Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2643/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] S.A. w W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiodło [...] S.A. W treści tej skargi kasacyjnej Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., a także postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., ze względu na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków grożących stronie skarżącej w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r.
W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że przeprowadzenie remontu opisanego wiaduktu kolejowego, zgodnie z decyzją organu pierwszej instancji, wymaga poniesienia przez skarżącą bardzo dużych nakładów finansowych (około 37.000.000 zł wg posiadanej dokumentacji technicznej), co ze względu na zmianę koncepcji układu komunikacyjnego w K. groziłoby wyrządzeniem Spółce znacznej szkody. Bowiem tak wyremontowany wiadukt nie będzie spełniał warunków dla dobudowanych dwóch torów linii aglomeracyjnej. Po wydaniu decyzji z dnia [...] maja 2006 r. nastąpiła zmiana koncepcji ciągów komunikacyjnych w K., w tym zakresie powstały nowe projekty, m.in. "Budowa przystanku osobowego K., wyposażony w parking samochodowy".
Dodatkowo wskazano, że obowiązek wykonania remontu przedmiotowego wiaduktu kolejowego został wstrzymany na mocy postanowienia NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 857/14. W związku z tym za sprzeczną należy uznać równoczesną egzekucję realizacji tego obowiązku oraz zapłatę grzywny w celu przymuszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosowanie zaś do treści § 3 art. 61 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Zaś wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej obejmował ww. postanowienia oraz postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie nałożenia na Spółkę grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania kontrolowanego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów nie zasługuje na uwzględnienie.
Co do zasady przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś (red.). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów nie wywołują skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., albowiem z punktu widzenia wykonalności tytułu wykonawczego nr [...] wstrzymanie ich wykonania nie ma żadnego znaczenia.
Odnosząc się zaś do wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku nałożonego określonym tytułem wykonawczym wskazać należy, że – co do zasady – przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. rozszerza możliwość zastosowania ochrony tymczasowej także co do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe znaczenie dla zakresu stosowania normy z art. 61 § 3 P.p.s.a. ma pojęcie "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia nie zostało wydajne w granicach sprawy dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów, zatem ewentualne wykonanie tego postanowienia w tej sprawie nie może zostać wstrzymane.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1 i 2 sentencji.