Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 3065/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. R. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia [...] sierpnia 2018 r., wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie decyzji organu I i II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał na zaistnienie przesłanki, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), którą wiąże z ograniczeniem skarżącej i całemu jej sąsiedztwu możliwości korzystania z nieruchomości. Planowane przedsięwzięcie w ocenie pełnomocnika spowoduje zwiększenie ruchu w rejonie, będzie generować duży hałas, zagrozi bezpieczeństwu dzieci, ich rodziców i opiekunów oraz mieszkańców sąsiedztwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" i "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., II FSK 2540/13, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2013 r., II FSK 1613/13).
Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, ponieważ nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu oraz nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony. Argumentacja pełnomocnika skarżącej wskazująca na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest nieusprawiedliwiona. Decyzja o warunkach zabudowy ma charakter promesy, a więc rozstrzygnięcia dającego możliwość realizacji planowanego przedsięwzięcia budowlanego. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. To nie decyzja określająca warunki zabudowy, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.