Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 3004/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 498/15 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. K. [...] w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 2 sierpnia 2017 r. pełnomocnik Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. K. [...] w K. radca prawny W. R. złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz reprezentowanej przez niego Wspólnoty stosownie do treści art. 157 § 1 w zw. z art. 204 i art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. reprezentujący Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości przy ul. K. [...] w K. pełnomocnik substytucyjny radcy prawnego W. R. radca prawny S. S. złożył wniosek o zasądzenie na rzecz ww. Wspólnoty kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a mimo to rozpoznający sprawę NSA nie rozstrzygnął w wyroku o kosztach postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Jednym z takich orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 P.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a.
Przepis art. 204 P.p.s.a. normuje sytuację kiedy wniesiona skarga kasacyjna została oddalona. W zależności od tego jakiej treści był zaskarżony skargą kasacyjną wyrok sądu I instancji wskazuje się, że skarżący kasacyjnie obowiązany jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: w pkt 1 organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę, a w pkt 2 skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę.
W niniejszej sprawie powinien mieć zastosowanie pkt 2 art. 204 P.p.s.a. bowiem oddalono skargę kasacyjną M. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt. II SA/Kr 498/15, którym to uwzględniono skargę Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. K. [...] w K. i uchylono zaskarżone postanowienie. Mimo rozstrzygnięcia kwalifikującego się do orzeczenia o kosztach na rzecz skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstawy do zastosowania tego przepisu. Z akt sprawy wynika, że przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydania orzeczenia nie został złożony wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Stosownie zaś do treści art. 210 § 1 P.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie.
Zauważyć należy, że wbrew temu co twierdzi we wniosku o uzupełnienie wyroku pełnomocnik Wspólnoty, w protokole rozprawy z dnia 14 czerwca 2017 r. brak jest zapisu, który świadczyłby o tym, że reprezentujący Wspólnotę pełnomocnik substytucyjny radca prawny S. S. wnosił o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W protokole znajduje się jedynie stwierdzenie (k. 147 akt), iż pełnomocnik uczestnika postępowania wnosi o oddalenie skargi kasacyjnej. W protokole tym nie pada żadne stwierdzenie wskazujące na żądanie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W aktach sprawy brak także odpowiedzi na skargę kasacyjną czy innego pisma procesowego, w którym znalazłoby się stanowisko pełnomocnika Wspólnoty odnośnie do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Skoro żądanie zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz skarżącej w I instancji Wspólnoty nie zostało jednoznacznie wyartykułowane do czasu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, który miał zostać uzupełniony o postanowienie co do kosztów, to uznać należy stosownie do art. 210 § 1 P.p.s.a., że strona utraciła możliwość zgłoszenia takiego żądania.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny nie miał obowiązku umieszczenia we wskazanym wyroku orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania, zaś wniosek o uzupełnienie orzeczenia w tym zakresie nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Tym samym wniosek o uzupełnienie wyroku w powyższym zakresie należało rozpoznać odmownie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1-3 P.p.s.a. w zw. z art. 210 § 1 P.p.s.a. i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.