Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2004r., sygn. akt VII SA/Wa 954/04 odrzucił skargę M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu 15 grudnia 2003r., natomiast skargę wniosła w dniu 7 czerwca 2004r. W związku z powyższym skarga powyższa została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.
Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniosła skarżąca i stawiając zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu "art. 52 § 1 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej stwierdzono, że Sąd nieprawidłowo przyjął, że skarżąca złożyła skargę po upływie terminu, a nadto pominął wydane w sprawie postanowienie z dnia 7 maja 2004r., które również było przedmiotem skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W myśl przepisu art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 powołanej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi odpowiada prawu, mimo, że uzasadnienie tego postanowienia ogranicza się jedynie do podania, że został uchybiony termin do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], podczas gdy w istocie skarga ta jest niedopuszczalna z innego powodu, tj. niewyczerpania środków zaskarżenia. Od powyższej decyzji GINB jako wydanej w I instancji w postępowaniu nadzorczym przysługiwał bowiem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany przepisem art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wprawdzie o przywrócenie terminu do wniesienia takiego środka skarżąca wystąpiła, jednakże postanowieniem z dnia [...], znak: [...] stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Należy stwierdzić, że błędne uzasadnienie zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia WSA nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż skarga na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją, została zarejestrowana pod odrębną sygnaturą (VII SA/Wa 955/04), a zatem będzie ona dopiero rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Nie zmienia to natomiast faktu, że decyzja GINB w niniejszej sprawie została zaskarżona do Sądu przedwcześnie, bowiem nie wyczerpano drogi jego zaskarżenia przed organem administracji.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.