoty wykładni wyroku wynika, że dotyczy ona tego co zostało zawarte w konkretnym rozstrzygnięciu. Nie jest dopuszczalne podnoszenie w drodze wykładni z art. 158 p.p.s.a. dodatkowych motywów wyroku, zmiana uprzedniej argumentacji, czy podejmowanie polemiki w tych kwestiach.
Wykładnia wyroku dopuszczalna jest jedynie w razie wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia, utrudniającego ustalenie sensu rozstrzygnięcia (braku fragmentu uzasadnienia). Ale wątpliwość, co do uzasadnienia wyroku mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. tylko wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia.
Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2008 roku o sygn. akt I OZ 1011/07 przedmiotem wykładni uzasadnienia mogą być jedynie wątpliwości, co do istoty rozstrzygnięcia zawarte w sentencji, a nie udzielenie odpowiedzi na kierowane przez strony pytanie. Strona nie może domagać się dokonania wykładni wyroku (uzasadnienia) tylko dlatego, że orzeczenie prezentuje inne stanowisko niż prezentowane przez stronę albowiem wniosek taki sprowadzałby się w istocie nie do wykładni wyroku, a do polemiki ze stanowiskiem Sądu.
W niniejszej sprawie wniosek o wykładnię wyroku opiera się na przekonaniu, że sąd niedostatecznie umotywował swoje rozstrzygnięcie i wyraża wątpliwości, co do poprawności wyrokowania w sprawie, co w istocie stanowi polemikę z rozstrzygnięciem sądu. Jakkolwiek polemika z rozstrzygnięciem sądu o ile jej forma nie przekracza ram szeroko pojętej kultury i poprawności językowej jest dopuszczalna o tyle nie wywołuje automatycznie skutków prawnych.
Z tego powodu uznać należy, że wniosek Stowarzyszenia [...], niespełniając wymogów wniosku o wykładnię wyroku, nie mógł być uwzględniony.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w związku z art. 193 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek oddalił.