Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2004r., sygn. akt VII SA/Wa 954/04 odrzucił skargę M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 grudnia 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. W. od powyższego postanowienia, postanowieniem z dnia 8 lipca 2005r. oddalił skargę kasacyjną.
W dniu 27 lipca 2005r. (data nadania przesyłki pocztowej) do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek pełnomocnika M. W. – adwokata P. C. o uzupełnienie postanowienia z dnia 8 lipca 2005r., przez zamieszczenie rozstrzygnięcia "o kosztach reprezentacji dla strony korzystającej z prawa pomocy".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 8 lipca 2005r., został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 lipca 2005r., a zatem wniosek o uzupełnienie orzeczenia został niewątpliwie złożony w terminie określonym w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Również przedmiot wniosku - uzupełnienie wyroku przez zamieszczenie orzeczenia o kosztach, stanowi materię objętą regulacją zawarta w art. 157 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zachodzą zatem warunki do merytorycznego rozpoznania tego wniosku.
Pełnomocnikiem wnoszącej skargę kasacyjną M. W. był adwokat. Sporządził on i wniósł skargę kasacyjną, która została przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalona na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że wnoszący o uzupełnienie orzeczenia adwokat P. C. został w sprawie ustanowiony z urzędu, na podstawie przyznanego skarżącej prawa pomocy.
Stosownie do art. 250 powołanej ustawy wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl natomiast art. 205 § 2 ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Powyższy przepis, zaliczając do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego ich wynagrodzenie, wyraźnie zaznacza, iż nie może być ono wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Podkreślenia wymaga również, że stosownie do art. 205 § 3 ustawy, zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności, o których mowa w § 1 i 2, oraz tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne.
Wobec tego, że pełnomocnikiem organu był adwokat, odrębnymi przepisami, o których mowa w art. 205 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są unormowania zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielanej z urzędu /Dz.U. nr 163 poz. 1348 ze zm./. Rozporządzenie to określa w § 18 ust. 1 stawki minimalne wynagrodzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnym. Wobec powyższego na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, zasądzono na rzecz adwokata P. C. kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.