Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OSK 3139/13

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 września 2013 r., IV SA/Wa 1269/13, oddalił skargę D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

Wyrok wydany został w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W dniu 8 grudnia 2009 r. (data nadania listu w urzędzie pocztowym) Przedsiębiorstwo Budowlano-Usługowe C. sp. z o.o. w R. wystąpiło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z żądaniem uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi wojewódzkiej nr 719 relacji Warszawa–Pruszków–Żyrardów–Kamion, na odcinku od ul. Partyzantów do ul. Bohaterów Warszawy, tj. od 18+755 do km 19+581 w Pruszkowie. Strona podniosła, iż nie brała udziału w przedmiotowym postępowaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. stwierdziło na podstawie art. 134 k.p.a. uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1508/10, uchylił powyższe postanowienie, wskazując w uzasadnieniu iż pismo spółki zostało arbitralnie potraktowane jako odwołanie, aczkolwiek nie wynikało to z ww. pisma, w którym spółka domagała się wyłącznie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...].

W związku z powyższym Kolegium przekazało pismo spółki Prezydentowi Miasta Pruszkowa jako wniosek o wznowienie postępowania

Prezydent Miasta Pruszkowa postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. po rozpoznaniu wniosku Przedsiębiorstwa Budowlano-Usługowego "C." sp. z o.o. z siedzibą w R. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po rozpatrzeniu zażalenia D. C., decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.

Zdaniem organu wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. We wniosku o wznowienie postępowania spółka "C." wyjaśniła, iż wiadomość o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa uzyskała w październiku 2009 r. natomiast wniosek został złożony za pośrednictwem poczty w dniu 8 grudnia 2009 r. (dowód: data stempla pocztowego na kopercie), a zatem po upływie miesięcznego terminu określonego w art. 148 §2 k.p.a.

D. C. w skardze na powyższe rozstrzygnięcie zarzucił:

1. I. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
2. 1) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków, zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie kiedy dokładnie i w jakich okolicznościach skarżący dowiedział się o decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r., kończącej ostatecznie postępowanie, o wznowienie którego skarżący wnosił;
3. 2) art. 148 § 1 k.p.a. przez przedwczesne, a tym samym wadliwe uznanie, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu przewidzianego ustawą będące wynikiem nieustalenia przez organ kiedy dokładnie skarżący dowiedział się o ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie.

Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przeprowadzenie dowodu z załączonego oświadczenia, dowodu z przesłuchania w charakterze świadka T. P..

W uzasadnieniu wskazał, iż o przedmiotowej decyzji spółka dowiedziała się dopiero z bezpłatnej gazety WPR – wydanie nr 65 z dnia 30 października 2009 r. Jednak zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji pochopnie wysunęły wniosek, że skoro składający wniosek o wznowienie postępowania dowiedział się o decyzji z wydania numer 65 gazety WPR z dnia 30 października 2009 r. to miało to miejsce w październiku 2009 r., w związku z czym pismo z dnia 7 grudnia 2009 r. zostało złożone z uchybieniem terminu. Skarżący podkreślił, iż w okresie, którego sprawa dotyczy (a więc bezpośrednio po wydaniu decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r.) PBU "C." sp. z o.o. było właścicielem wspomnianej nieruchomości, jednak siedziba przedsiębiorstwa znajdowała się i nadal znajduje się w R. P., gdzie prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Z uwagi na fakt, że siedziba spółki jest w R. P., osoby nią zarządzające rzadko bywają w Pruszkowie (nieruchomość przy ul. M. 20 nie jest stale zajmowana) i nie dysponowały własnym egzemplarzem gazety.

Pierwsza wiadomości na temat zapadłej decyzji, jaką powzięła spółka była w dniu 16 lub 17 listopada 2009 r., kiedy to podczas wizyty w Pruszkowie A. C., pełniący funkcję prezesa spółki, przypadkowo dowiedział się o informacji zawartej w gazecie WPR wydanie nr 65 od jednego z sąsiadów -T. P., który to okazał mu swój egzemplarz gazety. Obaj uczestnicy rozmowy dobrze pamiętają, że było to w poniedziałek lub wtorek po Święcie Niepodległości - rozmawiali wówczas między innymi o tym, jak wyglądały tegoroczne obchody rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości oraz o urodzinach pana A., które obchodził w miniony weekend.

Organy obu instancji nie podjęły żadnych kroków, zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym do ustalenia kiedy dokładnie i w jakich okolicznościach składający wniosek o wznowienie postępowania dowiedział się o decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał, że w przypadku wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., stosownie do brzmienia art. 148 § 2 k.p.a. wniosek o wznowienie postępowania winien być złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

W sytuacji gdy żądanie nie spełnia kryteriów formalnych, tj. m.in. w przypadku uchybienia terminowi, organ administracji jest zobowiązany do wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania stosownie do dyspozycji art. 149 § 3 k.p.a.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi wojewódzkiej. Strona podniosła, iż nie brała udziału w przedmiotowym postępowaniu. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 153 ustawy z dnia 3 października 2003 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 1899, poz. 1227 ze zm.) oraz 46a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. – Prawo Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.). W postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. ma właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości sąsiedniej, co wiąże się z ochroną prawa własności, jaką gwarantuje art. 140 k.c. stanowiący, iż w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa.

Zgodnie z art. 46a ust. 5 ww. ustawy jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a Jak wynika z art. 49 k.p.a. strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. W tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia.

Decyzja Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] została wywieszona na tablicy ogłoszeń w dniach od 6 do 19 stycznia 2009 r. Zgodnie zatem z treścią art. 49 k.p.a. termin do złożenia odwołania upłynął 20 stycznia 2009 r.

W dniu 8 grudnia 2009 r. (data nadania listu w urzędzie pocztowym) spółka "C." wystąpiła do organu z żądaniem uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], wyjaśniając, iż o decyzji dowiedziała się dopiero z lokalnej gazety w październiku 2010 r. (powinno być: 2009 r.). Wobec powyższego organy prawidłowo uznały, iż złożenie wniosku w grudniu nastąpiło z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Mając na uwadze, że to spółka wnosiła o wznowienie postępowania i sama wskazała datę w jakiej powzięła wiadomość o wydanej decyzji, Sąd uznał, że w tej sytuacji wskazanie przez skarżącego nowej daty w jakiej rzekomo prezes spółki dowiedział się o wydaniu decyzji jest niewiarygodne i bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zdaniem Sądu bez znaczenia dla oceny zachowania terminu do wniesienia odwołania (powinno być: wniosku) pozostaje także fakt, że spółka swoją siedzibę posiadała i posiada w R.. To w interesie spółki leżało bowiem takie zorganizowanie jej funkcjonowania, odbieranie korespondencji aby nie ponosić negatywnych skutków własnych zaniedbań.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że nie brał udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji Sąd zauważył, iż wniosek o wznowienie postępowania złożyła spółka "C." która w dniu wydania decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa była właścicielem nieruchomości położonej w Pruszkowie, przy ul. M.

20. W dniu 15 grudnia 2011 r. spółka zbyła przedmiotową nieruchomość na rzecz skarżącego D. C., jednakże o tym fakcie nie poinformowała organu I instancji, który zaskarżonym postanowieniem, dokonał rozstrzygnięcia co do wniosku spółki o wznowienie postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący D. C., który o toczącym się postępowaniu i wydanym przez organ I instancji został poinformowany przez spółkę "C." i brał w nim czynny udział.

Z tych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku D. C. wniósł o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto wniesiono o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka T. P. oraz A. C. na okoliczność ustalenia daty i okoliczności, w jakich składający wniosek o wznowienie postępowania dowiedział się o decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono na podstawie art. 174 § 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania:

1. 1) art. 7 k.p.a. przez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie kiedy dokładnie i w jakich okolicznościach skarżący dowiedział się o decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r.;
2. 2) art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób, który nie pogłębia zaufania obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli;
3. 3) art. 75 § 1 k.p.a. przez nieuwzględnienie wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków T. P. i A. C. na okoliczność ustalenia daty i okoliczności, w jakich składający wniosek o wznowienie postępowania dowiedział się o decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z dnia [...] stycznia 2009 r., mimo że przeprowadzenie tych dowodów mogło doprowadzić do wyjaśnienia okoliczności spornych, istotnych z punktu widzenia prowadzonego postępowania;
4. 4) art. 77 k.p.a. przez niewyczerpujące rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności nie uwzględnienie spójnych oświadczeń załączonych do skargi z dnia 14 maja 2013 r.;
5. 5) art. 78 k.p.a. przez nieuwzględnienie żądania przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków T. P. i A. C. na okoliczność ustalenia daty i okoliczności, w jakich wnioskodawca dowiedział się o decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., mimo że przedmiotem dowodu miała być okoliczność mająca kluczowe znaczenie dla sprawy;
6. 6) art. 80 k.p.a. przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, przejawiającej się przede wszystkim uznaniem przez WSA w Warszawie, że skarżący precyzyjnie wskazał w piśmie z dnia 7 grudnia 2009 r., że o decyzji dowiedział się w październiku 2009 r., podczas, gdy całe pismo z dnia 7 grudnia 2009 r., sporządzane przez zwykłego obywatela, było zredagowane w sposób wysoce nieprecyzyjny, a nadto z uwagi na fakt, że skarżący dowiedział się o decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. z wydania gazety WPR z 30 października 2009 r., którą otrzymał od jednego z mieszkańców Pruszkowa;
7. 7) art. 80 k.p.a. przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, skutkującej uznaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że nie można przyjąć, że strona nie brała udziału w postępowaniu bez swojej winy, bo to w interesie spółki leżało takie zorganizowanie jej funkcjonowania, które umożliwi odbieranie korespondencji, podczas, gdy w niniejszej sprawie nie doszło do skierowania do skarżącego korespondencji, zawierającej decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r., a jedynie do wywieszenia treści tej decyzji na tablicy ogłoszeń w dniach od 6 do 19 stycznia 2009 r.;
8. 8) art. 148 § 1 i 2 k.p.a. przez przedwczesne, a tym samym wadliwe uznanie, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu przewidzianego ustawą, będące wynikiem nieustalenia przez organ kiedy dokładnie skarżący dowiedział się o ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie.

W uzasadnieniu podkreślono, że organy pochopnie wysunęły wniosek, że skoro składający wniosek o wznowienie postępowania dowiedział się o decyzji z wydania numer 65 gazety WPR z dnia 30 października 2009 r., to miało to miejsce w październiku 2009 r., w związku z czym pismo z dnia 7 grudnia 2009 r. zostało złożone z uchybieniem terminu. Podkreślono, że w okresie, którego sprawa dotyczy (a więc bezpośrednio po wydaniu decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r.) "PBU C." sp. z o.o. było właścicielem wspomnianej nieruchomości, niemniej jednak siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w R. P., gdzie jest prowadzona działalność przedsiębiorstwa. Z tego względu osoby nią zarządzające rzadko bywają w Pruszkowie i nie dysponowały własnym egzemplarzem gazety.

Pierwsza wiadomości na temat zapadłej decyzji, jaką powzięła spółka była w dniu 16 lub 17 listopada 2009 r., kiedy to podczas wizyty w Pruszkowie A. C., pełniący funkcję prezesa spółki, przypadkowo dowiedział się o informacji zawartej w gazecie WPR wydanie nr 65 od jednego z sąsiadów – T. P., który okazał mu swój egzemplarz gazety. Na potwierdzenie tych okoliczności, skarżący wnosił o przeprowadzenie dowodów z załączonego do skargi oświadczenia z dnia 8 maja 2013 r. oraz zeznań świadków T. P. i A. C..

Sąd Wojewódzki uznał, że wskazanie przez skarżącego nowej daty, w jakiej rzekomo prezes spółki dowiedział się o wydaniu decyzji jest niewiarygodne i bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Jednocześnie Sąd, dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego nie uwzględnił treści załączonego do skargi oświadczenia T. P.. Ponadto nie uwzględnił żądania strony co do przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków T. P. i A. C., zgodnie ze wskazaną przez skarżącego tezą dowodową, mimo że przedmiotem dowodu miała być okoliczność mająca kluczowe znaczenie dla sprawy, a przeprowadzenie tych dowodów mogło doprowadzić do wyjaśnienia okoliczności spornych, istotnych z punktu widzenia prowadzonego postępowania, przez co naruszył dyspozycje przepisów art. 75 § 1 k.p.a. i art. 78 k.p.a.

Sąd pochopnie założył, że spółka powzięła wiadomość o treści decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. w październiku 2009 r. Nie doszło w tym zakresie chociażby do przesłuchania samego wnioskodawcy, celem sprecyzowania momentu opisywanego zdarzenia.

Przedstawiona w skardze okoliczność, że prezes spółki dowiedział się o decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa w dniu 16 lub 17 listopada 2009 r. była spójna i zapewne znalazłaby odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, jeżeli Sąd przeprowadziłby wszystkie dowody zawnioskowane przez skarżącego. Ponadto wskazanie tych okoliczności w skardze z dnia 14 maja 2013 r., stanowiło jedynie doprecyzowanie daty, w jakiej miało dojść do powzięcia przez spółkę wiadomości o decyzji zapadłej w dniu [...] stycznia 2009 r. Brak precyzji w piśmie z dnia 7 grudnia 2009 r., nakazywał podjęcie przez organy czynności zmierzających do ustalenia, kiedy dokładnie miało dojść do powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu.

Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonej w niej podstawy.

Zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się całkowicie niezasadne.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na wadliwe sformułowanie podstawy kasacyjnej przewidzianej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a.

Sądowi Wojewódzkiemu zarzucono bowiem naruszenie przepisów art. 75 § 1, art. 77 i 78 k.p.a. przez nieuwzględnienie oświadczeń załączonych do skargi oraz wniosku o przesłuchanie świadków, które to dowody służyć miały ustaleniu daty i okoliczności, w jakich przedstawiciel Spółki dowiedział się o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa z [...] stycznia 2009 r., kończącej ostatecznie postępowanie, o którego wznowienie wnioskowano.

Wskazać zatem należy, że rozpoznawanie sprawy sądowoadministracyjnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stanowi kontynuacji postępowania administracyjnego lecz służy kontroli legalności decyzji lub innych aktów organów administracji, o czym stanowi art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Konsekwencją powyższego jest to, że sąd administracyjny nie proceduje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego lecz na podstawie regulacji zawartej w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przepisy wymienionej ustawy nie przewidują możliwości przeprowadzenia przez sąd dowodu z zeznań świadków, o co zawnioskowano w skardze. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości.

Ponadto trzeba podkreślić, że stosownie do art. 1 § 1 p.u.s.a. kontrola sądu administracyjnego dokonywana jest pod względem zgodności zaskarżonego aktu z prawem co oznacza, że miarodajny jest stan faktyczny i prawny sprawy występujący na dzień orzekania przez organ administracji. Sąd weryfikując prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w decyzji ostatecznej musi uwzględnić materiał dowodowy zebrany w przeprowadzanym postępowaniu administracyjnym i nie jest rzeczą sądu uzupełnianie postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organy administracji w ramach ich ustawowych kompetencji.

W szczególności strona nie może oczekiwać, że podważy decyzję ostateczną poprzez dowody zgłoszone po raz pierwszy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym na okoliczności wcześniej niepodnoszone w postępowaniu administracyjnym.

Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. podstawą orzekania w postępowaniu sądowym są akta sprawy wraz z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku całego administracyjnego postępowania administracyjnego. Ewentualne uzupełniające postępowanie dowodowe przed sądem ma służyć ocenie, czy organy nie naruszyły właściwych przepisów procedury administracyjnej. Skoro zakres postępowania dowodowego prowadzonego przez sąd administracyjny jest wyznaczony funkcją kontrolną sądu, to nieskuteczne są takie wnioski dowodowe strony, które mają na celu wyłącznie wykazanie nowych twierdzeń dotyczących istotnych okoliczności sprawy.

Zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia do Sądu Wojewódzkiego było orzeczenie SKO wydane w następstwie zażalenia od postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Pruszkowa z [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na rozbudowę drogi wojewódzkiej.

Podstawą wydanych orzeczeń było ustalenie przekroczenia miesięcznego terminu przewidzianego w art. 148 k.p.a. Zgodnie z § 2 tego artykułu, termin o złożenia podania wznowienie postępowania a przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ pierwszej instancji opierając się na treści podania przyjął, że złożenie podania 8 grudnia 2009 r. nastąpiło z przekroczeniem terminu, który upłynął z końcem listopada 2009 r. Prezydent Miasta przyjął bowiem, że strona dowiedziała się o decyzji w październiku 2009 r., przy czym okoliczność ta nie została podważona w zażaleniu. Podkreślić należy, że wobec konkretnego wskazania przez stronę, że wiadomość o kwestionowanej decyzji z [...] stycznia 2009 r. strona powzięła "w październiku tego samego roku z bezpłatnej gazety" – organ nie miał obowiązku prowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w tym zakresie.

Ani w odwołaniu, ani w innym piśmie strona nie naprowadziła na okoliczności mogące mieć znaczenie dla rozstrzyganej kwestii. Dodać trzeba, że postępowanie zainicjowane wnioskiem z 7 grudnia 2009 r. trwało trzy lata, tak więc strona miała możliwość zgłoszenia stosownych dowodów i przedstawienia swojego stanowiska. W takim stanie sprawy zasadnie Sąd Wojewódzki ocenił jako niewiarygodne twierdzenia zawarte w skardze w zakresie nowych okoliczności dotyczących daty, w jakiej strona dowiedziała się o wydaniu decyzji. W konsekwencji za niezasadne należało uznać również pozostałe zarzuty kasacyjne. Sąd Wojewódzki dokonał bowiem prawidłowej oceny materiału dowodowego, który stanowił podstawę zaskarżonych orzeczeń.

Wskazać przy tym trzeba, że ocena organów obydwu instancji dotyczyła wyłącznie formalnej przesłanki wznowienia postępowania, a zatem argumentacja strony nawiązująca do podstawy wznowienia oraz istoty sprawy pozostawała poza granicami tej sprawy.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji, zgodnie z art. 184 p.p.s.a.