Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 2/12 oddalił skargę S. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W. K., reprezentowany przez adwokata. W skardze kasacyjnej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wniosek ten został uzasadniony okolicznością, że realizacja planowej inwestycji, która może odbywać się na podstawie prawomocnej i wykonalnej decyzji w przedmiocie określenia warunków zabudowy, może wyrządzić skarżącemu niepowetowaną szkodę i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem skarżącego, rozpoczęcie budowy spowoduje istotne ograniczenie w możliwości korzystania przez niego z nieruchomości, w której zamieszkuje.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania – [...] Sp. z o.o. wniosła o oddalenie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a." sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Zauważyć również należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, iż przedmiotem ochrony tymczasowej regulowanej tym przepisem mogą być objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stwarza podstaw do przyjęcia, że strona uprawdopodobniła w nim przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje.
Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2011 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] kwietnia 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (8 budynków mieszkalnych wielorodzinnych i 4 budynki garażowe) wraz z układem komunikacyjnym, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...],[...],[...] i [...], ark. [...], obręb P., położonych w Poznaniu przy ul. M. Mając zatem na uwadze, że wstrzymanie wykonania możliwe jest tylko wówczas, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca skutków takich nie wywołuje. Z istoty tego typu decyzji wynika bowiem, że ich wydanie nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów.
Organy zaś nie mają możliwości użycia środka przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy wyznacza sposób zagospodarowania terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, które podlegają dalszym szczegółowym ustaleniom poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę.
Decyzja ta nie upoważnia zatem do rozpoczęcia prac budowlanych i - choć może stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę - to sama w sobie nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.