Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Gminy H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 2951/19 w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego na uchwałę Rady Gminy H. z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wojewoda Mazowiecki, reprezentowany przez swojego pełnomocnika, pismem z dnia [...] lipca 2021 r., wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz organu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki stosownie do § 2 art. 157 p.p.s.a. - sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skoro w wyroku nie orzeczono o całości żądania, tj. o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego, zaś wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie został złożony zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., zasadnym było jego uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, że art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Dokonując uzupełnienia wyroku z dnia 23 czerwca 2021 r. Sąd wziął pod uwagę, iż odpowiedź na skargę kasacyjną została wniesiona w terminie, przez radcę prawnego który reprezentował Wojewodę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W związku z powyższym, w rozpoznawanej sprawie należało zasądzić na rzecz organu kwotę określoną w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265), a więc kwotę 240 zł.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 oraz art. 204 pkt 2 p.p.s.a. uzupełnił wyrok.