Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2765/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy
Skargi kasacyjne od powyższego wyroku wnieśli A. S. i E. H. A. S. pismem z dnia 12 czerwca 2015 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podkreślił, że z uwagi na oddalenie skargi istnieje ryzyko, że inwestorzy uzyskają wkrótce drogę do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o wydanie pozwolenia na budowę. Możliwość uzyskania pozwolenia przed rozpatrzeniem przedmiotowej, skomplikowanej kwestii, przez Naczelny Sąd Administracyjny, niewątpliwie stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za takie bowiem uznać należy rozpoczęcie spornej inwestycji, której rażąca niezgodność z przepisami obowiązującego prawa była wielokrotnie podkreślana w licznych postępowaniach przed różnymi organami.
Wnioskodawca podkreślił, że znany jest mu pogląd judykatury, zgodnie z którym decyzja utrzymująca w mocy decyzję ustalającą warunki zabudowy jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę, ale nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji inwestycji, a tym samym nie może powodować naruszenia niczyich praw. Zwrócił jednak uwagę, że żaden wyrok sądu administracyjnego wydany w indywidualnej sprawie nie stanowi wprost o sposobie rozstrzygnięcia innej sprawy, a okoliczności niniejszego postępowania przemawiają za przyjęciem zgoła odmiennej interpretacji i stanowczym uznaniem, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. a zatem zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zdaniem wnioskodawcy decyzja o warunkach zabudowy ma charakter promesy, w której organ "przyrzeka", że ustalone w decyzji warunki zabudowy przesądzą o treści kolejnej decyzji, tj. o pozwoleniu na budowę. Z kolei wykonanie decyzji o warunkach zabudowy powinno być rozumiane szeroko, jako wywołanie skutków prawnych - a niewątpliwie jeżeli decyzja ta przesądza o treści kolejnej - skutki takie wywołuje.
Taki sposób oceny decyzji o warunkach zabudowy, przy jednoczesnym zaistnieniu przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., skutkować winien uwzględnieniem niniejszego wniosku.
Dalej wnioskodawca podniósł szereg zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji jak również prowadzonego przez organy administracji postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.
Odnosząc się do zasadności wniosku w rozpoznawanej sprawie, należy uznać, że strona skarżąca nie wskazała takich okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje.
Udzielenie stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., zależy od wystąpienia potencjalnego zagrożenia powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jako następstwa wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Oznacza to, że wnioskodawca obowiązany jest wskazać takie okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować takie następstwa. Nie jest wobec tego wystarczające powołanie się na to, że decyzja o warunkach zabudowy ma określone znaczenie prawne w toku postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. Wnioskodawca powołuje się bardzo ogólnie na to, że mogą powstać trudne do odwrócenia skutki, jeżeli inwestycja zostanie zrealizowana.
Decyzja o warunkach zabudowy jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym praw strony w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę.
Podkreślić należy, że sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego polegającego na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze pozostałe argumenty powołane przez wnioskodawcę związane z nieprawidłowościami w prowadzonym postępowaniu administracyjnym oraz wadliwością zaskarżonej decyzji podkreślić należy, że są to okoliczności dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy i nie mogą uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zapobieżenie powstaniu znacznej szkody lub trudnym do odwrócenia skutkom. Ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być łączona z merytoryczną oceną zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności.
Zdaniem Naczelnego Sadu Administracyjnego strona nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.