Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 7 lipca 2015 r. oddalił skargę J.G. (dalej jako "skarżąca") na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2015 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego podnosząc, że jego dalsze kontynuowanie wyrządzi jej znaczną szkodę majątkową (w przypadku uiszczenia lub ściągnięcia grzywny w celu przymuszenia) lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki (w przypadku zastosowania się do obowiązku rozbiórki), co uzasadnia wstrzymanie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.").
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W niniejszej sprawie skarżąca w skardze kasacyjnej zawarła wniosek, w którym domagała się "wstrzymania postępowania egzekucyjnego". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie skarżącej wykracza poza zakres kompetencji przyznanych sądom administracyjnym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny, jak również Naczelny Sąd Administracyjny nie jest bowiem uprawniony do wstrzymania postępowania egzekucyjnego, a jedynie ewentualnie aktów wydanych w jego toku i następnie zaskarżonych do sądu. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują bowiem jedynie możliwość wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie dają natomiast podstaw do wstrzymania czy też zawieszenia samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.
Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm. – dalej jako "u.p.e.a."), a organem uprawnionym do zawieszenia takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Możliwość wstrzymania postępowania egzekucyjnego została przewidziana również w art. 35–35a u.p.e.a. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje także możliwość zawieszenia postępowania egzekucyjnego - art. 56 u.p.e.a. (por. postanowienie z 28 maja 2013 r., II FSK 1256/13).
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.