Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2544/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na wniosek T. I. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., Nr [...].
Wyrokiem z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2544/14, Sąd ten oddalił skargę T. I. na ww. zaskarżoną decyzję.
W ustawowym terminie T. I. wywiódł skargę kasacyjną od ww. wyroku oddalającego skargę, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wynika z tego, że przed sądem administracyjnym wymagane jest wykazanie czy może wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To umożliwia sądowi administracyjnemu wstrzymanie wykonania decyzji. To jak długo wywołuje skutki postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji określa z kolei art. 61 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; art. 1 pkt 20 w związku z art. 2 tej ustawy): "wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę".
Na gruncie tej sprawy postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymał na wniosek skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji. Istotnym dla rozpoznawanego aktualnie nowego wniosku o wstrzymanie jest to, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2015 r., oddalający skargę T. I. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., Nr [...] – z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną – nie jest prawomocny.
Uwzględniając powyższe orzeczenia oraz przedstawioną wyżej nową regulację prawną, stwierdzić należy, że skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny pierwszej instancji (art. 61 § 3 p.p.s.a.) rozciągają się również na etap kasacyjny postępowania sądowego. Konkluzja ta wynika wprost z powyżej cytowanego brzmienia art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: 5 stycznia 2016 r., II OSK 2999; z 21 stycznia 2016 r., II OSK 41/16; z 21 stycznia 2016 r., II OSK 61/16; z 11 lutego 2016 r., II GSK 2890/15). Oznacza to, że w nowym stanie prawnym utraciła swoją aktualność zasada prawna wyrażona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07.
Tym samym ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać u skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.) jest bezprzedmiotowa, skoro wykonanie zaskarżonej decyzji o nakazie rozbiórki pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia Sądu I instancji z dnia 16 lutego 2015 r. Zatem skarżący dalej korzysta z udzielonej mu ochrony tymczasowej. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.