Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 1006/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę W. B. i R. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], w przedmiocie usunięcia ocieplenia i tynku na elewacji części budynku.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji, powołując się na treść art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że decyzję będącą przedmiotem skargi doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 14 lipca 2014 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 13 sierpnia 2014 r. Przedmiotowa skarga została natomiast wniesiona przez pełnomocnika skarżących dnia 17 sierpnia 2014 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd I instancji odrzucił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia opartą na przesłance z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., złożyli W. B. i R. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji; zasądzenie od organu kosztów postępowania wg norm przepisanych; rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oraz przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu urzędowego, tj. potwierdzenia nadania przesyłki.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj.
- - art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. przez błędne uznanie, że skarżący nie dochowali 30-dniowego terminu do wniesienia skargi, w sytuacji kiedy skarga została nadana na adres organu dnia 12 sierpnia 2014 r. przesyłką listowną poleconą zarejestrowaną pod nr [...], które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie, nie można było na podstawie akt sprawy przyjąć, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie. Okoliczności tej nie można było ustalić na podstawie stempla pocztowego znajdującego się na przesyłce, w której została wniesiona skarga. Data stempla pocztowego jest bowiem nieczytelna i na tej podstawie nie można było dokonać stosownych ustaleń. Celem ustalenia daty nadania przesyłki Sąd I instancji powinien zatem dokonać dodatkowych ustaleń. Dysponując numerem nadania przesyłki Sąd mógł podjąć próbę zweryfikowania swojego stanowiska na podstawie informacji znajdujących się na stronie internetowej Poczty Polskiej S.A. (http://emonitoring.poczta-polska.pl), a następnie – wezwać stronę skarżącą do nadesłania dowodu nadania przesyłki o stosownym numerze. Poza tym przy skardze kasacyjnej strona skarżąca nadesłała poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię dowodu nadania przesyłki zarejestrowanej pod nr [...], jak również wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. dotyczący tej przesyłki.
Z kopii tych jednoznacznie wynika, że przedmiotowa skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 sierpnia 2014 r., a więc z zachowaniem 30-dniowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tych warunkach Sąd I instancji wadliwie zastosował art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucając skargę, która de facto została wniesiona w terminie.
Nie można natomiast dopatrzeć się naruszenia przez Sąd I instancji art. 83 § 3 p.p.s.a., ponieważ Sąd ten, odrzucając skargę, nie zakwestionował, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym było równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Z tych względów, należało uznać za usprawiedliwione zarzuty dotyczące naruszenia art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
W przedmiotowej sprawie brak jest zaś podstawy prawnej do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie WSA kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).