Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1532/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę F. J. na decyzję [..]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] z dnia [..] października 2016 r., nr [..] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych.
Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym :
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. decyzją nr [..] z [..] czerwca 2016 r., po rozpatrzeniu sprawy z wniosku F. J. z 11 lipca 2007 r. dot. robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem L., zlokalizowanych na działkach (wg aktualnego stanu) nr ewid. [..] w miejscowości L., postanowił nie nakładać na E. K. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem L., zlokalizowanych na działce nr ewid. [..] w miejscowości L.do stanu zgodnego z prawem, gdyż obecny stan budynku mieszkalno-gospodarczego nie wymaga żadnych zmian ani przeróbek budowlanych.
Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) - dalej P.b., oraz art. 104 § 1 k.p.a.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postępowanie prowadzone przed PINB zostało zainicjowane pismem F. J. z 11 lipca 2007 r., w którym wniósł on "o podjęcie natychmiastowych działań w związku z nielegalną rozbudową i rozszerzeniem konstrukcji dachu i więźby dachowej przez E. K." oraz "o pilną kontrolę inwestycji" twierdząc w swym piśmie, że "E.K. dokonuje nielegalnej rozbudowy więźby dachowej i zmiany i poszerzenia konstrukcji swego budynku na dz. nr [..] (...)".
W toku postępowania organ ustalił, że w lipcu 2007 inwestor E. K. wykonywał roboty budowlane w obrębie dachu zabudowań mieszkalno - gospodarczych pod adresem L.z naruszeniem przepisów P.b. Zatem w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy obowiązujące, tj. P.b. z 1994 r.
Organ przywołał art. 3 pkt 6, pkt 7 i pkt 7a P.b. Wskazał, że w rozpatrywanym przypadku nie występują przesłanki mogące zakwalifikować wykonane roboty budowlane jako rozbudowę obiektu budowlanego. Wykonany tzw. klin między szczytami części mieszkalnej z częścią gospodarczą, zgodnie z normą PN-ISO 9896:1997 nie jest wliczany do kubatury budynku jako drobny element architektoniczno-budowlany. Poddasze w części gospodarczej nie jest użytkowane jako mieszkanie i nie ma funkcjonalnego połączenia z budynkiem mieszkalnym. Wykonany "klin" pełni wyłącznie funkcję zabezpieczającą przed zaciekaniem wód opadowych na oba obiekty, poprawiając tym samym parametry techniczne obiektu. W związku z powyższym, ponieważ w wyniku wykonanych robót nie została zmieniona kubatura, jak również: powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość oraz liczba kondygnacji w niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis art. 51 P.b.
Z porównania dokumentacji fotograficznej załączonej przez F. J. przedstawiającej wygląd zabudowy mieszkalno-gospodarczej przed przebudową dachu z dokumentacją dowodową przeprowadzanych przez PINB oględzin z 8 lipca 2008 r. oraz z 15 lipca 2011 r., jak również kontroli z 16 sierpnia 2011r., wynika, że poddasze budynku mieszkalnego przed przebudową było mieszkalne.
Świadczą o tym wykonane w nim otwory okienne od strony elewacji zachodniej (tj. od strony nieruchomości F. J.) oraz w ścianie szczytowej od strony elewacji południowej. Ponadto właściciele obiektu przedłożyli do akt sprawy nakaz płatniczy podatku od nieruchomości, w którym została wyodrębniona powierzchnia użytkowa budynku mieszkalnego o wielkości 142,00 m2, co przy powierzchni zabudowy około 80,00 m2 (wymiary budynku około 10,0 m x 8,0 m odczytano z mapy ewidencji gruntów sporządzonej w skali 1:2000) niewątpliwie zawiera powierzchnię użytkową poddasza.
Dlatego też w rozpatrywaniu niniejszej sprawy organ nadzoru budowlanego badał zgodność z przepisami wyłącznie wykonanej przebudowy dachu. Dlatego też w związku z tym, że roboty budowlane zostały zakończone, postanowieniem z [..] września 2011 r. znak: [..] na podstawie art. 81c ust. 2 P.b. zobowiązano inwestora do przedłożenia ekspertyzy technicznej z wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową więźby dachowej. Inwestor w wyznaczonym terminie przedłożył wymagane opracowanie techniczne, z którego wynika, że roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną.
W toku postępowania F. J. podnosił jednak nie tylko samowolne wykonanie robót budowlanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno- gospodarczych, ale również samowolnie wzniesienie całego budynku mieszkalnego na posesji nr ewid. [..], która wg skarżącego narusza jego własność. PINB podjął zbadanie również tego aspektu. W związku z powyższym organ m.in. wystąpił do Wójta Gminy J. w celu ustalenia istnienia pozwolenia na budowę całego budynku, uzyskując w odpowiedzi, że z uwagi na posiadanie jedynie niekompletnych i bardzo zniszczonych spisów spraw nie można jednoznacznie stwierdzić, czy decyzja na budowę na działce nr [..] w L. została wydana czy też nie. Z kolei z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej uzyskano odpis zdjęcia lotniczego dla obszaru objętego przedmiotową nieruchomością z okresu lat 77 XX wieku, tj. w okresie obowiązywania ustawy Prawo budowlane 1974 r. Z nadesłanej dokumentacji widać, że obiekt w kształcie i formie jest niezmieniony, ze zdjęcia lotniczego widać ponadto pojedyncze otwarcie w 1/2 szerokości dachu na połaci zachodniej budynku mieszkalnego, tj. od strony działki aktualnego właściciela, F.J., pozostawione w swej formie niezmierne do dnia dzisiejszego. Organ wskazał również, że J. K. przedłożyła do akt sprawy dowód w postaci zaświadczenia o zameldowaniu w budynku pod adresem L. od 21 lutego 1937 r. Oświadczyła również, że budynek mieszkalny został wybudowany w roku 1968.
Organ zbadał dodatkowo zgodność zabudowy mieszkalno-gospodarczej z ustaleniami MPZP. Analiza dokumentacji wykazała, że przedmiotowy budynek znajduje się w terenach określonym w MPZP symbolem MU, gdzie dopuszcza się zabudowę jednorodzinną oraz zagrodową wraz z urządzeniami związanymi z jej obsługą i zielenią przydomową. Ponadto z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że w wyniku prowadzonych robót budowlanych nie została naruszona tradycyjna forma dachów stromych. Kalenica obiektu nadal jest równoległa do dłuższej osi budynku, o jednakowym kącie nachylenia przeciwległych połaci dachowych, wynoszącym 42°, co zostało potwierdzone przez osobę pełniącą samodzielną funkcję techniczną w myśl art. 12 P.b. w przedłożonej 27 września 2011 r. ekspertyzie technicznej.
Dalej organ wskazał, że kolejna kwestia sporna, którą F. J. podnosi w zasadzie w każdym piśmie kierowanym do PINB w niniejszej sprawie, to przebieg granic nieruchomości, na której zlokalizowany jest budynek mieszkalny,
Dlatego też P1NB postanowieniem z [..] października 2013 r. nr [..] zobowiązał F. J. do przedłożenia decyzji Wójta Gminy J. o rozgraniczeniu nieruchomości nr ewid. [..] oraz [..] położonych w miejscowości L. w terminie do 30 czerwca 2014 r,
W tym miejscu organ wyjaśnił, że w dniu wszczęcia postępowania stan prawny nieruchomości, na której prowadzono roboty budowlane - dz. nr ewid. [..] stanowiła własność E. i J. K. Taki nr ewid. nieruchomości został ustalony na mocy obwieszczenia Wojewody [..] z dnia [..] października 1995 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa [..] nr [.], którym w całości zmieniono ewidencję gruntów w obrębie miejscowości L. Z dokonaną modernizacją nie zgodził się F. J., dlatego też 9 czerwca 2003 wystąpił z wnioskiem do Starosty [..] "o dokonanie pomiaru kontrolnego mającego na celu usunięcie rażącego błędu powstałego nie z winy wnioskodawcy, lecz winy wykonawcy zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów wsi L.". W wyniku prowadzonych postępowań przed Starostą Powiatowym w N. została sporządzona przez geodetę inż. J.N. a następnie sprawdzona przez mgr inż, R. H. aktualizacja operatu ewidencji gruntów.
F. J. nie przedłożył dokumentów potwierdzających przeprowadzenie rozgraniczenia spornych nieruchomości. Przedłożył natomiast 5 kwietnia 2016 r. mapę ewidencji gruntów, przyjętą do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w N. [..] listopada 2015 r. pod nr ewid. [.].
Dokument ten zawiera jednoznaczną uwagę osoby sporządzającej, że "Odcinki graniczne działką ewid. zmor. nr [..] a nową działką ewid. zmor. [..] (...) stanowią granice sporne.
F. J. w swoich pismach podkreśla, że jego nieżyjący rodzice, K. i G. J., nie wyrazili zgody na budowę budynku mieszkalnego i dlatego, w jego opinii, budynek ten jest nielegalny. Organ nie dał wiary twierdzeniom F. J., nie przedłożył on bowiem żadnych dowodów świadczących o interwencji (czy to w organach administracji publicznej, czy organach ścigania), zarówno w okresie realizacji budynku, jak i w latach późniejszych.
Organ przedstawił również wywód dotyczący uregulowania w ustawie Prawo budowlane z 1974 r., kwestii prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Reasumując organ wskazał, że przedmiotem postępowania prowadzonego przed PINB jest wykonanie robót budowlanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem L., a nie postępowanie o rozgraniczenie działek, które to kwestie rozstrzyga sąd. Organ wskazał również, że właściciele obiektu podjęli kroki zmierzające do uregulowania stanu prawnego nieruchomości zajętej pod przedmiotowy budynek mieszkalny w postaci wniosku o zasiedzenie nieruchomości.
Organ powołał się wreszcie na ekspertyzę techniczną, z której wynika, że budynek mieszkalno-gospodarczy, na którym wykonano przebudowę części dachu wraz z wymianą pokrycia dachu, nie powoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa użytkowników tego budynku oraz nie powoduje zagrożenia dla budynków zlokalizowanych na działkach sąsiednich, nie obniża ich przydatności do użytkowania oraz nie powoduje pogorszenia środowiska oraz że budynek, w którym wykonano przebudowę części dachu, został wybudowany zgodnie ze sztuką budowlaną oraz normami. Organ przywołał również art. 51 ust. 7 P.b.
F. J. wniósł odwołanie od opisanej na wstępie decyzji. [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [..] decyzją nr [..] z [..] października 2016 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na skutek pisma F. J. z 11 lipca 2007 r. zostało przez PINB wszczęte postępowanie w sprawie. W dniu 8 lipca 2008 r. zostały przeprowadzone oględziny przedmiotowego budynku. Włączono do akt postępowania dokumenty dot. zgłoszenia zamiaru wykonania wymiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym położonym na działce ew. nr [..] w m. L. z 29 marca 2007
Postanowieniem z [..] marca 2009 r., znak: [..] organ I instancji działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 4 P.b. odmówił wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przez E.K., z uwagi na niestwierdzenie naruszenia przepisów P.b. Po rozpatrzeniu zażalenia F. J. [..]WINB postanowieniem z [..] lipca 2009 r., na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu postanowienia kasatoryjnego [..]WINB zwrócił uwagę na fakt wymiany pokrycia dachowego również na części budynku gospodarczego oraz konieczność ustalenia, czy usytuowanie okien połaciowych nie narusza przepisów dotyczących odległości budynków od granic działek sąsiednich oraz czy nie dokonano adaptacji pomieszczeń strychu na cele mieszkalne.
Następnie decyzją z [..] maja 2010 r., znak: [..], PINB w N. umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych związanych z rozbudową i rozszerzeniem konstrukcji dachu i więźby dachowej budynku mieszkalnego. [..]WINB decyzją z [..] grudnia 2010 r., znak: [..] uchylił decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Organ I instancji zwrócił się do Starostwa [..] m.in. o udzielenie informacji, czy w latach 2007-2008 odnotowano wpływ zgłoszenia dot. wymiany pokrycia dachowego na budynku gospodarczym, położonym na działce nr ew. [..] w m. L. W odpowiedzi poinformowano, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej przyjął bez sprzeciwu zgłoszenie dot. wymiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym.
W dniu 15 lipca 2011 r. przeprowadzono oględziny budynku mieszkalnego położonego na ww,, działce w kondygnacji poddasza i strychu. Stwierdzone zostało m.in., iż poddasze użytkowane jest jako mieszkalne, zaś strych jest nieużytkowy. Dnia 16 sierpnia 2011 r. dokonano zaś kontroli zabudowań mieszkalno- gospodarczych na działce ewid. nr [..].
Postanowieniem z [..] września 2011 r.p znak: [..], PINB działając na podstawie art. 81 c ust. 2 P.b. nakazał E. K. przedłożenie ekspertyzy technicznej dot. przebudowy części więźby dachowej. Za pismem z 26 września 2011 r. E. K. przedłożył opracowanie pn. Ekspertyza techniczna, dotyczące budynku mieszkalno-gospodarczego, sporządzone we wrześniu 2011 r,
Starosta [..] pismem z [..] stycznia 2012 r., znak: [..] poinformował PINB, iż działka ewidencyjna .[.]. powstała ze starych dz.ewid. [..].
Decyzją z [..] lutego 2012 r., znak: [..] organ I instancji działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 P.b. orzekł o nienałożeniu na E. K. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych do stanu zgodnego z prawem.
[..]WINB decyzją nr [..] z dnia [.] sierpnia 2012 r" znak: [..] po rozpatrzeniu odwołania F. J. uchylił ww. decyzję PINB w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Do akt postępowania włączono wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek objętych postępowaniem (zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy J. Nr XV/143/2004 z dnia 22 marca 2004 r., Dz, Urz, Woj. Małop. nr 95 poz. 1139 z dnia 11 maja 2004 r., zmieniony Uchwałą Rady Gminy w J. Nr LIN//354/2010 z dnia 20 października 2010 r., Dz. Urz. Woj. Małop. nr 629 poz. 5087 z dnia 1 grudnia 2010 r.).
Organ odwoławczy, dokonując analizy kręgu stron postępowania przyjętego przez organ I instancji uznał, iż pozostaje on tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Za strony postępowania uznano E. K. - inwestora przedmiotowych robót budowlanych, J.K. - władającą wraz z E. K. działkami nr ew. [..], na których posadowione są zabudowania objęte niniejszym postępowaniem oraz F. J. - właściciela działki nr ew. [..], leżącej w sferze oddziaływania ww. zabudowań.
[..]WINB wskazał, że ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 443) zmieniono treść P.b. jednakże zgodnie z art. 6 ust, 1 przywołanej ustawy, do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy P.b. w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji.
Organ odwoławczy wskazał, że nie uznaje za zasadne prowadzenia, zgodnie z twierdzeniami skarżącego, postępowania dot. legalności powstania zabudowań pod adresem L.z uwagi na brak przedłożenia przez J. i E.K. dokumentacji związanej z udzieleniem pozwolenia na budowę.
Stwierdził, że brak pozwolenia na budowę i stosownych załączników w postaci projektu budowlanego, planu realizacyjnego czy też szkicu nie pozwala na stwierdzenie, że przedmiotowy budynek został wykonany w warunkach samowoli budowlanej, której to samowoli nie można domniemywać. Dodał, że zarówno przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r., nr 38, poz. 229 ze zm.) jak i wcześniejsze akty prawne regulujące kwestie prawa budowlanego, nie przewidywały konieczności przechowywania przez inwestora czy właściciela nieruchomości projektów budowlanych czy podobnych planów.
Podkreślił, że zarówno przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli, jak też przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. Prawo budowlane, nie przewidywały obowiązku przechowywania dokumentacji budowy i decyzji administracyjnych dotyczących budowanego obiektu. Nie można zatem wyciągać negatywnych konsekwencji prawnych wobec inwestora obiektu bądź jego następcy prawnego w związku z nieposiadaniem, a ściślej mówiąc, nieprzedłożeniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli nie był on zobowiązany przepisem prawa do przechowywania takiego dokumentu. Na poparcie powyższej tezy organ przywołał orzeczenia sądów administracyjnych.
Organ przywołał art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 7 oraz art. 51 P.b. Wskazał, że E.K. w dniu 29 marca 2007 r. złożył na dziennik podawczy Starostwa [..]zgłoszenie dotyczące wymiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym, obejmujące demontaż dotychczasowego pokrycia oraz ułożenie nowego. Wskazane zgłoszenie zostało przyjęte tzw, milczącą zgodą organu, wobec czego E.K. był uprawniony do wykonania określonych w nim robót. Wskazany zakres został jednakże przekroczony poprzez wykonanie okien połaciowych w dachu budynku mieszkalnego oraz wymianę pokrycia dachowego również na części sąsiedniego budynku - mieszkalno-gospodarczego. Następnie organ odwoławczy ustalił, że roboty budowlane objęte niniejszym postępowaniem wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną. Inwestor przedłożył opracowanie pn. Ekspertyza techniczna, które zostało poddane badaniu organu. Analiza powyższego wykazała, iż spełnione zostały warunki zarówno stanu granicznego nośności, jak i stanu granicznego użytkowania krokwi na istniejącym dachu. Nie stwierdzono ponadto wpływu wymiany pokrycia dachowego na pozostałe elementy budynku. W kwestii zgodności wykonanych robót z przepisami prawa organ nie znalazł podstaw do kwestionowania legalności wykonania samego budynku na działkach nr ew. [..] i [..] w miejscowości L. Z uzupełnionego przez PINB w toku postępowania materiału dowodowego nie wynika, ażeby przedmiotowy budynek został rozbudowany, czy też zmianie uległa jego funkcja.
W zakresie zachowania odległości od granicy działki sąsiedniej organ wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy, w tym kopii mapy inwentaryzacyjnej, części nr 3 ekspertyzy technicznej, w której podano grubość ścian zewnętrznych oraz załącznika do protokołu z przeprowadzonych dnia 15 lipca 2011 r. oględzin, w których zobrazowano odległość okna połaciowego do ściany od strony wewnętrznej, stwierdzono, że nie jest naruszona odległość określona w § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422). Do odległości bowiem 2,7 m od granicy działki do ściany budynku należy dodać 0,5 m grubości ściany oraz 0,8 m odległości od ściany wewnątrz budynku do okna połaciowego. Wynik powyższego działania ukazuje, iż zachowano odległość 4 m od granicy działki do zwróconego w stronę tej granicy otworu okiennego umieszczonego w połaci dachowej.
Reasumując powyższe rozważania organ odwoławczy podniósł, że przychyla się do linii orzeczniczej, zgodnie z którą stwierdza się, iż art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. ma doprowadzić wykonane bądź wykonywane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego.
Następnie organ przedstawił rozważania co do możliwości zastosowania w okolicznościach sprawy art. 105 § 1 K.p.a., przez umorzenie postępowania.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu oraz pozostałych pismach, organ odwoławczy wskazał w szczególności, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia legalności robót budowlanych w obrębie dachu zabudowań, położonych na działkach nr ew. [..] w miejscowości L. Inne podnoszone kwestie nie mają wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia.
F. J. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania; uzyskanie informacji z [..] dla ujawnionych wszystkich współwłaścicieli dla działki nr [..], na której znajduje się sporny budynek mieszkalny; uzyskanie z urzędu ze Starostwa [..] mapy ewidencyjnej z lat 70-tych XX w, obrazującej położenie spornego budynku na działce o ówczesnym nr [..] względem działki o ówczesnym nr [..] na okoliczność braku zachowania wymaganej prawem odległości. W uzasadnieniu zarzutów skarżący podniósł, że organ dopuścił się poważnych błędów i zaniedbań w ustaleniu stanu faktycznego sprawy oraz oparł się na fałszywej ekspertyzie wykonanej na zlecenie inwestorów w 2011 r. Wskazał, że w dacie wydania decyzji z [..] czerwca 2016 r. przez PINB w N. dane geodezyjne z 2011 r., na których oparł się organ I instancji przy orzekaniu, były nieważne - bez mocy prawnej. W dacie orzekania przez PINB w N.obowiązywała prawomocna decyzja Starosty [.] z [..] grudnia 2015 r. znak [..], na mocy której dokonano aktualizacji danych ewidencyjnych w ten sposób, iż z działki zmoder. nr [..] zgodnie z faktycznym stanem prawnym wyodrębniono działkę o nr [.]., dla której zgodnie z [..] ujawnieni byli i nadal są współwłaściciele w osobach: H. M., M. M., F. J., J. J., J.J. - po 1/5 części, Decyzją tą również zaktualizowano dotychczasowy błędny przebieg granic działek na tym odcinku do stanu prawnego jaki ujawnia [.] nr [..].
Zdaniem skarżącego do czasu nabycia przez niego spadku po rodzicach K. i G. J. byli oni prawowitymi właścicielami dla działki, która obecnie ozn. jest nr [..] powstałej z parceli gruntowej nr [..] objętej [.]..
Skarżący zarzucił też, że organy zupełnie przemilczały fakt, iż poddasze spornego budynku jest użytkowane na cele mieszkaniowe, co zostało wcześniej dowiedzione. Organ odwoławczy zignorował swoje wcześniejsze zastrzeżenia zawarte w decyzji odwoławczej z [] sierpnia 2012 r., które nie zostały w należyty sposób wyjaśnione przez organ I instancji oraz zignorowano wszystkie składane przez skarżącego dowody, w tym treść mapy ewidencyjnej obowiązującej w dniu orzekania i nadal obowiązującej, co do prawnego przebiegu granic działek [..] i lokalizacji spornego budynku względem nich.
[.]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [.] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wskazał, iż przedmiotem postępowania były zrealizowane przez inwestora roboty budowlane przekraczające dokonane skutecznie zgłoszenie dotyczące wymiany pokrycia dachowego, polegające na wykonaniu okna połaciowego i wymianie pokrycia dachowego także na części sąsiedniego budynku, nie objętego zgłoszeniem.
Podnoszone przez skarżącego kwestie dotyczące sporów własnościowych, czy też granicznych, nie mieszczą się w kompetencji organów nadzoru budowlanego, który prowadząc postępowanie naprawcze w trybie przepisu art. 51 P.b. doprowadza wykonane roboty do stanu zgodnego z przepisami prawa administracyjnego oraz zasadami wiedzy technicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę wskazał, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie były rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego wydane w sprawie zgodności z prawem robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno- gospodarczych pod adresem L., zlokalizowanych na działce nr ewid. [.]. oraz [.] w miejscowości L. W sprawie bezsporny był zakres przeprowadzonych robót budowlanych i ich umiejscowienie w przestrzeni. Sporna była zaś kwalifikacja prawna tych robót oraz ich położenie w odniesieniu do granic działek ewidencyjnych. Innymi słowy skarżący kwestionował w istocie przede wszystkim ustalone przez organy rzeczywiste granice działek. Zarzucał również błędne ustalenie przez organ właścicieli działki ewid. nr [.].jako E. i J. K. zamiast H. M., M. M., F. J., J.J. oraz J.J.
Dalej Sąd przytoczył treść art.50, 51 48 i 49 Prawa budowlanego i wskazał, że trafnie organ stwierdził, że zasadniczym celem postępowania prowadzonego w trybie art. 50-51 P.b. jest zbadanie przez organ nadzoru budowlanego, czy wykonane w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 P.b. roboty budowlane, spełniają wymogi sformułowane w przepisach prawa oraz czy są zgodne z zasadami wiedzy technicznej oraz, w sytuacji stwierdzenia uchybień w ww. zakresie, zobligowanie inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego do doprowadzenia ich do stanu zgodnego z przywołanymi wymogami.
Prawidłowo organ ustalił, że na badanym w sprawie etapie postępowania naprawczego organy nadzoru budowlanego były zobligowane do zbadania, czy wykonane roboty wymagają przeprowadzenia czynności bądź robót w celu ich doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Przy czym podkreślenia wymaga, że zadaniem organów nadzoru budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem administracyjnym (budowlanym), a nie cywilnym, regulującym kwestie odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną działaniami inwestora oraz ochrony własności. W tym ostatnim przypadku poszkodowani właściciele mogą dochodzić swych praw nie przed organami nadzoru budowlanego, lecz przed sądem powszechnym. Funkcją postępowania naprawczego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego nie jest bowiem sprawowanie ochrony właściciela lub współwłaściciela obiektu budowlanego przed wkraczaniem w jego sferę praw cywilnych.
W związku z powyższym organy prawidłowo ograniczyły zakres przedmiotowego postępowania do zgodności z przepisami wyłącznie wykonanej przebudowy dachu.
Organ zasadnie ustalił, że roboty budowlane objęte niniejszym postępowaniem wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną. Opracowanie pn. Ekspertyza techniczna, organ zbadał w świetle całości materiału dowodowego, zgodnie z art. 80 K.p.a. Analiza powyższego wykazała, iż spełnione zostały warunki zarówno stanu granicznego nośności, jak i stanu granicznego użytkowania krokwi na istniejącym dachu. Nie stwierdzono ponadto wpływu wymiany pokrycia dachowego na pozostałe elementy budynku. Należało przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do kwestionowania ww. ekspertyzy, a zarzut skarżącego o fałszywej ekspertyzie wykonanej na zlecenie inwestorów w 2011 r. pozostaje gołosłowny.
W kwestii zgodności wykonanych robót z przepisami prawa Sąd I instancji wskazał, że z materiału dowodowego nie wynika, ażeby przedmiotowy budynek został rozbudowany (nie zmieniły się gabaryty kubaturowe co najmniej od 1977 r.), czy też zmianie uległa jego funkcja. Prawidłowo zaś organ wskazał, że z kopii mapy inwentaryzacyjnej, części nr 3 ekspertyzy technicznej (grubość ścian zewnętrznych) oraz załącznika do protokołu z przeprowadzonych dnia 15 lipca 2011 r. oględzin wynika, iż nie jest naruszona odległość określona w § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r., bowiem zachowano odległość 4 m od granicy działki do zwróconego w stronę tej granicy otworu okiennego umieszczonego w połaci dachowej. Z akt sprawy wynika również, że roboty te nie były prowadzone w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, w tym dla budynków zlokalizowanych na działkach sąsiednich, nie obniża ich przydatności do użytkowania. Organ prawidłowo wykazał również zgodność zabudowy mieszkalno- gospodarczej z ustaleniami planu miejscowego.
Niezasadny był zarzut skarżącego dotyczący użytkowania poddasza spornego budynku na cele mieszkaniowe. Z punktu widzenia kompetencji organów nadzoru budowlanego bez znaczenia w ocenie Sądu I instancji pozostawała również podnoszona przez skarżącego okoliczność, że z decyzji Starosty [..] z [.]. grudnia 2015 r. znak [.]. wynika, iż dla działki ewid. nr [.]. zgodnie z [..] ujawnieni byli i nadal są współwłaściciele w osobach: H. M., M. M., F.J., J.J., J. J. - po 1/5 części. Jak bowiem wskazano spory własnościowe nie leżą w zakresie kompetencji organów nadzoru budowlanego i nie mogą być przez nie rozpatrywane. Skarżący może ewentualnie podnosić te zarzuty w postępowaniach przed sądem powszechnym, dotyczących ochrony prawa własności.
Ponadto z uwagi na zakres postępowania wyznaczony wnioskiem skarżącego i realiami sprawy, to jest kontrolę przeprowadzenia robót budowlanych wykonanej przebudowy dachu, nie mogły odnieść zamierzonego skutku zarzuty skarżącego kwestionujące legalność budowy całego obiektu a także prawa do dysponowania gruntem. Jak podkreślił organ nadzoru budowlanego, legalność wykonania budynku jako takiego nie była badana w postępowaniu objętym kontrolą Sądu w niniejszej sprawie, dlatego też zarzuty w tej kwestii nie mogły być przedmiotem oceny Sądu.
Sąd I instancji końcowo wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje rozbieżność co do prawidłowej formy rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego w sytuacji, gdy po przeprowadzeniu procedury naprawczej organ ten stwierdzi, że objęte nią roboty budowlane nie naruszają prawa. W wyroku z dnia 20 listopada 2009r., II OSK 1806/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uznanie takie winno prowadzić do umorzenia postępowania, ponieważ przepis art. 51 P.b. nie daje materialnoprawnej podstawy do merytorycznego wypowiedzenia się w takiej sytuacji (podobnie WSA w Opolu w wyroku z dnia 22 maja 2009 r, II SA/Op 585/08, WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 20 października 2009 r., II SA/Bk 461/09 oraz WSA w Kielcach w wyroku z dnia 15 czerwca 2011 r., II SA/Ke 266/11).
Odmienne stanowisko zaprezentowane jednak zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 7 czerwca 2011 r., II OSK 486/11 oraz z dnia 15 listopada 2006 r., OSK 1344/05. W świetle tego poglądu w przypadku stwierdzenia - po przeprowadzeniu postępowania w trybie art. 50 ust. 1 i art. 51 P.b. - że nie zachodzą podstawy ani do nakazania inwestorowi dokonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, organ winien wydać merytoryczną decyzję o odmowie nałożenia na inwestora powyższych obowiązków.
Sąd I instancji podzielił drugi z przytoczonych powyżej poglądów, jednak nie miało to wpływu na praktyczny wynik sprawy. Nawet, gdyby organ nadzoru budowlanego umorzył postępowanie na podstawie art. 105 K.p.a., to skutek takiego rozstrzygnięcia byłby dla stron taki sam, jak w przypadku wydania decyzji o odmowie nałożenia obowiązku z powodu zgodności prowadzonych robót budowlanych z prawem. Oba rozstrzygnięcia prowadzą bowiem do legalizacji wykonanych robót budowlanych.
Na marginesie Sąd wskazał, że samo ewentualne naruszenie granic działki sąsiedniej lub wzniesienie budynku na cudzym gruncie nie stanowi podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego. Skutkować może natomiast roszczeniami cywilnymi, zarówno po stronie osoby, która dokonała inwestycji na nie swojej nieruchomości, jak i po stronie podmiotu, którego prawo własności naruszono.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł F. J. zaskarżając go w całości i wnosząc uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania; względnie, w wypadku uznania, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, uwzględnienie skargi kasacyjnej, uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi, a także zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kwoty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z urzędu, które nie zostały przez skarżącego uiszczone w całości ani w części. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:
- art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi na podstawie tego przepisu w sytuacji, gdy organ administracji względem spornej decyzji wydanej w pierwszej instancji w postępowaniu odwoławczym wadliwie zastosował art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a., gdyż postępowanie administracyjne przeprowadzone zostało z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., w szczególności dokonano błędnych ustaleń faktycznych, w tym błędnie określono właścicieli poszczególnych działek (nieruchomości) - zaś sam zaskarżony wyrok w sposób wybiórczy przedstawia stan faktyczny sprawy,
- art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niedopełnienie przez Sąd obowiązku rozpoznania skargi w granicach skargi i nierozpoznanie wszystkich zarzutów objętych skargą znajdujących oparcie w stanie faktycznym, błędnie ocenionym przez organ, skutkujące niesłusznym oddaleniem skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.,
- art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nie odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze, co wiąże się z zarzutem powyżej,
- jak również naruszenie art. 151 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. i art. 28 k.p.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy krąg uczestników postępowania administracyjnego nie został prawidłowo określony w myśl wskazanych przepisów k.p.a. Nadto skarżący kasacyjnie złożył oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do rozpoznania niniejszej skargi na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną J. K. i E. K. reprezentowany przez J.K. wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 13.08.2018 r., uzupełnionym pismami z dnia 31.08.2018 r. i 4.09.2018 r. M. M. złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu, jako współwłaściciela działki [..]podnosząc, iż wie o toczącym się postępowaniu i domaga się uwzględnienia skargi kasacyjnej, i uchylenia wyroku Sądu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w zw. z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania.
W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego.
Nadto zgodnie z art.182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie taka sytuacja miała miejsce.
Postanowieniem z dnia 10 września 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny dopuścił do udziału w postępowaniu M. M..
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Autor skargi kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania. Nie można podzielić zarzutu kasacyjnego o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania, a mianowicie art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 134 § 1 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisko pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie. Przedstawienie podstawy prawnej wyroku oraz jej wyjaśnienie polega na wskazaniu przepisów regulujących rozpatrywany stan faktyczny, a także na wyjaśnieniu, dlaczego w konkretnej sytuacji prawnej mają zastosowanie powołane przepisy. Uzasadnienie wyroku powinno być tak sporządzone, aby wynikało z niego dlaczego Sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem. Podkreślić należy, iż z naruszeniem art. 141 § 4 p.p.s.a. mamy do czynienia w przypadku, gdy uzasadnienie nie odpowiada wymogom tego przepisu, przy czym nie każde naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej a jedynie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Zarzut naruszenia tego przepisu mógłby być skuteczny wówczas, gdyby Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił w sposób adekwatny do celu, jaki wynika z tego przepisu dlaczego nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani przepisów procedury w stopniu, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Jak też wtedy, kiedy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich wymaganych elementów, a mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. polegający na sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonego wyroku bez szczegółowego i przekonującego odniesienia się do zarzutów podniesionych przez skarżącego w skardze. Nie mogło bowiem dojść do naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi jedynie podstawę prawną kompetencji sądów administracyjnych do dokonywania kontroli aktów administracji publicznej w postaci decyzji administracyjnych i postanowień w oparciu o kryterium legalności. Wbrew również zarzutom skargi kasacyjnej uzasadnienie zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku w pełni odpowiada prawu, zawiera wszystkie niezbędne elementy o jakich stanowi norma art. 141 § 4 p.p.s.a. i w motywach odnosi się do wszystkich zarzutów skargi jednoznacznie wskazując na ich niezasadność. Niezależnie od powyższego podnieść należy, że wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie musi szczegółowo odnosić się do wszystkich argumentów powołanych w skardze, jeżeli argumentacja Sądu przesądza łącznie o ich bezzasadności (porównaj: wyrok NSA z dnia 13 marca 2007 r. sygn. akt II GSK 326/06). W niniejszej sprawie uzasadnienie zaskarżonego wyroku, wskazuje podstawę prawną wyroku (art. 151 p.p.s.a.) i wyjaśnia przyczyny podjętego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przedstawił też stan sprawy i ocenił zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Słusznie Sąd ten uznał, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo prowadziły postępowanie w zakresie przeprowadzonych robót budowlanych wykonanych w obrębie dachu zabudowań mieszkalno-gospodarczych pod adresem L., zlokalizowanych na działce nr ewid. [..]oraz [.].w miejscowości L., prowadzonych w związku ze zgłoszeniem z dnia 29 marca 2007 r. zamiaru wykonania wymiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym położonym na działce ew. nr [.]. Zgłoszenie to zostało przyjęte tzw. milczącą zgodą organu, wobec czego inwestor - E. K. - był uprawniony do wykonania określonych w nim robót.
Trafnie też wskazały organy, a za nimi Sąd I instancji, że zakres określonych w zgłoszeniu robót został przekroczony poprzez wykonanie okien połaciowych w dachu budynku mieszkalnego oraz wymianę pokrycia dachowego również na części sąsiedniego budynku mieszkalno - gospodarczego. Tym samym niewątpliwie prowadzenie postępowania w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego było w pełni uzasadnione.
Postępowanie prowadzone w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego jest postępowaniem wieloetapowym. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wykonanie przedmiotowych robót budowlanych zostało w chwili wydawania decyzji w sprawie w sposób faktyczny zakończone. Tym samym zasadnie nie wydano postanowienia o wstrzymaniu, ale bezpośrednio zastosowano normy wynikające z art. 51 Prawa budowlanego. Prawidłowo zostało ustalone, że na badanym w sprawie etapie postępowania naprawczego organy nadzoru budowlanego były zobligowane do zbadania, czy wykonane roboty wymagają przeprowadzenia czynności bądź robót w celu ich doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności ekspertyzę techniczną, prawidłowo przyjęto, że roboty zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i nie wymagają w tym zakresie wykonania określonych czynności, nie naruszono także przepisów w sposób uniemożliwiający legalizację robót, bowiem m.in, zachowana została odległość określona w § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym uzasadnione było wydanie decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.
Prawidłowo zatem ustalono, że wykonany tzw. klin, między szczytami części mieszkalnej i części gospodarczej, nie jest wliczany do kubatury budynku jako drobny element architektoniczno-budowlany. Poddasze w części gospodarczej nie jest użytkowane jako mieszkanie i nie ma funkcjonalnego połączenia z budynkiem mieszkalnym. Wykonany "klin" pełni wyłącznie funkcję zabezpieczającą przed zaciekaniem wód opadowych na oba obiekty, poprawiając tym samym parametry techniczne obiektu. W związku z powyższym, ponieważ w wyniku wykonanych robót nie została zmieniona kubatura, jak również powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość oraz liczba kondygnacji w niniejszej sprawie miał zastosowanie przepis art. 51 Prawa budowlanego. Nie miał zatem decydującego znaczenia uprzedni sposób użytkowania ww. poddasza.
Argumentacja skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że w istocie skarżący kasacyjnie kwestionuje wyrok WSA w Krakowie poprzez zastosowanie przez ten Sąd dyspozycji art. 151 p.p.s.a. i wadliwy brak doszukania się przez Sąd I instancji naruszenia ze strony orzekających organów w obu instancjach przepisów wskazanych w zarzutach kasacyjnych, obejmujących przepisy postępowania. Jak wynika z motywów zaskarżonego wyroku, należy zaznaczyć, że Sąd I instancji orzekał stosując przepis art. 151 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie są uzasadnione zarzuty dotyczące naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 10 § 1, 28 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo uznał, że organy administracji nie naruszyły norm zawartych w przepisach art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., bowiem zgodnie z obowiązkiem należytego wyjaśnienia sprawy ustaliły one fakty, które mają znaczenie dla załatwienia sprawy, czyli miały w niniejszej sprawie znaczenie dla zastosowania norm prawa materialnego na podstawie których orzeczono decyzjami administracyjnymi. W świetle okoliczności niniejszej sprawy należy przyjąć, że organy rozpatrujące niniejszą sprawę prawidłowo dopełniły obowiązku przewidzianego w art. 77 § 1 k.p.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wszystkie istotne w sprawie okoliczności zostały w sposób należyty wyjaśnione przez orzekające organy. Materiał sprawy odpowiada na wątpliwości skarżącego, który nie zgadza się z rozstrzygnięciem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie Sądu I instancji opiera się na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Sąd I instancji zasadnie nie podzielił zarzutu skargi co do błędu w ustaleniach faktycznych, jak i niewłaściwego ustalenia stron postępowania. Sąd I instancji prawidłowo nie dopatrzył się naruszenia wskazywanych w skardze przepisów postępowania w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Ustalony przez organ II instancji stan faktyczny i ocena prawna nie uzasadniały uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji, a strony postępowania zostały ustalone prawidłowo. Nadto rację ma Sąd pierwszej instancji, że organy obu instancji nie dopuściły się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. Skarżący kasacyjnie nie wykazał natomiast, aby naruszenie tych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w kontekście tak wieloletniego, obszernie i wnikliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego, w którym zapadało wiele decyzji administracyjnych, podlegających wielokrotnej kontroli administracyjnej.
Zaskarżony wyrok odpowiada więc prawu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. Nadto zgodnie z art.182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie taka sytuacja miała miejsce.
Należy wskazać, iż co prawda Sąd odwoławczy dopuścił M. M. do udziału w postępowaniu jako osobę, która wykazała, iż jest współwłaścicielem nieruchomości o nr ewid. [.]. (dawniej nr [..]) w udziale 1/5, jednakże nie miało to wpływu na wynik postępowania kasacyjnego, albowiem jak słusznie wskazał Sąd I instancji powtarzając za organem administracyjnym, z punktu widzenia kompetencji organów nadzoru budowlanego bez znaczenia pozostaje podnoszona przez skarżącego kasacyjnie okoliczność, że dla działki nr [..] ujawnieni byli i nadal są współwłaściciele w osobach : H. M., M. M., F. J., J. J., J. J. po 1/5 części. W sprawie zastosowanie miał art.51 Prawa budowlanego, a postępowanie dotyczyło kontroli przeprowadzenia robót budowlanych - wykonanego "klina" dachu, który pełni wyłącznie funkcję zabezpieczającą przed zaciekaniem wód opadowych poprawiając tym samym parametry techniczne obiektu. W wyniku wykonanych robót nie została zmieniona kubatura, jak również powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość oraz liczba kondygnacji. Nadto należy zauważyć, iż postępowanie zainicjowane przez skarżącego kasacyjnie w dniu 11 lipca 2007r. toczy się od wielu lat i było wiele razy poddawane kontroli administracyjnej. Warto w tym miejscu także zaznaczyć, że nieprawomocnym postanowieniem z dnia [.]. czerwca 2017r. sygn. akt [.]. Sąd Rejonowy w [..] stwierdził nabycie w drodze zasiedzenia na rzecz E. i J. K. z dniem 1 stycznia 1989r. na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej prawo własności m.in. działki nr ewid. [.]. M. M. była uczestnikiem tego postępowania. Wszelkie więc spory własnościowe nie leżą w zakresie kompetencji organów nadzoru budowlanego lecz winny być rozstrzygane w drodze postępowań przed sądami powszechnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną na zasadzie prawa pomocy, gdyż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest w postępowaniu określonym w art. 258-261 p.p.s.a., przy czym wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej stosownie do art. 254 § 1 p.p.s.a. składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.