Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 2735/13 NSA oddalił skargę kasacyjną P. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Organ wniósł o uzupełnienie tego wyroku o orzeczenie co do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wskazał, że w ustawowym terminie złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, w którym to piśmie zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. NSA nie odniósł się do tego wniosku w ww. wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów, jeżeli sąd nie orzekł w tym zakresie. Wniosek organu został złożony w sposób przewidziany przez prawo, a zatem może zostać rozpoznany.
Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 2735/13 NSA oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt VII SAB/Wa 228/12 oddalającego skargę skarżącego w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez GINB. Zgodnie natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Wobec tego, że pełnomocnikiem organu był radca prawny, odrębnymi przepisami, o których mowa w powołanym przepisie są unormowania zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Jak wynika z akt sprawy (w tym protokołu rozprawy przed NSA – k.144 akt) organ był reprezentowany przed NSA przez radcę prawnego, który sporządził również odpowiedź na skargę kasacyjną. W postępowaniu przed sądem pierwszej instancji jako pełnomocnik organu była wyznaczona inna osoba. W postępowaniu kasacyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej, wynagrodzenie radcy prawnego strony przeciwnej za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stanowi niezbędny koszt tego postępowania w rozumieniu art. 204 pkt 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a., do którego ma zastosowanie stawka opłaty przewidziana w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "c" w zw. z § 5 ww. rozporządzenia.
Potwierdza to uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 19 XI 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, w której sąd stwierdził, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należne koszty postępowania kasacyjnego powinny być stanowić zatem 75 procent stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" ww. rozporządzenia i wynoszą 180 zł.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. i art. 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "c" rozporządzenia orzekł jak w sentencji postanowienia.