Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 260/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z [...] grudnia 2018 r., [...], w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę.
Nie zgadzając się z tym orzeczeniem, uczestnik postępowania, K.L., złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Odnotować także należy, że stosownie do treści art. 152 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienie skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
Ponadto zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 10 maja 2019 r. uchylił zaskarżoną decyzję, nie wskazując, że do czasu uprawomocnienia się tego wyroku wywołuje ona skutki prawne. Oznacza to, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 152 § 1 p.p.s.a., a zaskarżona decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący kasacyjnie, nie wywołuje skutków prawnych. Tym samym rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stała się bezprzedmiotowa, gdyż z mocy samego prawa decyzja ta nie podlega wykonaniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 oraz art. 61 § 6 pkt p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.