Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 2 października 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 40/15, oddalił skargę A. P. i A. W. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
Skarżący wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której zawarli wniosek o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawach sygn. akt II SA/Gl 1417/14 i II SA/Gl 1418/14. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że w WSA w Gliwicach pod sygn. II SA/Gl 1417/14 toczy się postępowanie w przedmiocie skargi na uchwałę Rady Gminy Milówka z dnia 20 września 2013 r. nr XXXVI/222/2013 w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Milówka.
Z kolei pod sygn. akt II SA/Gl 1418/14 toczy się postępowanie w przedmiocie skargi na uchwałę Rady Gminy Milówka z dnia 28 marca 2013 r., nr XLI/263/2014 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Milówka. Jako skarżący w w/w postępowaniach występują m.in. A. P. i A. W. Ich zdaniem wynik toczącego się postępowania w tych sprawach może mieć wpływ na niniejsze postępowanie, ponieważ jeżeli okaże się, że w/w uchwały zostaną uchylone, otworzy to drogę do zmiany ustaleń planu dla ich działki a w konsekwencji zalegalizowania istniejącego na tej działce obiektu budowlanego.
W skardze kasacyjnej zawarli również wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku ponieważ jego wykonanie może spowodować nieodwracalne skutki. Może dojść do wyrządzenia znacznej szkody dla właścicieli obiektu, jako że rozbiórka obiektu budowlanego prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych. W wyniku wykonania wyroku skarżącym zagraża niewspółmiernie wysoka szkoda.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania określone w tym przepisie ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności została pozostawiona uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym wypadku jest celowe wstrzymanie biegu sprawy, w tym przede wszystkim powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Zawieszając postępowanie sąd musi zbadać, czy istnieje ścisły związek między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem innego postępowania.
W piśmiennictwie wskazuje się, że rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Dla sądu pierwszej instancji kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Na etapie postępowania kasacyjnego, zależność postępowań toczących się w różnych sprawach musi być odnoszona do kontroli zaskarżonego wyroku.
Stwierdzić należy, iż przedmiotowa sprawa może zostać zakończona wydaniem orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny bez potrzeby zawieszania postępowania. Podkreślić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego mając na uwadze stan faktyczny i prawny istniejący na dzień wydania decyzji zaskarżonej do Sądu I instancji. Rozpoznanie skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie zależy zatem od zakończenia postępowania w przedmiocie uchwał w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Milówka czy też miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Milówka.
W takim stanie sprawy należało uznać, że brak jest przesłanki do zawieszenia postępowania. Nie można bowiem uznać, że rozpoznanie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach o sygn. akt w sprawach sygn. akt II SA/Gl 1417/14 i II SA/Gl 1418/14.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt.
- 1. postanowienia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu pierwszej instancji to wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności wydanych przez organy administracji publicznej i nie dotyczy wyroków sądów administracyjnych. Celem instytucji prawnej uregulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a więc zapewnienie skarżącemu ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Stosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w toku postępowania kasacyjnego może dotyczyć wyłącznie aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że powołany przepis nie znajduje zastosowania do wyroków sądów administracyjnych, co uzasadnia odrzucenie wniosku jako niedopuszczalnego.
Na marginesie należy wskazać, że w sytuacji, gdy od wyroku Sądu I instancji została wniesiona skarga kasacyjna, to wyrok ten jest nieprawomocny i nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie treść art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt. 2 sentencji postanowienia.