Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. akt II SAB/Rz 30/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie w przedmiocie wydania uwierzytelnionego odpisu protokołu kontroli.
Od przedmiotowego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna, podpisana przez J. S. oraz przez adwokata J. L. Skarżący, wniósł – w oparciu o przytoczone w niej podstawy kasacyjne – o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, adwokat J. L. oraz skarżący wezwani zostali do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego wskazanemu adwokatowi do jej sporządzenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, oraz ewentualnie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wezwania zostały doręczone odpowiednio w dniu 17 lutego 2014 r. i w dniu 20 lutego 2014 r.
W odpowiedzi na wezwanie, adwokat J. L. złożył pismo z dnia 20 lutego 2014 r. (data nadania: 19 lutego 2014 r.), w którym wskazał, iż nie jest pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W postępowaniu tym skarżący występuje sam i sam też w osobnym piśmie udzieli szczegółowych wyjaśnień na temat kwestii poruszonej w wezwaniu.
W piśmie z dnia 20 lutego 2014 r. (data nadania: 27 lutego 2014 r.), skarżący oświadczył, iż skargę kasacyjną wniósł sam na podstawie art. 173 § 2 ppsa, lecz zgodnie z wymogiem określonym w art. 175 § 1 ppsa, została ona sporządzona przez adwokata J. L.. Podniósł, iż z uwagi na brak takiego wymogu prawnego nie udzielił wskazanemu adwokatowi pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej. Do przedmiotowego pisma, skarżący załączył kopie: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OZ 1191/05, oraz zawiadomienia ze sprawy o sygn. akt II OSK 2729/13, w której jak wskazał nie został wezwany do przedstawienia pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Przepis art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze są to, określone w art. 46 i art. 47 § 1 ppsa, wymagania formalne, które powinny spełniać wszystkie pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie natomiast, są to wymagania materialne przewidziane dla samej tylko skargi kasacyjnej, takie jak: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Niespełnienie wymagań formalnych skargi kasacyjnej stanowi brak, który może być uzupełniony w trybie art. 49 w związku z art. 193 ppsa, braki w zakresie wymogów materialnych skargi kasacyjnej nie podlegają natomiast sanacji.
Zauważyć należy, iż w świetle art. 175 ppsa, skarga kasacyjna powinna być co do zasady sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek spełnienia wymagań przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym oznacza, że do skargi kasacyjnej, sporządzonej przez zawodowego pełnomocnika, dołączyć należy m.in. pełnomocnictwo, o ile nie zostało uprzednio złożone do akt sprawy. Zgodnie bowiem z art. 46 § 3 ppsa, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosownie natomiast do art. 37 § 1 zd. 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo to, w świetle art. 36 ppsa, może być pełnomocnictwem: 1) ogólnym – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi;
- 2) do prowadzenia poszczególnych spraw;
- 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Wskazać należy, iż skarga kasacyjna wszczyna postępowanie kasacyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze przytoczone wyżej regulacje prawne, stwierdzić jednak należy, iż merytoryczne rozpoznanie sprawy, w której skarga ta została wniesiona, możliwe jest jedynie wtedy, gdy sporządzona ona została przez zawodowego pełnomocnika i to pełnomocnika, którego strona upoważniła do jej sporządzenia. Fakt sporządzenia skargi kasacyjnej przez osobę do tego upoważnioną nie może być dorozumiany. Stosownie do art. 34 ppsa strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym przez "działanie przed sądem" rozumie się podejmowanie wszystkich czynności procesowych, a więc nie tylko podejmowanych bezpośrednio przed sądem – podczas rozprawy lub posiedzenia jawnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 696/12).
W konsekwencji, niezależnie od tego czy strona działa przed sądami administracyjnymi osobiście, czy przez pełnomocnika, jeśli ze względu na wynikający z art. 175 § 1 ppsa przymus adwokacko-radcowski powierzyła sporządzenie skargi kasacyjnej wybranemu zawodowemu pełnomocnikowi, to fakt ten powinien być w pierwszej kolejności potwierdzony poprzez załączenie do wnoszonej skargi kasacyjnej stosownego pełnomocnictwa.
W tym celu, w warunkach niniejszej sprawy adwokat J. L. oraz skarżący wezwani zostali do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego wskazanemu adwokatowi do jej sporządzenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, oraz ewentualnie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, nie zastosowano się do wezwań. W konsekwencji, w warunkach tej konkretnej sprawy należało orzec o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wskazać jednocześnie należy, iż stanowisko, jakie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie nie jest całkowicie sprzeczne z poglądem wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OZ 1191/05, którego kopię skarżący załączył do odpowiedzi na wezwanie. W każdej bowiem sprawie, niezależnie od jej okoliczności, fakt sporządzenia skargi kasacyjnej przez osobę uprawnioną powinien być potwierdzony.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.