Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 1 marca 2016 r., sygnatura akt II OSK 3037/15, na skutek skargi kasacyjnej Stowarzyszenia [...] "[...]" w B., uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 listopada 2014 r., sygnatura akt II SA/Kr 1303/13, którym oddalono skargę tego Stowarzyszenia na decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2013 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Stowarzyszenia [...] "[...]" w B. Pismem z 8 marca 2016 r. Stowarzyszenie [...] "[...]" w B. wystąpiło o uzupełnienie ww. wyroku NSA z 1 marca 2016 r. "o postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru".
Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z art. 157 § 2 p.p.s.a. wynika, że uzupełnienie wyroku może dotyczyć także rozstrzygnięcia co do zwrotu kosztów. Takiego rozstrzygnięcia co do zwrotu kosztów dotyczy wniosek skarżącego Stowarzyszenia.
Wniosek ten jest niezasadny, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku skarżącego Stowarzyszenia o zasądzenie od organu administracji zwrotu kosztów postępowania, orzekł, że odstępuje od zasądzenia ich zwrotu, co jednoznacznie wynika z punktu drugiego wyroku z 1 marca 2016 r. Wyrok ten zawiera zatem rozstrzygnięcie co do zwrotu kosztów i z tego powodu wniosek o jego uzupełnienie nie jest zasadny.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.