Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 386/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie warunków zabudowy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła skarżąca, zawierając w jej treści wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w razie uwzględniania skargi może się okazać, iż decyzja wydana przez organ odwoławczy była wadliwa, wobec czego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji. Brak zastosowania ochrony tymczasowej może doprowadzić do sytuacji, w której dokonanie dalszych czynności inwestora w zakresie realizacji planowanej inwestycji w późniejszym czasie może uniemożliwić skarżącej skorzystanie z ewentualnych dalszych środków prawnych, albo też skorzystanie z nich przez skarżącą może okazać się iluzoryczne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania - art. 61 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369).
Wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej została w tej sprawie objęta decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z montażem balkonów na poziomie II i III kondygnacji, położonego na terenie działki nr [...].
Decyzja o warunkach zabudowy jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę czy też do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych lub zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Rozstrzygnięcie to określa parametry przyszłej inwestycji w takim zakresie, w jakim przewiduje art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199). Stwierdza zatem jedynie warunki i wymogi, jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji.
Mając na uwadze powyższe podzielić trzeba dominującą w orzecznictwie linię, zgodnie z którą decyzja o warunkach zabudowy jako niewymagająca wykonania i nienadająca się do wykonania, co do zasady nie może skutkować wystąpieniem niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (porównaj postanowienie NSA: z 26.09.2017 r. II OZ 988/17; z 12.11.2015 r. II OZ 1078/15). Jednakże nawet rozumiejąc szeroko, łącznie ze wszystkimi skutkami prawnymi, jakie pociąga za sobą wydanie decyzji ostatecznej, pojęcie "wykonania" decyzji, to uznać należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, by na skutek wykonania zakwestionowanej decyzji, mogły wystąpić przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wskazała bowiem na żadne konkretne okoliczności, które mogłyby świadczyć o niebezpieczeństwie zaistnienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skutki te skarżąca łączy z "dalszymi czynności inwestora" (nie precyzując jakimi), a więc nie bezpośrednio z zakwestionowaną w sprawie decyzją o warunkach zabudowy.
Podsumowując stwierdzić należy, iż w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.