Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 719/12 oddalił skargę [...] S.A. z siedzibą w N. na zarządzenie pokontrolne M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...].
Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy:
M. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska Delegatura w N. (dalej jako "MWIOŚ") zarządzeniem pokontrolnym z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] działając podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (tekst jednolity 2007 r. Dz. U. nr 44 poz. 287 z późn. zm.), oraz ustaleń kontroli przeprowadzonych w dniach 24 listopada, 5 i 8 grudnia 2011 r. w [...] S.A. N. zakładzie odzysku odpadów, udokumentowanych protokołem kontroli nr [...] oraz w dniach 29 grudnia 2011 r. do 16 stycznia 2012 r., udokumentowanych protokołem kontroli nr [...], zarządził:
- 1. Prowadzenie procesu odzysku odpadów w instalacji do odzysku odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne w m. [...] z zachowaniem warunków określonych w pozwoleniu zintegrowanym w terminie: od zaraz i dalej na bieżąco;
- 2. Magazynowanie odpadów niebezpiecznych przeznaczonych do odzysku zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu zintegrowanym w terminie: od zaraz i dalej na bieżąco.
Dodatkowo MWIOŚ wyznaczył termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń pkt. 1 i 2 na dzień 14 lutego 2012 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonych przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. Delegatura w N. w dniach od 24 listopada 2011r. do 8 grudnia 2011 r. oraz 29 grudnia 2011 r. – 16 stycznia 2012 r. w [...] S.A. N., stwierdzono nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska zawartych w obowiązującym w/w zakład pozwoleniu zintegrowanym wydanym przez Wojewodę M. z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...] ze zmianą dokonaną przez Marszałka Województwa M. z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...]. W związku z powyższym Kierownik Delegatury WIOŚ w N., działający z upoważnienia M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, zarządził ich usunięcie. Dostrzeżone nieprawidłowości dotyczyły zapisów pozwolenie zintegrowanego, tj.:
- • Rozdziału II. l w którym zostały określone urządzenia i obiekty do prowadzenia procesu odzysku odpadów. W trakcie kontroli stwierdzono, że proces odzysku odpadów niebezpiecznych polegający na wstępnej obróbce fizycznej (kruszenie, separowanie metali, separowanie zanieczyszczeń stałych) odpadów niebezpiecznych o kodzie 10 03 08* (słone żużle z produkcji wtórnej - "zgary aluminiowe") prowadzony był w miejscu innym niż dopuszcza pozwolenie, tj. na placu M11, który jest zlokalizowany w sąsiedztwie obiektu produkcyjno - magazynowego M5 - tym samym naruszając warunki pozwolenia zintegrowanego. W trakcie prowadzenia tego procesu kruszenia "zgarów aluminiowych", polewania hałdy odpadów wodą, rozplatowywania hałdy odpadów wystąpiła emisja niezorganizowana amoniaku do powietrza stwarzając bezpośrednie zagrożenie zdrowia okolicznych mieszkańców. Ponadto ustalono, że procesy technologiczne w zakresie odzysku odpadów i wytwarzania granulatu Spółka prowadzi poza instalacją do odzysku odpadów określoną w pozwoleniu zintegrowanym j.w., tj. na terenie działki nr [...] w miejscowości N. Ponadto proces odzysku odpadów niebezpiecznych prowadzony na terenie działki nr [...] powoduje emisję substancji do powietrza. Jednocześnie stwierdzono, że odpady w trakcie prowadzonych procesów odzysku są gromadzone i magazynowane na terenie działki nr [...] w pryzmach. Stwierdzono również, że teren działki nie był zabezpieczony przed działaniem warunków atmosferycznych, tj. nie był zadaszony, jak również nie był utwardzony w sposób szczelny i zabezpieczający środowisko przed niekontrolowanym rozprzestrzenianiem się odpadów jak również przenikaniem odcieków do gruntu i wód gruntowych.
- • Rozdziału III.5 w którym wskazano miejsca i sposób magazynowania odzyskiwanych odpadów. W trakcie kontroli ustalono, że na placu M11 trzymane były odpady niebezpieczne o kodzie 10 03 08* (słone żużle z produkcji wtórnej - "zgary aluminiowe") luzem w pryzmach z narażeniem na działanie warunków atmosferycznych. Zgodnie z w/w punktem pozwolenia plac M11 został wyznaczony jako dodatkowe miejsce magazynowania dla odzyskiwanych odpadów w tym niebezpiecznych i miał służyć wyłącznie jako miejsce do magazynowania tych odpadów w szczelnych opakowaniach.
W pouczeniu zarządzenia MWIOŚ napisał m.in., że zarządzenie pokontrolne stanowi przypomnienie o podstawowych obowiązkach wynikających z przepisów o ochronie środowiska. Zarządzeniem nie nałożono na kontrolowaną jednostkę żadnych dodatkowych obowiązków poza tymi, które powinna realizować z mocy prawa lub posiadanych decyzji administracyjnych. Wydanie zarządzenia pokontrolnego przez M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska nie ogranicza uprawnień innych organów ochrony środowiska do wszczęcia postępowania egzekucyjnego lub innego przewidzianego prawem. Skierowanie do przedsiębiorcy zarządzenia pokontrolnego nie wyklucza zastosowania przez M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska innych działań administracyjno- prawnych.
Następnie pismem z dnia 16 lutego 2012 r. [...] S.A. wezwał MWIOŚ do usunięcia naruszenia prawa. Spółka w w/w piśmie wskazała, że ustalenia zawarte w zarządzeniu pokontrolnym z dnia [...] lutego 2012 r. są nieprawdziwe i naruszają podstawowe zasady postępowania administracyjnego, które nakazują działać na podstawie przepisów prawa, z poszanowaniem zasad praworządności, rzetelnej procedury i prawdy obiektywnej.
W odpowiedzi na powyższe M. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wezwał [...] S.A. do jednoznacznego sprecyzowania treści żądań, tj. określenia przepisów prawa materialnego lub proceduralnego, który zdaniem wnioskodawcy został naruszony oraz podanie jakim zachowaniem MWIOŚ naruszył ten przepis. Organ zakreślił 7 dniowy termin do usunięcia w/w braków formalnych pod rygorem pozostawienia wniosku o usunięcie naruszenia prawa bez rozpatrzenia.
[...] S.A. nie uzupełniła braków, o których mowa powyżej. Natomiast pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na zarządzenie pokontrolne MWIOŚ Delegatura w N. z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podzielił poglądu, że zaskarżone zarządzenie pokontrolne MWIOŚ z [...] lutego 2012 r. narusza prawo, a zwłaszcza, że narusza prawo w sposób rażący.
Sąd wskazał, że przedmiot sporu sprowadza się do obowiązków określonych w pozwoleniu zintegrowanym wydanym przez Wojewodę M. z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...] ze zmianą dokonaną przez Marszałka Województwa M. z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] w punktach rozdziału II.1 i rozdziału III.5. Obowiązki te zostały zawarte w zaskarżonym zarządzeniu pokontrolnym M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...].
W pkt 1 w/w zarządzenia pokontrolnego znalazło odzwierciedlenie ustalenie kontroli dotyczące niewłaściwego prowadzenie procesu odzysku odpadów w instalacji do odzysku odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne oraz w pkt 2 niezgodne z warunkami określonymi w pozwoleniu zintegrowanym magazynowanie odpadów niebezpiecznych przeznaczonych do odzysku.
Sąd stwierdził, że ustalenia przeprowadzonej kontroli dawały podstawę do wydania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego w zakresie kwestionowanym przez stronę skarżącą.
Z protokołów kontroli nr [...] oraz nr [...] przeprowadzonej w dniach 24 listopada 2011 r. – 8 grudnia 2011 r. oraz w dniach 29 grudnia 2011 r. – 16 stycznia 2012 r. wynika, że celem kontroli była ocena przestrzegania wymagań ochrony środowiska przez prowadzących instalacje objęte pozwoleniem zintegrowanym, ocena przestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska oraz dotyczących postępowania z odpadami.
Kontrole zostały podjęte w związku ze zgłoszeniami bezpośredniego zagrożenia życia, zdrowia lub środowiska naturalnego w zakładzie odzysku odpadów niebezpiecznych oraz innych niż niebezpieczne [...] S.A. zlokalizowanym w N. w związku z wystąpieniem w dniu 23 listopada 2011 r. oraz w dniu 29 grudnia 2011 r. stanu awaryjnego tj. emisji substancji do powietrza.
Z protokołu pierwszej kontroli wynika, że na terenie zakładu dwukrotnie interweniowała Państwowa Straż Pożarna z N. (w dniach 23 i 26 listopada 2011 r.), która dokonała pomiarów stężeń amoniaku w powietrzu na terenie zakładu jak i na okolicznych terenach. Zmierzone wartości stężeń amoniaku oscylowały pomiędzy 260 ppm. do 5 ppm. co jednak zdaniem dokonujących pomiarów nie stanowiło zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi (notatki urzędowe policji i straży pożarnej z dnia 23 i 26 listopada 2011r. – karty 5-6 akt administracyjnych).
Ponadto w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniach 24 listopada 2011r. – 8 grudnia 2011r. stwierdzono, że spółka [...] S.A. nadal narusza warunki pozwolenia zintegrowanego, tj. prowadzi odzysk odpadów niebezpiecznych o kodzie 10 03 08* na placu magazynowym M11 a także, że podczas prowadzenia tego procesu gromadzi odpady w pryzmach na podłożu betonowym placu M11 oraz w zasiekach węzła betoniarskiego. Prowadzony proces odzysku oraz gromadzenie odpadów narażone są na działanie warunków atmosferycznych. Taki sposób prowadzenia odzysku odpadów niebezpiecznych i ich magazynowania spowodował w dniach 23 i 26 listopada 2011r. wystąpienia znaczącej emisji niezorganizowanej amoniaku do powietrza. Reakcją na to zdarzenie było zgłoszenie mieszkańców sąsiadujących z zakładem do służb Policji i Straży Pożarnej o objawach wskazujących na emisję i zatrucie amoniakiem (podrażnienie, oczu, gardła i układu oddechowego).
W trakcie kontroli ustalono, że przyczyną niekontrolowanej emisji amoniaku do powietrza było rozpoczęcie procesu odzysku 123,460 Mg odpadów niebezpiecznych "żużli aluminiowych" w wyniku czego nastąpiła emisja niezorganizowana pyłu a następnie po polaniu wodą przez pracowników (fizycznych) wykonujących odzysk emisja amoniaku do powietrza.
W podsumowaniu protokołu z drugiej kontroli przeprowadzonej w dniach 29 grudnia 2011 r. – 16 stycznia 2012 r. stwierdzono, że [...] S.A. (podobnie jak podczas poprzedniej kontroli) nadal narusza warunki pozwolenia zintegrowanego, tj. prowadzi odzysk odpadów niebezpiecznych i magazynowanie odpadu w trakcie procesu odzysku na terenie działki nr [...], która jest utwardzona, ale jej nawierzchnia nie jest szczelna. Taki sposób prowadzenia odzysku odpadów niebezpiecznych i ich magazynowania spowodował w dniu 29 grudnia 2011 r. wystąpienia emisji niezorganizowanej (powierzchniowej) amoniaku do powietrza. Reakcją na to zdarzenie było zgłoszenie mieszkanki sąsiadującej z zakładem do obecnych na spotkaniu w Starostwie Powiatu N. o kolejnym zanieczyszczeniu środowiska przez [...] S.A. W trakcie kontroli ustalono także, iż przyczyną niekontrolowanej emisji amoniaku do powietrza było polewanie przeźroczystą cieczą granulatu zgromadzonego na terenie działki nr [...], odprowadzanie ścieków opadowych z części działki nr [...] niezgodnie ze złożonym wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego i niezgodnie z posiadanym pozwoleniem.
Sąd uznał ustalenia MWIOŚ zawarte w w/w protokołach z przeprowadzonych kontroli i wskazanych w zarządzeniu pokontrolnym naruszeniach zapisów pozwolenia zintegrowanego za prawidłowe. Zdaniem Sądu organ zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy działając zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a.
Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, Sąd stwierdził, że nie znajdują one potwierdzenia w stanie faktycznym.
Mianowicie zgodnie z technologią określoną pozwoleniem zintegrowanym, tj. decyzją Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...] ze zmianą dokonaną przez Marszałka Województwa M. z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...], wynikiem końcowym procesu odzysku powinna być produkcja masy betonowej oraz granulatu cementowego (pkt. II ppkt 2 pozwolenia zintegrowanego – karta 199 akt administracyjnych) w ilościach tam wskazanych. Przeprowadzona przez MWIOŚ kontrola w [...] S.A. nie potwierdziła powyższego. Nie ustalono bowiem dokumentów świadczących o ewidencjonowaniu ilości wytworzonej masy betonowej, nie stwierdzono magazynowania wspomnianej masy.
Wobec tego nie znajdują tutaj uzasadnienia twierdzenia strony skarżącej w kontekście zapisów pozwolenia zintegrowanego, zawarte w pkt III pisma z dnia 16 czerwca 2012 r. znak: [...] (karta 50 akt sądowych), że końcowym efektem procesu odzysku odpadów nie jest masa betonowa, ale wyłącznie granulat cementowy.
Kolejnym uchybieniem, na który zwrócił uwagę kontrolujący organ podczas kontroli jest fakt, że proces odzysku odpadów nie jest prowadzony zgodnie z technologią określoną w pozwoleniu zintegrowanym, albowiem technologia ta nie przewiduje procesu "pielęgnacji" (tj. zraszaniu granulatu wodą w celu zapewnienia odpowiedniej ilości wilgoci – protokół z przesłuchania J. M. z dnia [...] stycznia 2012r. – karta 53 akt administracyjnych) odpadów w trakcie ich odzysku. Nadto odzysk prowadzony jest na terenie działki nr [...] czyli poza instalacją objętą pozwoleniem zintegrowanym.
Sąd zwrócił także uwagę, iż "dojrzewanie" granulatu - hydratacja - polegająca na dostarczeniu odpowiedniej ilości wody i polewanie wodą granulatu na terenie działki nr [...] to ten sam proces co w/w "pielęgnacja" granulatu. Wynika to z protokołu z przesłuchania J. M. z dnia [...] stycznia 2012r. Wykonywanie zabiegów technologicznych na odpadach zmagazynowanych luzem na terenie działki nr [...] spowodowało emisję substancji (m. in. amoniaku) do powietrza, co zostało potwierdzone pomiarami dokonanymi przez straż pożarną podczas interwencji w dniach 23, 26 listopada 2011 r. (załącznik nr 15 do protokołu nr [...] – karta nr 9 akt administracyjnych).
W związku z tym, twierdzenia strony skarżącej, że były to stężenia "chwilowe" nie mają znaczenia – gdyż nie dość, że potwierdzają fakt ulatniania się amoniaku to pozostają w całkowitej sprzeczności z zapisami pozwolenia zintegrowanego, gdzie wyraźnie jest napisane, iż "Instalacja nie jest źródłem emisji gazów i pyłów do powietrza." (s.26 decyzji Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...]). Pozwolenie zintegrowane nie przewiduje żadnych emisji substancji do atmosfery w toku procesu technologicznego i to niezależnie od tego czy są to ilości dopuszczalne, czy nie. Przyjęcie odmiennego stanowiska – prezentowanego przez stronę skarżącą – doprowadziłoby do zaakceptowania, że podmiot gospodarczy (nawet dysponujący zintegrowanym pozwoleniem) może prowadzić swoją działalność na dowolnym terenie (tj. nieobjętym zintegrowanym pozwoleniem) tłumacząc, że jest to działalność czasowa, krótkotrwała, nie podlegająca żadnej kontroli, a co jakiś czas mogą być emitowane do atmosfery mniejsze lub większe wyrzuty emisji substancji (mieszczące się w granicach prawem dopuszczalnych stężeń lub też nie), gdyż są to tylko stężenie chwilowe, nagłe.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za prawidłowe funkcjonowanie zakładu, zgodne z prawem, otrzymanymi decyzjami administracyjnymi i bezwzględne przestrzeganie zasad stosowanej technologii. Sąd nie zgodził się ze stroną skarżącą, że stosowana na terenie zakładu technologia była przestrzegana. Przeczą temu zdarzenia z 23.11.2011 r., 26.11.2011 r. oraz 29.12.2011 r. Jeżeli technologia byłaby stosowana prawidłowo nie doszłoby do tych zdarzeń, a w konsekwencji do interwencji Państwowej Straży Pożarnej i Policji (k.1-6 akt adm.).
Kolejnym uchybieniem, którego dopuścił się [...] S.A. jest magazynowanie luzem na placu M11 odpadów niebezpiecznych o kodzie 10 03 08* (słone żużle z produkcji wtórnej – "zgary aluminiowe"). Pozwolenie zintegrowane w pkt III.5 ppkt 4a i 4b (s. 23 decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] Marszałka Województwa M.) określa, że odpady niebezpieczne mają być magazynowane w wyznaczonych i opisanych miejscach magazynowania na terenie zakładu – winny to być wydzielone miejsca, na których odpady będą magazynowane w szczelnych opakowaniach określonego typu. W budynkach produkcyjno-magazynowych – selektywnie, luzem lub w szczelnych opakowaniach również określonego typu.
W ocenie Sądu słusznie stwierdził organ kontrolujący, że mając to na uwadze, odpady niebezpieczne magazynowane były luzem w miejscu magazynowania bez zabezpieczenia przez działaniem warunków atmosferycznych a więc z naruszeniem warunków pozwolenia o czym świadczy protokół z przesłuchania L. G. z dnia [...] listopada 2011 r. stanowiący załącznik nr 3 do protokołu kontroli nr [...] (karta 31 akt administracyjnych).
W świetle powyższych ustaleń Sąd nie dopatrzył się zarówno naruszenia art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska podniesionego w pkt 1 skargi jak również naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego zarzucanego w pkt 2 skargi, gdyż zaskarżone zarządzenie pokontrolne zostało wydane prawidłowo w oparciu o art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, zaś kwestionowane przez stronę skarżącą uchybienia wskazane w zaskarżonym zarządzeniu pokontrolnym znajdują umocowanie w zintegrowanym pozwoleniu wydanym w decyzji Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...] ze zmianą dokonaną decyzją Marszałka Województwa M. z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] w pkt II.1 oraz III.5.
Mając powyższe na względzie Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła [...] S.A. z siedzibą w N., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając:
- 1. Stanowiące podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a w związku z art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. i art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 p.p.s.a. polegające na wadliwej ocenie ustaleń dokonanych przez M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. w Zarządzeniu pokontrolnym z dnia [...] lutego 2012 r. i protokołach kontroli nr [...] oraz nr [...], a tym samym wadliwą ocenę zastosowanych przez organy administracji publicznej przepisów procedury administracyjnej, tj. działanie niezgodne z obowiązkiem wynikającym z art. 141 § 4 p.p.s.a w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 151 p.p.s.a poprzez oddalenie skargi mimo naruszenia przez M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego; w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
- 2. W konsekwencji powyższego naruszenia przepisów postępowania stanowiące podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. - naruszenie prawa materialnego, tj. 1/ naruszenie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 roku o Inspekcji Ochrony Środowiska (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 44 poz. 287 z późn. zm.) w związku z rozdziałem II.1. i rozdziałem III.5 Decyzji o pozwoleniu zintegrowanym, wydanej przez Wojewodę M. z dnia [...] czerwca 2004 r., znak: [...] ze zmianą dokonaną przez Marszałka Województwa M. z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...] poprzez uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zasadności nakazania przez M. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. zarządzeniem pokontrolnym prowadzenia przez stronę skarżącą procesu odzysku odpadów w instalacji do odzysków odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne w miejscowości N. z zachowaniem warunków określonych w pozwoleniu zintegrowanym, pomimo tego, iż zakwestionowane przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną ustalenia protokołu pokontrolnego nie dawały podstaw do takiego orzeczenia, a strona wskazywała na rażące uchybienia w ustaleniach kontroli i wykazała, iż prowadzi działalność zgodnie z obowiązkami określonymi w opisanym pozwoleniu zintegrowanym, tj. zarówno odzysk odpadów w instalacji, jak również magazynowanie odpadów niebezpiecznych przeznaczonych do odzysku i brak emisji naruszającej decyzje o pozwoleniu zintegrowanym. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji dokonał błędnej oceny prawidłowości zastosowania przepisu przez organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył M. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K., wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie cała konstrukcja skargi kasacyjnej została oparta na zarzucie dokonania przez Sąd I instancji nieprawidłowej oceny przeprowadzonego przez organ postępowania w świetle przepisów k.p.a. Tymczasem, do zarządzeń pokontrolnych, o jakich mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, nie stosuje się przepisów k.p.a., gdyż jest to postępowanie odrębne. Postępowanie to jest prowadzone na podstawie przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, dalej u.s.d.g., do których to przepisów odsyła art. 12a ustawy z 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (por. wyroki NSA: z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 723/12, z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2036/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ nie mógł zatem naruszyć wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów k.p.a., gdyż przepisy te nie były stosowane w prowadzonym przez organ postępowaniu.
W skardze kasacyjnej brak jest zaś zarzutu naruszenia mających zastosowanie w postępowaniu przed organem przepisów u.s.d.g., co powoduje, że nie jest możliwe odniesienie się przez NSA do kwestii, czy Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny przeprowadzonego przez organ postępowania.
Wobec powyższego nieusprawiedliwiony jest podniesiony w pkt 1 skargi kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów postępowania. W konsekwencji, za niezasadny należało uznać także zarzut naruszenia art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 184 p.p.s.a.