Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Bydgoszczy z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1531/13. Wyrokiem tym WSA w Bydgoszczy po rozpoznaniu skargi B. U., uchylił zaskarżoną decyzję Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami.
W dniu 27 września 2016 r. (data stempla pocztowego) B. U. złożyła wniosek o uzupełnienie oraz wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2016 r.
W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca obszernie przedstawiła stan faktyczny sprawy oraz przytoczyła okoliczności, które w jej ocenie świadczą o tym, że przedmiotowy wyrok jest niepełny, jego treść sformułowana jest w sposób niejasny zarówno w zakresie sentencji, jak i uzasadnienia, który budzi wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2016 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Stwierdzić też trzeba, że wobec tego, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocny nie jest też możliwa zmiana tegoż orzeczenia. Z tych też przyczyn domaganie się w rozpoznawanym wniosku, że Naczelny Sąd Administracyjny winien uchylić zaskarżony wyrok i rozpoznać skargę – zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w piśmie procesowym skarżącej kasacyjnie z dnia 19 marca 2014 r., poprzez stwierdzenie nieważności decyzji Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2010 r. i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2010 r., jest niedopuszczalne.
Nadto należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lipca 2016 r. odniósł się do wszystkich podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, w tym także do wyroku NSA z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II OSK 1533/12. Sąd uznając te zarzuty za nieuzasadnione, oddalił skargę kasacyjną.
Nie zachodzą także przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni, wskazane w art. 158 Ppsa. Zgodnie z treścią tego przepisu sąd może wydać postanowienie, w którym rozstrzygnie o wątpliwościach, co do treści wydanego orzeczenia, jednakże, jedynie w przypadku, kiedy strona we wniosku sprecyzuje te wątpliwości poprzez wskazanie niezrozumiałego fragmentu orzeczenia (por. J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, str. 344). Tymczasem w obszernie rozbudowanym wniosku skarżąca skupiła się na polemice z prawidłowością podjętego rozstrzygnięcia, co w ramach wniosku o wykładnię jest niedopuszczalne. Taki charakter posiada właśnie uzasadnienie wniosku, w którym skarżąca przestawia swój pogląd na temat okoliczności niniejszej sprawy, jak i dokonała swojej oceny wyroku z dnia 12 lipca 2016 r. w kontekście analizowanych podstaw kasacyjnych.
Podejmowane przez skarżącą próby zakwestionowania prawidłowości ww. orzeczenia są niedopuszczalne, bowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego ma przymiot prawomocności i nie podlega zaskarżeniu. Bez znaczenia dla wykładni przedmiotowego wyroku pozostawał też czas trwania postępowania.
Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 niniejszego postanowienia na podstawie art. 157 w zw. z art. 193 Ppsa oraz na mocy art. 158 w zw. z art. 193 Ppsa jak punkcie 2.
Zarządzeniem Przewodniczącego składu orzekającego NSA z dnia 23 sierpnia 2016 r. oddalono wniosek B. U. o uzupełnienie protokołu rozprawy przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 12 lipca 2016 r.
Jak wskazano w ww. zarządzeniu, zawarte we wniosku żądania czynią go nieuzasadnionym. W ocenie Przewodniczącego kwestionowany przez stronę protokół rozprawy zawiera wnioski i twierdzenia strony związane z przedmiotem postępowania kasacyjnego, mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ze skargi kasacyjnej od wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami.
Odwołanie od powyższego zarządzenia złożyła B. U. wnosząc o przyjęcie, że przedmiotowe zarządzenie nie odpowiada prawu i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 12 lipca 2016 r. w sposób opisany w piśmie z dnia 11 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego), co do którego zostało wydane przedmiotowe zarządzenie będące przedmiotem niniejszego odwołania.
Skarżąca podkreśla, że omawiany protokół zapisywany był pod dyktando Przewodniczącego składu i nie odzwierciedlał rzeczywistego przebiegu rozprawy w zakresie odwzorowania twierdzeń stron.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) "Strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia".
Stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie protokół rozprawy przeprowadzonej w dniu 12 lipca 2016 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zdaniem składu orzekającego odpowiada wymogom przewidzianym w art. 101 § 1 Ppsa.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejsze odwołanie, podzielił ocenę przedstawioną w zaskarżonym zarządzeniu, że przepis ten nie może być rozumiany w ten sposób, iż protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 lutego 1970 r. (sygn. akt III CRN 323/69, lex 6676) wystarczające jest, gdy protokół rozprawy zawiera przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron. W treści protokołu z dnia 12 lipca 2016 r. zaznaczono, że skarżąca kasacyjnie popiera skargę kasacyjną w całości wraz z zarzutami i wnioskami w niej zawartymi, a także wskazano istotne wnioski i twierdzenia zgłoszone podczas rozprawy.
Mając na uwadze, że protokół z rozprawy stanowi sprawozdawczy dokument wydany z posiedzenia jawnego, wchodzący w skład akt sądowych, musi odzwierciedlać istnienie lub nieistnienie tylko tych faktów lub okoliczności, które są istotne dla sprawy. Ocena czy podnoszone przez strony lub uczestników postępowania fakty lub okoliczności, są istotne dla sprawy dokonywana jest przez kierującego rozprawą Przewodniczącego składu orzekającego, nie zaś przez prezentującą stanowisko stronę postępowania.
W związki z powyższym należy stwierdzić, że odwołanie od zarządzenia z dnia 23 sierpnia 2016 r. nie zasługiwało na uwzględnienie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 160 w zw. z art. 103 i art. 193 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.