Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1269/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...]w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
W treści skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, reprezentowany przez pełnomocnika, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...] (niewłaściwie wskazana sygnatura decyzji) oraz utrzymanego w mocy postanowienia Prezydenta Miasta P. oraz decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta P. z dnia [...]01.2009 r. znak [...], zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. – z uwagi na fakt, że wykonanie tych decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że jest on motywowany tym faktem, że wykonanie tych decyzji, w szczególności rozpoczęcie realizacji przebudowy drogi wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w przypadku których powrót do stanu poprzedniego nie będzie mógł nastąpić albo będzie mógł nastąpić jedynie po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. wykonanie wspomnianych decyzji oraz rozpoczęcie realizacji przebudowy drogi w takim kształcie, w jakim zostało to przyjęte zapewne spowoduje duże obniżenie wartości nieruchomości skarżącego. Może także znacząco oddziaływać na środowisko, z uwagi na brak stosownego raportu upoważnionych do jego wydania podmiotów w tym zakresie.
Ponadto, wskazano, że jest to przebudowa jednej z najczęściej uczęszczanych dróg w Polsce, wyciętych zostanie kilkadziesiąt drzew, zasypany zostanie rów U1 a ulica, która obecnie przebiega około 15 metrów od posesji mieszkalnych – zostanie puszczona, "po płotach" obywateli.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Omawiana instytucja może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Ponadto, jak przyjęto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przedmiotem ochrony tymczasowej regulowanej przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. z [...] stycznia 2009 r. nr [...]. Zaś przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu objęta jest zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r., oraz utrzymane nią w mocy postanowienie Prezydenta Miasta P. oraz decyzja ostateczna Prezydenta Miasta P. z [...] stycznia 2009 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww. przedsięwzięcia.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga fakt, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, decyzja ta nie powodują, bowiem powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony oraz nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu.
Nie ma zatem żadnych podstaw, by ocenę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. odnosić, tak jak twierdzi skarżący do skutków, jakie mogą wyniknąć z realizacji inwestycji. Twierdzenia skarżącego nie są zatem trafne. Ponadto, wniosek skarżącego nie zawiera właściwego uzasadnienia dla możliwości zastosowania przepisu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonych aktów.
Podkreślić należy, że wydanie decyzji organu I instancji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.