Uzasadnienie
U z a s a d n i e n i e.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 listopada 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę "M." Spółki z o.o. w [...] na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji wydane na podstawie przepisu art. 66 § 3 k.p.a. o zwrocie wnioskodawcy podania dotyczącego wydania zaświadczenia w przedmiocie braku możliwości wykorzystania gruntów działki nr 249/5 w [...] do prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na wyeksploatowanie złóż żwiru i brak koncesji lub wskazanie organu właściwego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku "w części dotyczącej wskazania organu właściwego" w imieniu "M." Spółki z o.o. w [...] wniosła doradca podatkowy J. P. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł o:
- - zmianę zaskarżonego wyroku w części wskazania organu właściwego, jako wyroku naruszającego przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności przepis art. 65 §1 k.p.a. i art. 217 k.p.a.;
- - wskazanie organu właściwego do wydania zaświadczenia potwierdzającego brak możliwości wykorzystania przez Spółkę gruntów działki 249/5 do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych dla potrzeb prawidłowego rozliczania przez Spółkę zobowiązań podatkowych od nieruchomości wynikających z ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych;
- - zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna musi odpowiadać wymaganiom określonym w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz musi być sporządzona przez podmioty do tego upoważnione, a wymienione w przepisie art. 175 § 1 tej ustawy.
Stosownie do dyspozycji przepisu art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (§ 1), przy czym przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2), zaś w myśl § 3 skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych (pkt 1), rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (pkt 2). Zgodnie również z przepisem art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.) doradca podatkowy upoważniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu, w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych, ale tylko w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych.
Z kolei definicję obowiązku podatkowego, o którym mowa we wskazanych wyżej przepisach, zawarto w art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm.) i jest nim wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
Tak więc powyższe przepisy ściśle określają sprawy w jakich dopuszczalne jest sporządzenie skargi kasacyjnej przez doradcę podatkowego. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie mimo, że przedmiotem niniejszej sprawy nie są obowiązki podatkowe, skarga kasacyjna sporządzona została przez doradcę podatkowego. Zaznaczyć przy tym trzeba, że to dla jakiego celu wykorzystane zostanie uzyskane ewentualnie zaświadczenie pozostaje dla zrealizowania się dyspozycji przepisu art. 175 § 3 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez znaczenia. Istotnym dla oceny, czy zachowano wymóg określony w art. 175 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest przedmiot rozpoznawanej sprawy.
Skoro skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie została sporządzona ani przez adwokata ani radcę prawnego, to jako niedopuszczalna, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 przywołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.