Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 70/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na zaskarżoną decyzję Wojewody [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, instalacjami wewnętrznymi (elektryczna, wentylacyjna, wodno-kanalizacyjna) i projektowanym zagospodarowaniem terenu na działce nr ew. [...].
Skargę kasacyjną od ww. wyroku wnieśli skarżący, zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżących, istnieje duże niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji gdy tut. Sąd nie wstrzyma wykonania decyzji Wojewody [...], to inwestor posadowi na nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością skarżących budynek mieszkalny, który jest sprzeczny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a nadto jego parametry nie spełniają norm w zakresie nasłonecznienia i zacienienia budynków sąsiednich. Posadowienie na nieruchomości przedmiotowego budynku oraz odmowa wstrzymania ww. decyzji spowoduje, iż w przypadku podzielenia argumentacji Skarżących przez tut. Sąd niemożliwym bądź znacznie utrudnionym będzie rozbiórka przedmiotowej inwestycji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ nie zaistniały w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. (Sąd I instancji oddalił skargę, a przed wydaniem wyroku nie doszło do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2020 r. odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji).
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, konieczne jest wykazanie takiej szkody, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu – a nie jakiejkolwiek szkody. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA: z 26 listopada 2015 r., II OZ 1179/15; z 26 lutego 2013 r., II FSK 1064/12; z 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10).
Z powyższego wynika, że nie jest rolą sądu administracyjnego na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku czynić ustalenia w zakresie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. W oparciu o ww. przepis to sąd ocenia czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji.
W tej jednak sprawie strona wnioskująca o wstrzymanie przywołała argumentację, która dotyczy kwestii merytorycznych dotyczących oceny legalności zaskarżonej decyzji, tj. oceny co do zgodności przedmiotowej inwestycji z planem miejscowym oraz normami dotyczącymi nasłonecznienia i zacienienia sąsiedniej nieruchomości należącej do skarżących, a także trudnościami w późniejszej ewentualnej rozbiórce. Tego rodzaju argumentacja nie może być przedmiotem oceny na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ stanowiłaby nieuprawniony przedsąd. W ramach przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie mieści się bowiem argumentacja, zgodnie z którą wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby zniweczyć cel rozpoznania skargi. Takiego skutku bowiem w wymiarze oceny prawnej nie powoduje brak wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Ponadto trudności w dokonaniu rozbiórki dotyczą ewentualnych skutków jakie miałyby dotyczyć inwestora, a nie strony skarżącej. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie nie ocenia się prawidłowości wydania zaskarżonego aktu pod kątem zgodności z prawem, ale ocenia się czy wnioskodawca wskazał na zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniałby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niezależnie od przedmiotu sprawy zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wymagane jest wykazanie istnienia dwóch przesłanek, tj. trudnych do odwrócenia skutków lub powstania znacznej szkody.
Natomiast w związku z wykonaniem decyzji w trakcie trwającego postępowania sądowoadministracyjnego, to inwestor na własne ryzyko może realizować inwestycję. Owa kalkulacja zależy więc od woli inwestora i nie ma w ogóle znaczenia dla wykazania zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Tym samym należało stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zawarty w skardze kasacyjnej nie zawiera żadnej argumentacji, która mogłaby wskazywać na istnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.