Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Ke 794/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), oddalił skargę A. S. (dalej jako skarżący) na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Postanowieniem z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt 794/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku i zwrócił skarżącemu uiszczoną opłatę kancelaryjną za doręczenie wyroku z uzasadnieniem.
Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie NSA postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt II OZ 593/18 uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przywrócił termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego wskazując przepisy prawa, których dotyczyły wspomniane naruszenia.
Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2020 r. Przewodniczący Wydziału II NSA wyznaczył na dzień 25 marca 2020 r. rozprawę w celu rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie.
W piśmie z dnia 6 lutego 2020 r. skarżący poinformował NSA, że w 2019 r. dokonał rozbiórki obiektu budowlanego, którego dotyczył nakaz rozbiórki w niniejszej sprawie, o czym powiadomił PINB w B. Organ przybył na miejsce i sporządził stosowną dokumentację, w tym wykonał fotografie terenu.
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2020 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wystąpił do skarżącego o złożenie oświadczenia czy w związku z dokonaną rozbiórką obiektu budowlanego podtrzymuje wniesioną skargę kasacyjną, czy też ją cofa.
W piśmie z dnia 18 lutego 20120 r. skarżący cofnął wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a.
Skarżący kasacyjnie mogą więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ ich oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżących w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również że cofnięcie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O zwrocie wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej NSA orzekł w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.