Uzasadnienie
Wyrokiem z 5 września 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 274/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. P. na zarządzenie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia gminnej ewidencji zabytków miasta Ł. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł A. P. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 lutego 2021 r. zawiesił postępowanie kasacyjne do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt P 12/18.
Pismem z 24 marca 2021 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie A. P. oświadczył, że cofa skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, a w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W myśl art. 193 tej ustawy, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Powodem zawieszenia niniejszego postępowania było oczekiwanie na rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt P 12/18 zainicjowanej pytaniem prawnym: "Czy art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2017 r. poz. 2187 ze zm.) w zakresie, w jakim ogranicza prawo własności nieruchomości poprzez dopuszczenie ujęcia nieruchomości jako zabytku nieruchomego w gminnej ewidencji zabytków, bez zapewnienia właścicielowi gwarancji ochrony prawnej przed dokonaniem takiego ograniczenia, jest zgodny z art. 64 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 20 marca 1952 r. (Dz. U. z 1995 r., Nr 36, poz. 175 ze zm.)?". Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu o zawieszeniu postępowania, zainicjowane tym pytaniem postępowanie ma wpływ na ocenę zarzutów skargi kasacyjnej z tego powodu, że podstawą prawną kwestionowanego w sprawie zarządzenia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] sierpnia 2016 r. jest przepis, którego dotyczy pytanie prawne.
Biorąc jednak pod uwagę, że skarżący kasacyjnie cofnął skargę kasacyjną, bezprzedmiotowe byłoby oczekiwanie na rozstrzygnięcie powyższej sprawy przez Trybunał Konstytucyjny. Wobec tego uzasadnione jest podjęcie postępowania na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., bez oczekiwania na ustanie przyczyny zawieszenia.
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził zaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 60 p.p.s.a. Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 września 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 274/17 została skutecznie cofnięta, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.